Jan Paweł II

Przemówienie podczas ceremonii pożegnania na lotnisku w Damaszku. 8.05.2001

Panie Prezydencie,

Znakomici Syryjscy Przyjaciele,

1. Przygotowując się do opuszczenia starożytnej ziemi syryjskiej, napełniony jestem poczuciem wdzięczności. Składam przede wszystkim podziękowanie Wszechmocnemu Bogu za umożliwienie mi kontynuacji mojej Jubileuszowej Pielgrzymki wiary z okazji dwutysięcznej rocznicy narodzin Jezusa Chrystusa. Wdzięczny jestem św. Pawłowi, który był moim towarzyszem podróży na każdym kroku.

Jestem szczególnie wdzięczny Panu, Panie Prezydencie i członkom Rządu, którzy powitali mnie z otwartymi sercami i skierowali ku mnie przyjazną dłoń. Naród syryjski znany jest ze swej gościnności i w czasie tych dni sprawili, że pielgrzym mógł czuć się jak u siebie w domu. Nie zapomnę tej dobroci.

Dziękuję wspólnocie chrześcijańskiej, a zwłaszcza Ich Błogosławionościom Patriarchom i biskupom za sposób, w jaki towarzyszyli mi podczas mojej Pielgrzymki.

Będę nosił w sercu wspomnienie moich odwiedzin w Meczecie Ommajadów i uprzejmego powitania, którego doświadczyłem od Jego Ekscelencji Ministra Waqf oraz Jego Eminencji Wielkiego Muftiego i wspólnoty muzułmańskiej.

Modlę się, aby długa syryjska tradycja zgodnych relacji między chrześcijanami a muzułmanami przetrwała i jeszcze się umocniła, jako świadectwo dla świata, że religia, jako uwielbienie Wszechmocnego Boga, zasiewa w ludzkich sercach nasiona pokoju. Odpowiadając na najgłębsze tęsknoty ludzkiego ducha, ubogaca ona i jednoczy rodzinę ludzką na jej drodze przez historię.

2. Syria jest starożytnym krajem z wspaniałą przeszłością. A jednak pod pewnymi względami jest nadal narodem młodym, który w stosunkowo krótkim czasie i pomimo trudnych okoliczności wiele osiągnął. Moją pielgrzymią modlitwą jest, by Syria śmiało i spokojnie posuwała się ku obiecującej przyszłości i by wasz kraj rozkwitał w erze dobrobytu i spokoju dla całego swojego narodu.

Syria w istotny sposób obecna jest w życiu całego tego regionu, którego narody od tak dawna cierpią z powodu tragedii wojen i konfliktów. Ale by otwarły się drzwi pokoju, muszą zostać rozwiązane podstawowe zagadnienia prawdy i sprawiedliwości, praw i obowiązków. Świat spogląda na Bliski Wschód na z nadzieją i troską, wyczekując na każdy znak konstruktywnego dialogu. Pozostaje jeszcze wiele poważnych przeszkód, ale pierwszym krokiem ku pokojowi musi być silne przekonanie, że rozwiązanie możliwe jest wewnątrz zasad prawa międzynarodowego i rezolucji Narodów Zjednoczonych. Raz jeszcze odwołuję się do wszystkich narodów, których to dotyczy i do ich politycznych przywódców, aby uznali, że zawiodła droga konfrontacji i że zawsze będzie ona zawodzić. Tylko sprawiedliwy pokój może przynieść warunki potrzebne do wzrostu ekonomicznego, kulturowego i społecznego, do którego mają prawo wszystkie ludy tego regionu.

Dziękuję Panu, Panie Prezydencie. Dziękuję wszystkim: Shukran.

Niech wasza przyszłość napełni się błogosławieństwem Wszechmogącego Boga. Niech Jego pokój będzie zawsze z wami: : As-salámu ‘aláikum!

Tłumaczenie: Maciej Górnicki.

Tłumaczenie niniejsze ma charakter roboczy - będzie na naszych stronach do czasu ukazania się tłumaczenia autoryzowanego