Jan Paweł II
CZAS MODLITWY
24 II 2002 — Rozważanie przed modlitwą «Anioł Pański»
1. Dziś, w II Niedzielę Wielkiego Postu, odczytujemy ewangeliczne opowiadanie o przemienieniu Chrystusa. Wydarzenie to poprzedza Jego mękę i krzyż. Jezus wszedł wraz z apostołami Piotrem, Jakubem i Janem «na górę wysoką» (Mt 17, 1), która powszechnie utożsamiana jest z górą Tabor, i wobec nich "przemienił się»: Jego twarz i cała postać zajaśniały światłem.
Dzisiejsza liturgia zachęca nas, byśmy poszli za Nauczycielem na Tabor — górę ciszy i kontemplacji. Ta właśnie łaska dana była mnie oraz moim współpracownikom z Kurii Rzymskiej w tym tygodniu rekolekcji; wszystkich zachęcam do tej praktyki, oczywiście w formach dostosowanych do różnych życiowych powołań i stanów. Ważne jest, szczególnie w okresie wielkopostnym, aby wspólnoty chrześcijańskie stały się prawdziwymi szkołami modlitwy (por. Novo millennio ineunte, 33), w których damy się «zdobyć» tajemnicy światła i miłości Boga (por. Flp 3, 12).
2. Na górze Tabor lepiej rozumiemy, że droga krzyża i droga chwały są nicrozdzielne. Chrystus, wypełniając do końca plan Ojca, w którym było zapisane, że będzie musiał cierpieć, żeby wejść do swej chwały (por. Łk 24, 26), doświadcza przed czasem blasku zmartwychwstania.
Również i my, każdego dnia niosąc krzyż z wiarą przepełniona miłością, poznajemy oprócz jego ciężaru i surowości także jego moc, która odnawia i pociesza. Podobnie jak Jezus, otrzymujemy owo wewnętrzne światło, zwłaszcza podczas modlitwy.
Kiedy serce zostaje «zdobyte» przez Chrystusa, odmienia się życie. Najbardziej wielkoduszne i przede wszystkim trwałe wybory są owocem głębokiego i długotrwałego zjednoczenia z Bogiem w modlitewnej ciszy.
3. Prośmy Pannę Maryję, która umiała milczeć i potrafiła ustrzec światło wiary nawet w najmroczniejszych godzinach, o łaskę przeżycia
Wielkiego Postu w klimacie modlitwy. Niech Maryja oświeca nasze serca i pomaga wiernie wypełniać Boże plany w każdych okolicznościach.
Po odmówieniu modlitwy «Anioł Pański» Ojciec Święty powiedział:
Szczególnie serdecznie pozdrawiam bardzo licznie przybyłą młodzież ze wspólnot neokatechumenalnych z parafii i diecezji całych Włoch. Kochani, jesteście «w drodze» na Światowy Dzień Młodzieży, który obchodzony będzie w Toronto w lipcu tego roku. Jesteście młodzieżą idącą z Chrystusem. Jestem wam wdzięczny, gdyż swoją obecnością dajecie mi okazję, by ponowić zaproszenie skierowane do waszych rówieśników włoskich oraz z innych krajów świata, aby starannie przygotowali się do tego ważnego spotkania. Umiejcie w każdej sytuacji uzasadniać z pokorą i szacunkiem tę nadzieję, która jest w was. Dziękuję za odwiedziny i do zobaczenia w Toronto!
opr. mg/mg
Copyright © by L'Osservatore Romano (4/2002) and Polish Bishops Conference
 wyślij znajomym |
|
|
