Jan Paweł II
RADOŚĆ SERCA
16 XII 2001 — Rozważanie przed modlitwą «Anioł Pański»
1. Dziś, w III Niedzielę Adwentu, znów słyszymy radosną zapowiedź: «Gaudete in Domino semper» — «Radujcie się zawsze w Panu» (Flp 4, 4). Te słowa, zaczerpnięte z Listu św. Pawła do Filipian, nadają ton dzisiejszej liturgii.
To zaproszenie do radości jest wyraźnie umotywowane: «Pan jest blisko» (Flp 4, 5). Dominus prope est. Prawda ta znana jest pobożnemu Izraelicie — z niej czerpie ufność i pocieszenie. Swoje pełne uzasadnienie ta prawda znajduje w Chrystusie. W Nim bowiem Bóg stał się bliski każdemu człowiekowi: On jest Mesjaszem, «Emmanuelem», «Bogiem z nami» (por. Iz 7, 14; Mt 1, 23). Radość jest w centrum Ewangelii Bożego Narodzenia.
2. Kościół, niczym doświadczona matka, lepiej niż jakakolwiek inna instytucja zna cierpienia, jakie niesie ze sobą życie ludzkie. Dobrze wie, że w życiu wielu narodów i osób smutek przeważa nad radością, trwoga nad nadzieją.
Lecz właśnie do tych mężczyzn i kobiet przede wszystkim skierowane jest orędzie Bożego Narodzenia, gdyż «ubogim [Chrystus] głosił dobrą nowinę o zbawieniu, jeńcom wyzwolenie, a smutnym radość» (IV modlitwa eucharystyczna). On jest prawdziwym wyzwolicielem człowieka, posłanym przez Boga, aby go wyzwolił z mocy zła i śmierci. Z tego pełnego wyzwolenia płynie radość, jaką Chrystus daje swym przyjaciołom. Radość, która, podobnie jak Jego pokój, różni się od powierzchownej i nietrwałej radości, jaką daje świat (por. J 14, 27).
Poważne problemy życiowe utrudniają niekiedy rozpoznanie tych darów Chrystusa. Zadaniem Kościoła, pouczonego przez Ducha Świętego, jest właśnie ukazywanie ich i dawanie o nich świadectwa. Ludzkość pragnie dziś przede wszystkim radości i pokoju. My, wierzący, poprzez świadectwo czynnej miłości powinniśmy stawać się każdego dnia proroczym zaczynem świata pojednanego przez miłość i ożywianego Bożą radością.
3. Niech Najświętsza Maryja Panna, którą wzywamy jako «Przyczynę naszej radości», pomaga nam wiernie wypełniać tę misję. Któż lepiej niż Ona doświadczył bliskości Pana, źródła radości i pokoju? Zawierzmy się Jej matczynej opiece, abyśmy byli zawsze, a szczególnie w chwili obecnej, wiarygodnymi świadkami radości Chrystusa.
Po odmówieniu modlitwy «Anioł Pański» Ojciec Święty powiedział m.in.:
Bardzo serdecznie pozdrawiam dzieci, które zgodnie z tradycją licznie tu przybyły z «Dzieciątkami» ze swoich szopek. Moi drodzy, dziękuję wam za życzenia na Boże Narodzenie i odwzajemniam je z całego serca, modląc się o pokój i radość dla was i dla waszych rodzin. Słowa podziękowania kieruję również do Ośrodka Oratoriów Rzymskich oraz do szkół katolickich Rzymu, Pescary i Teramo, które zorganizowały to radosne spotkanie.
Dziś we wszystkich wspólnotach parafialnych diecezji rzymskiej ponawiany jest apel o wspomożenie budowy nowych kościołów na peryferiach miasta. W niektórych dzielnicach brakuje bowiem odpowiednich pomieszczeń do modlitwy, katechezy oraz różnego rodzaju działalności społecznej. Zachęcam wszystkich, aby przyłączyli się do tej inicjatywy, która przyniesie pożytek całemu miastu.
opr. mg/mg
Copyright © by L'Osservatore Romano (2/2002) and Polish Bishops Conference
 wyślij znajomym |
|
|
