Jan Paweł II

DNI RADOŚCI W PANU

Rozważanie przed modlitwą «Anioł Pański». 2 kwietnia — Watykan

1. «Laetare Ierusalem» — Raduj się, Jerozolimo (por. Iz 66, 10).

Takie wezwanie rozbrzmiewa na początku Mszy św. w dzisiejszą niedzielę, która z tego właśnie powodu jest tradycyjnie nazywana «Niedzielą Laetare». Jesteśmy już w połowie szlaku wielkopostnego i wezwanie do radości dodaje nam otuchy, byśmy niestrudzenie szli dalej drogą pokuty ku Wielkanocy. Wielki Post jest doświadczeniem podobnym do pielgrzymowania, gdzie trud wędrówki nie umniejsza, ale przeciwnie — podsyca radość zmierzania do celu.

«Raduj się, Jerozolimo»... Ja także doświadczyłem w minionych dniach radości pielgrzymowania z Rzymu do Ziemi Świętej, przerzucając most między dwoma biegunami Wielkiego Jubileuszu roku 2000 — Rzymem i Jerozolimą. Tak wielka łaska budzi w moim sercu głęboką radość duchową, za którą nieustannie dziękuję Bogu. Jestem też wdzięczny wszystkim, którzy towarzyszyli mi modlitwą. W tamtych chwilach i miejscach czułem, że jest przy mnie cały Kościół.

2. «Radujcie się i weselcie wy, którzy pogrążeni byliście w smutku». Źródłem tej radości, o której mówi liturgia IV Niedzieli Wielkiego Postu, jest świadomość tajemnicy miłości, która nam się objawia i której echo słyszymy dziś w słowach Ewangelii św. Jana: «Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne» (J 3, 16). Czyż można oprzeć się tej miłości? Bóg nie chce śmierci grzesznika, ale by się nawrócił i żył. Aby żyć, człowiek musi się zwrócić do Niego, musi zejść z dróg, które prowadzą do poniżenia jego godności, i powrócić do domu Ojca.

Taki jest sens Jubileuszu, który teraz, w okresie wielkopostnym, wszedł w fazę szczególnie intensywną. W Rzymie widać to wyraźnie: Drzwi Święte czterech bazylik większych przyjmują nieustannie pielgrzymów, przybywających coraz liczniej. To samo dzieje się w diecezjach we wszystkich częściach świata. Można powiedzieć, że wszędzie chrześcijanie są w drodze — indywidualnie i jako Lud Boży.

3. W tym zbiorowym pielgrzymowaniu jubileuszowym Najświętsza Maryja Panna idzie przed nami i dodaje nam otuchy jako czuła i miłosierna Matka. Uczmy się od Niej «przyspieszać kroku» ku Chrystusowi, którego śmierć i zmartwychwstanie dla naszego zbawienia będziemy kontemplować w tajemnicy Paschy. W najmroczniejszych chwilach przypominajmy sobie Boże wezwanie: «Raduj się, (...) Pan z Tobą».

Panno Święta, «causa nostrae laetitiae», wyjednaj nam, abyśmy umieli wiernie iść za Chrystusem, a dzięki temu uzyskali pełnię daru paschalnej radości.

opr. mg/mg

wyślij znajomym

Zobacz także: Jan Glapiak, Pogrzeb dziecka Mariusz Pohl, Wiara zobowiązuje Adam Suwart, Pół wieku przekłamań Benedykt XVI, Radość Wielkanocy teraz i zawsze Benedykt XVI, Otwórzmy się z ufnością na Chrystusa zmartwychwstałego Przemysław Kucharczak, In vitro jest wykluczone Mariusz Pohl, Grzech odrzucenia Boga Dariusz Madejczyk, Betlejemska parafia dziś Mariusz Pohl, Nie zmarnujmy ostatniej szansy Zbigniew Teinert, Michał Gryczyński, Po drugiej stronie konfesjonału

Komentarze internautów: Dodaj swój komentarz