Jan Paweł II
Ku szczytom świętości
Rozważanie przed modlitwą "Anioł Pański". 1 listopada 2003 r.
1. Obchodzimy dziś uroczystość Wszystkich Świętych. Pobudza nas ona, byśmy ogarnęli spojrzeniem ogromną rzeszę tych, którzy już są w błogosławionej Ojczyźnie, i zarazem wskazuje prowadzącą do niej drogę.
Nam, ziemskim pielgrzymom, święci i błogosławieni w raju przypominają, że tym, co na co dzień nas umacnia, byśmy nigdy nie stracili z oczu tego naszego wiecznego przeznaczenia, jest przede wszystkim modlitwa. Dla wielu z nich szczególnie ważną pomocą w codziennym dialogu z Panem był różaniec — modlitwa, której był poświęcony cały, zakończony wczoraj, rok. Różaniec prowadził ich do coraz bliższej zażyłości z Chrystusem i Najświętszą Dziewicą.
2. Różaniec rzeczywiście może być prostą i dostępną dla wszystkich drogą do świętości, która jest powołaniem każdego ochrzczonego, jak dobrze uwydatnia to dzisiejsza uroczystość.
W Liście apostolskim Novo millennio ineunte przypomniałem wszystkim wiernym, że świętość jest priorytetowym wymogiem życia chrześcijańskiego (por. nn. 30-31).
Niech Maryja, Królowa Wszystkich Świętych, już w pełni żyjąca w Bożej chwale, pomaga nam postępować z zapałem trudną drogą chrześcijańskiej doskonałości. Niech nam pozwoli zrozumieć i coraz bardziej cenić modlitwę różańcową jako ewangeliczną drogę kontemplacji tajemnicy Chrystusa i wiernego pełnienia Jego woli.
Po pozdrowieniu pielgrzymów w języku polskim Papież powiedział:
Zgodnie z pobożnym zwyczajem, wierni odwiedzają w tych dniach groby swych bliskich i modlą się za nich.
Ja również udaję się w duchowej pielgrzymce na cmentarze w różnych stronach świata, gdzie spoczywają doczesne szczątki tych, którzy poprzedzili nas ze znakiem wiary.
W szczególności zanoszę moją modlitwę za dusze tych, o których nikt już nie pamięta, jak również za bardzo liczne ofiary przemocy. Wszystkich zawierzam Bożemu miłosierdziu.
opr. mg/mg
Copyright © by L'Osservatore Romano (3/2004) and Polish Bishops Conference
 wyślij znajomym |
|
|
