List Papieża z okazji 150-lecia Zgromadzenia Sióstr Niepokalanek

Wspomnienie ogłoszenia przed stu pięćdziesięciu laty dogmatu o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny przywodzi na myśl również początki Zgromadzenia Sióstr Niepokalanek. Trudno bowiem nie dostrzec tej szczególnej inspiracji w wysiłkach m. Józefy Karskiej i m. Marceliny Darowskiej, które pod duchowym kierownictwem o. Hieronima Kajsiewicza tworzyły wspólnotę zakonną, stawiając jej za cel odrodzenie rodziny przez odrodzenie kobiety. Czy mogły wybrać piękniejszy wzorzec dla realizacji tego charyzmatu, jak Matka Syna Bożego? Słusznie starały się budować duchowość Zgromadzenia na naśladowaniu Maryi w poszukiwaniu Boga samego w prawdzie i bezinteresowności.

Na przestrzeni stu pięćdziesięciu lat Siostry Niepokalanki dawały świadectwo, że ta duchowość może stanowić fundament dla skutecznego realizowania zakonnego charyzmatu. Z oddaniem, czasem nawet nie szczędząc ofiar i życia, poświęcały się wychowywaniu i kształceniu dzieci i młodzieży, a zwłaszcza dziewcząt. Starały się w ten sposób przygotowywać w młodych sercach podatny grunt dla działania łaski, tak aby Boże królestwo coraz bardziej rozszerzało się w świecie. Bogu dziękuję, że to dzieło może być dziś kontynuowane nie tylko w Polsce, ale również na Ukrainie i Białorusi. Ufam, że przyszłość przyniesie dalszy rozwój Zgromadzenia i pozwoli owocnie podejmować nowe zadania.

Jazłowieckiej Pani, Niepokalanej Matce Boga, zawierzam wszystkie Siostry, dzieci i młodzież z przedszkoli i szkół przez nie prowadzonych, ułanów 14. Pułku Jazłowieckiego, przyjaciół i dobroczyńców. Niech Jej opieka stale wszystkim towarzyszy.

Jednoczę się w dziękczynieniu, proszę Boga o wszelkie potrzebne łaski i z serca błogosławię.

Watykan, 6 grudnia 2004 r.

Joannes Paulus pp II