słodki cukiereczek
Strona główna Opoki | Liturgia na dziś | Baza Mszy św. | Porozmawiajmy o wierze | Życie Kościoła | Jan Paweł II | Dołącz do grona darczyńców

Opoka jest przydatna? Wpłać darowiznę
Zapraszamy do czytelni Według autorów Według dziedzin Według tematów Wyszukaj Na zakupy!





Audiobooki w odcinkach




Wiadomości


 


Podróż apostolska do krajów bałtyckich, 4-10 września 1993




Jan Paweł II

Tajemnica krzyża

7 września 1993 - Szawle. Msza św. w pobliżu Wzgórza Krzyży



We wtorek w czwartym dniu pielgrzymki na Litwę Papież udał się na Wzgórze Krzyży, położone w pobliżu Szawli. To niewielkie wzgórze, na którym wznosi się las wielkich i małych krzyży, odzwierciedla historią, kulturą i wiarą narodu, mówi o jego wielkości i cierpieniu, pobudza do refleksji i modlitwy. "Przybywasz na to miejsce, Ojcze Światy — powiedział na powitanie kard. Vincentas Sladkevičius — aby uczcić Wzgórze Krzyży — znak drogi krzyżowej naszego kraju. To dla nas zaszczyt, że nasza ojczyzna jest znana w świecie nie dzięki wspaniałej architekturze i sztuce, ale Wzgórzu Krzyży — tysiącom symboli męki naszego Odkupiciela". W liturgii eucharystycznej, opartej na tekstach z uroczystości Podwyższenia Krzyża Świętego, uczestniczyło ok. 200 tyś. wiernych. W homilii — wygłoszonej po litewsku — Jan Paweł II mówił o krzyżu jako źródle zbawienia i pojednania między ludźmi. Przed końcowym błogosławieństwem wygłosił improwizowane przemówienie po włosku.

1. Tajemnica wywyższenia krzyża: centralna tajemnica historii zbawienia!

Na tym miejscu, na które przybyliśmy, pielgrzymując po ziemi litewskiej, trzeba rozważać tajemnicę krzyża. Sama nazwa miejsca do tego nas pobudza: Wzgórze Krzyży.

W czytaniach, które słyszeliśmy w dzisiejszej liturgii, przemawiają do nas apostołowie: Jan i Paweł. Obaj wprowadzają nas w tajemnicę krzyża, tak jak ją objawił sam Chrystus: «potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego» (J 3, 14).

Tak. Syn Człowieczy został wywyższony na krzyżu Golgoty — a było to piętnem hańby. Ludzie Go zhańbili, skazali na śmierć krzyżową. Jako człowiek «uniżył samego siebie, stawszy się posłusznym aż do śmierci — i to śmierci krzyżowej» (Flp 2, 8). Był posłuszny ludziom: wszystkim, którzy wydali na Niego wyrok i którzy go wykonali.

2. Drodzy bracia i siostry! Cieszę się, że mogę być dzisiaj pośród was.

Serdecznie i z szacunkiem pozdrawiam kard. Vincentasa Sladkevićiusa, pasterza tej diecezji, oraz innych obecnych tutaj biskupów. Zwracam się z serdecznym pozdrowieniem do kapłanów, zakonników i zakonnic, do młodych, do rodzin i do wszystkich, którzy poświęcają się ofiarnie pracy apostolskiej.

Ze szczególną życzliwością pamiętam o przedstawicielach stowarzyszeń inwalidów i dzieci niepełnosprawnych. Chciałbym im powiedzieć, jak również wszystkim, którzy w ten najbardziej tajemniczy i widzialny sposób włączeni są w krzyż Chrystusowy, aby ofiarowali swoje cierpienia Bogu w intencji Kościoła, w intencji swego ukochanego narodu i świata.

Z szacunkiem pozdrawiam przedstawicieli władz, którzy biorą udział w tym naszym liturgicznym spotkaniu, oraz tych, którzy przyczynili się do przygotowania tej mojej duszpasterskiej wizyty.

Przychodzimy tu — na Wzgórze Krzyży — aby przypomnieć wszystkich synów i córki waszej ziemi, na których także wydawano wyroki, których skazywano na więzienia, na łagry, na Sybir czy na Kołymę — na śmierć.

Spośród nich pragnę w sposób szczególny wspomnieć trzech biskupów: Vincentasa Borisevićiusa z Telszy, zamordowanego w 1946 r. po długich przesłuchaniach i ciężkich torturach; Teofiliusa Matulionisa, arcybiskupa Koszedarów, którego życie było mozolną drogą krzyżową, pośród prześladowań i cierpień aż do śmierci w r. 1962; oraz Mecislovasa Reinyusa, arcybiskupa Wilna, aresztowanego w 1947 r., a zmarłego w r. 1953 w więzieniu we Władymirze.

Skazywano niewinnych. Rozpętała się wtedy nad waszą ojczyzną straszliwa machina totalitarnej przemocy. Machina systemu, który deptał i poniżał człowieka.

Ci, którzy pozostali przy życiu, którzy przeżyli zgrozę przemocy i śmierci, wiedzieli, że oto odnawia się i dopełnia na ich oczach, pośród ich rodaków i rodzin to, co dokonało się na Golgocie, gdzie Syn Boży, «przyjąwszy postać sługi», jako człowiek «uniżył samego siebie, stawszy się posłusznym aż do śmierci» (Flp 2, 7. 8).

3. W ten sposób dramat krzyża przeżywany był przez wielu waszych rodaków. Dla nich Chrystus ukrzyżowany stanowił bezcenne źródło siły ducha w momencie zesłania i wyroku śmierci.

Krzyż stał się dla całego narodu i dla Kościoła opatrznościowym źródłem błogosławieństwa, znakiem pojednania między ludźmi. Nadał sens i wartość cierpieniom, chorobie, bólowi. I dziś, jak w przeszłości, krzyż nie przestaje być obecny w życiu człowieka.

Jednakże krzyż jest równocześnie «wywyższeniem». Zapowiadając własną śmierć na Golgocie, śmierć krzyżową, Chrystus powiedział: «potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego» (J 3, 14).

Tak. Został wywyższony. To wywyższenie na krzyżu otwarło przed Chrystusem szczególny horyzont. Horyzont krzyżowej ofiary ogarniał nie tylko Jerozolimę, ale cały świat: «Ja, gdy zostanę nad ziemię wywyższony, przyciągnę wszystkich do siebie» (J 12, 32).

A zatem — to, co po ludzku jest wyniszczeniem śmiertelnym — w horyzoncie Chrystusowej ofiary jest objawieniem Bożej mocy: mocy odkupienia, mocy zbawczej. «Potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne» (J 3, 14-15).

4. Sam Chrystus zapewnia nas o tym, że w Jego krzyżu na Golgocie otwiera się horyzont życia wiecznego dla świata, dla człowieka żyjącego w tym świecie, a zarazem poddanego konieczności umierania.

Sam Chrystus nas o tym zapewnia, gdy mówi: «Tak (...) Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne» (J 3, 16).

I oto synowie i córki waszej ziemi przynosili na to wzgórze krzyże — podobne do tego krzyża z Golgoty, na którym umarł Odkupiciel. Wyznawali w ten sposób pewność swej wiary, że ci ich bracia i siostry, którzy pomarli — a raczej zostali uśmierceni na różne sposoby — «mają życie wieczne».

Ponad śmiercionośną nienawiścią, jaka rozpętała się również na naszym europejskim kontynencie — jest miłość. Jest to ta miłość, jaką Bóg umiłował świat w Chrystusie ukrzyżowanym i zmartwychwstałym.

Krzyż jest znakiem tej miłości.

Krzyż jest znakiem życia wiecznego w Bogu.

5. «Słuchaj, mój ludu, nauki mojej; nakłońcie wasze uszy na słowa ust moich» (Ps 78 [77], 1).

Idąc za tym wezwaniem psalmisty, przybywam w pielgrzymce na Wzgórze Krzyży.

Długo oczekiwałem tego dnia.

Oczekiwałem tego dnia, drodzy bracia i siostry. A teraz dziękuję Bogu za to, że jestem tutaj z wami, by rozważać tajemnicę krzyża Chrystusowego oraz skarb prawdy i światła, jaki ona zawiera.

«Nauka krzyża jest mocą Bożą i mądrością Bożą» (por. l Kor l, 23-24). Jest szczytem Dobrej Nowiny. Prowadzi do pełni prawdy o Bogu i człowieku.

Potrzeba było, aby wywyższono Syna Człowieczego.

Bóg Go wywyższył i darował Mu imię, które jest ponad wszelkie imię.

Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca.

Świat został przez Niego zbawiony.

W nim został wywyższony człowiek, nawet ten najbardziej poniżony i zdeptany.

W Nim wywyższeni są ci synowie i córki męczeńskiej Litwy, których pamięć czcicie na Wzgórzu Krzyży.

Bądź pozdrowiony, krzyżu Chrystusa.

Ave Crux!

Na zakończenie Mszy św. Papież powiedział po włosku:

Dziękujemy Bogu Wszechmogącemu, Ojcu, Synowi i Duchowi Świętemu, za tę modlitwę, za tę Eucharystię sprawowaną przy Wzgórzu Krzyży.

Dziękujemy wam, Litwini, za to Wzgórze Krzyży, za to wielkie świadectwo dane Bogu i człowiekowi, świadectwo dane poprzez misterium Chrystusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego, świadectwo dane waszej historii, wszystkim narodom Europy i ziemi.

Z tego krzyża, z tego Wzgórza Krzyży pragnę pozdrowić wszystkie pokolenia waszego narodu, przeszłe, obecne, a także przyszłe, wszystkich mieszkańców litewskiej ziemi, Litwinów, obywateli pochodzenia i narodowości polskiej, białoruskiej, rosyjskiej i innych. Pragnę pozdrowić również wszystkie narody naszej chrześcijańskiej Europy.

Oby to wzgórze pozostało świadectwem końca drugiego tysiąclecia po Chrystusie oraz zapowiedzią nowego tysiąclecia, trzeciego tysiąclecia odkupienia i zbawienia, którego nie ma nigdzie indziej, jak tylko w krzyżu i zmartwychwstaniu naszego Odkupiciela. Pragnę powiedzieć wszystkim: człowiek jest słaby, kiedy staje się ofiarą, ale być może jest jeszcze słabszy, kiedy staje się oprawcą. Człowiek jest słaby, ale ten słaby człowiek może być mocny w krzyżu Chrystusa, w Jego śmierci i zmartwychwstaniu. To jest przesłanie, które kieruję do wszystkich z tego mistycznego miejsca litewskiej historii. Zostawiam je wszystkim. Życzę wam, abyście je zawsze kontemplowali i przeżywali. Pragnę wam jeszcze podziękować za to, że przynieśliście tutaj również krzyż Papieża, szczególnie po zamachu w 1981 r. Dziękuję za to wszystkim moim braciom Litwinom, a także braciom Polakom żyjącym na Litwie, wszystkim. Wszystkim Bóg zapłać. Niech ten krzyż tu pozostanie, niech pozostanie wraz z nim także wasza modlitwa w intencji tego Papieża, który dzisiaj doznał wielkiej łaski nawiedzenia waszego sanktuarium.

 


opr. mg/mg








 wyślij znajomym

Zobacz także:
Robert Grohs, Jeśli nie działa, to znaczy, że czegoś brakuje
Papież Franciszek, Zdecydowane głoszenie
Małgorzata Borkowska OSB, Ukoronowanie
Papież Franciszek, Rada na koniec tygodnia
Papież Franciszek, Ryzyko miłosierdzia
Krzysztof Pawlina, Zatroszczyć się o piękno
Papież Franciszek, Światło z peryferii
Papież Franciszek, Baranek Boży, który gładzi grzech świata
Robert Grohs, Czy chcesz ofiarować się Bogu?
AW, Święci łowcy dusz
Komentarze internautów:

Benedykt XVI | Biblioteka audio i wideo | Czytelnia | Dane nt. Kościoła | Edukacja Ekonomiczna | Felietony, komentarze | Filozofia | Galeria zdjęć | Inne nauki |
Europa, Polska, Kościół | Internet i komputery | Jan Paweł II | Katalog adresów | Katechetom i duszpasterzom | Kultura | Księgarnia religijna | Liturgia - na dziś i na niedziele | Mapa serwisu | Msze św. - gdzie, kiedy? | Nauczanie | Noclegi w Polsce | Noclegi, hotele w Polsce | Nowości na naszych stronach | Papież Franciszek | Pielgrzymki piesze - ePielgrzymka | Rekolekcje | Rodzina | Sekty | Serwis informacyjny | Słownik | Sonda | Święci patroni | Szukaj | Tapety i dzwonki religijne | Teologia | Twój głos w dyskusji | Varia | Życie Kościoła