słodki cukiereczek
Strona główna Opoki | Liturgia na dziś | Baza Mszy św. | Porozmawiajmy o wierze | Życie Kościoła | Jan Paweł II | Dołącz do grona darczyńców

Opoka jest przydatna? Wpłać darowiznę
Zapraszamy do czytelni Według autorów Według dziedzin Według tematów Wyszukaj Na zakupy!





Audiobooki w odcinkach




Wiadomości


 


47. Międzynarodowy Kongres Eucharystyczny




Jan Paweł II

BÓG POŚRODKU SWOJEGO LUDU

22 VI 2000 — Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa



W uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa (22 czerwca) o godz. 19 Ojciec Święty sprawował Eucharystię na placu przed bazyliką św. Jana na Lateranie, a następnie prowadził procesję z Najświętszym Sakramentem do bazyliki Matki Boskiej Większej w otoczeniu kardynałów, biskupów, kapłanów i ok. 80 tys. wiernych. Na zakończenie procesji Jan Paweł II pobłogosławił Najświętszym Sakramentem zebranych i Rzym — miasto 47. Międzynarodowego Kongresu Eucharystycznego.

1. Ustanowienie Eucharystii, ofiara Melchizedeka i rozmnożenie chlebów: ten wymowny tryptyk ukazuje nam liturgia słowa podczas dzisiejszej uroczystości Bożego Ciała.

W centrum znajduje się ustanowienie Eucharystii. We fragmencie Pierwszego Listu do Koryntian, którego przed chwilą wysłuchaliśmy, św. Paweł bardzo dokładnie opisuje to wydarzenie, po czym dodaje: «Ilekroć (...) spożywacie ten chleb albo pijecie kielich, śmierć Pana głosicie, aż przyjdzie» (1 Kor 11, 26). «Ilekroć» — a zatem także tego wieczoru, gdy sprawujemy Eucharystię w ramach Międzynarodowego Kongresu Eucharystycznego, głosimy odkupieńczą śmierć Chrystusa i rozniecamy w naszych sercach nadzieję na ostateczne spotkanie z Nim.

Świadomi tego, po konsekracji odpowiemy niejako na wezwanie Apostoła słowami aklamacji: «Głosimy śmierć Twoją, Panie Jezu, wyznajemy Twoje zmartwychwstanie i oczekujemy Twego przyjścia w chwale».

2. Spojrzeniem obejmujemy teraz pozostałe części biblijnego tryptyku, jaki zostaje dziś poddany nam pod rozwagę: ofiarę Melchizedeka i rozmnożenie chleba.

Pierwszy epizod, bardzo krótki, ale niezwykle doniosły, został zaczerpnięty z Księgi Rodzaju i przypomniany w pierwszym czytaniu. Opowiada o Melchizedeku, «królu Szalemu» i «kapłanie Boga Najwyższego», który pobłogosławił Abrahama i «wyniósł chleb i wino» (Rdz 14, 18). Do tego fragmentu odwołuje się Psalm 110, który przypisuje Królowi-Mesjaszowi szczególny charakter kapłański, nadany mu bezpośrednio przez Boga: «Tyś Kapłanem na wieki na wzór Melchizedeka» (Ps 110 [109], 4).

W dzień przed swoją śmiercią na krzyżu Chrystus ustanowił w Wieczerniku Eucharystię. On także ofiarował chleb i wino, które w Jego «świętych i czcigodnych rękach» (Kanon Rzymski) stały się Jego Ciałem i Krwią, złożonymi w ofierze. Wypełnił w ten sposób proroctwo Starego Przymierza, związane z ofiarą Melchizedeka. Właśnie dlatego — jak przypomina List do Hebrajczyków — «On (...) stał się sprawcą zbawienia wiecznego dla wszystkich, którzy Go słuchają, nazwany przez Boga kapłanem na wzór Melchizedeka» (Hbr 5, 7-10).

W Wieczerniku zapowiedziana zostaje ofiara Golgoty: śmierć na krzyżu Wcielonego Słowa, Baranka zabitego za nas, Baranka, który gładzi grzechy świata. W cierpieniu Chrystusa zostaje odkupione cierpienie każdego człowieka; w Jego męce ludzkie cierpienie zyskuje nową wartość; w Jego śmierci nasza śmierć zostaje zwyciężona na zawsze.

3. Przyjrzyjmy się teraz ewangelicznej relacji o rozmnożeniu chleba, stanowiącej ostatnią część eucharystycznego tryptyku, który dzisiaj mamy rozważyć. W liturgicznym kontekście Bożego Ciała ta perykopa z Ewangelii św. Łukasza pomaga nam lepiej zrozumieć dar i tajemnicę Eucharystii.

Jezus wziął pięć chlebów i dwie ryby i wzniósłszy wzrok ku niebu, pobłogosławił je, łamał i rozdawał apostołom, aby je rozdzielili ludowi (por. Łk 9, 16). Wszyscy — odnotowuje św. Łukasz — najedli się do syta, a nawet zebrano jeszcze dwanaście koszy ułomków (por. tamże, 17).

Ten zdumiewający cud stanowi jak gdyby początek długiego procesu dziejowego: nieustannego rozmnażania w Kościele Chleba nowego życia dla ludzi wszelkich ras i kultur. Ta sakramentalna posługa powierzona jest apostołom i ich następcom. Oni to, wierni poleceniu Boskiego Mistrza, nie przestają łamać i rozdawać eucharystycznego chleba kolejnym pokoleniom.

Lud Boży przyjmuje go z pobożnym przejęciem. Tym Chlebem życia, lekarstwem nieśmiertelności, karmili się niezliczeni święci i męczennicy, czerpiąc z niego moc, aby sprostać dotkliwym nieraz i długotrwałym udrękom. Uwierzyli oni w słowa, które Jezus wypowiedział kiedyś w Kafarnaum: «Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki» (J 6, 51).

4. «Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba!»

Przyjrzawszy się niezwykłemu «tryptykowi» eucharystycznemu, utworzonemu przez dzisiejsze czytania, skierujmy teraz spojrzenie ducha bezpośrednio na tajemnicę. Jezus nazywa samego siebie «Chlebem życia» i dodaje: «Chlebem, który Ja dam, jest moje ciało za życie świata» (J 6, 51).

Tajemnica naszego zbawienia! Chrystus — jedyny Pan wczoraj, dzisiaj i na wieki — zechciał związać swoją zbawczą obecność w świecie i w dziejach z sakramentem Eucharystii. Zechciał się stać łamanym chlebem, aby każdy człowiek mógł się karmić Jego własnym życiem poprzez udział w sakramencie Jego Ciała i Jego Krwi.

Podobnie jak uczniowie, którzy ze zdumieniem słuchali Jego słów w Kafarnaum, my także odczuwamy, że jest to język niełatwo zrozumiały (por. J 6, 60). Moglibyśmy czasem doznać pokusy rozumienia go w sposób zawężony. To jednak oddaliłoby nas od Chrystusa, podobnie jak stało się z tymi z uczniów, którzy «odtąd już z Nim nie chodzili» (por. J 6, 66)

My chcemy pozostać z Chrystusem i dlatego mówimy do Niego razem z Piotrem: «Panie, do kogóż pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego» (J 6, 68). Z takim samym jak Piotr przekonaniem zginamy dziś kolana przed Sakramentem Ołtarza i ponawiamy nasze wyznanie wiary w rzeczywistą obecność Chrystusa.

Taka jest wymowa dzisiejszej uroczystości, którą Międzynarodowy Kongres Eucharystyczny, odbywający się w roku Wielkiego Jubileuszu, podkreśla ze szczególną mocą. Taka jest też wymowa uroczystej procesji, która jak co roku przejdzie niebawem od tego placu aż do bazyliki Matki Boskiej Większej.

Z pokorną dumą przeprowadzimy Eucharystyczny Sakrament ulicami miasta, obok domów, w których mieszkają ludzie, gdzie zaznają radości i cierpią; między sklepami i miejscami pracy, gdzie oddają się swoim codziennym zajęciom. Wprowadzimy go w nasze życie zagrożone tysiącem niebezpieczeństw, obarczone troskami i utrapieniami, podlegające powolnemu, ale nieubłaganemu upływowi czasu.

Będziemy mu towarzyszyć, składając mu hołd naszych pieśni i błagalnych modlitw: «Bone Pastor, panis vere... Dobry Pasterzu, prawdziwy Chlebie — będziemy do Niego mówili z ufnością — zmiłuj się nad nami, Jezu, / karm nas i broń, / doprowadź do dóbr wiekuistych.

Ty, co wszystko wiesz i możesz, / który karmisz nas na ziemi, / doprowadź swoich braci / na ucztę w niebie / w chwale Twoich świętych».

Amen!


opr. mg/mg








 wyślij znajomym

Zobacz także:
Andrzej Cichoń, Emaus
Agnieszka Czylok, Liturgiczne piękno
Kazimierz Matwiejuk, Monika Lipińska, Transmisja Mszy św. - duchowy „stymulator”
Słowo wśród nas, Ja jestem Chlebem Życia
Andrzej Cichoń, Tomasz
Paweł Siedlanowski, Pragnę
Marek Gancarczyk, Proszę Państwa, więcej powagi
Andrzej Cichoń, Palmowa
Olgierd Nassalski MIC, Mój Biały Tydzień
Włodzimierz Zatorski OSB, Modlitwa dziękczynienia
Komentarze internautów:

Benedykt XVI | Biblioteka audio i wideo | Czytelnia | Dane nt. Kościoła | Edukacja Ekonomiczna | Felietony, komentarze | Filozofia | Galeria zdjęć | Inne nauki |
Europa, Polska, Kościół | Internet i komputery | Jan Paweł II | Katalog adresów | Katechetom i duszpasterzom | Kultura | Księgarnia religijna | Liturgia - na dziś i na niedziele | Mapa serwisu | Msze św. - gdzie, kiedy? | Nauczanie | Noclegi w Polsce | Noclegi, hotele w Polsce | Nowości na naszych stronach | Papież Franciszek | Pielgrzymki piesze - ePielgrzymka | Rekolekcje | Rodzina | Sekty | Serwis informacyjny | Słownik | Sonda | Święci patroni | Szukaj | Tapety i dzwonki religijne | Teologia | Twój głos w dyskusji | Varia | Życie Kościoła