słodki cukiereczek
Strona główna Opoki | Liturgia na dziś | Baza Mszy św. | Porozmawiajmy o wierze | Życie Kościoła | Jan Paweł II | Dołącz do grona darczyńców

Opoka jest przydatna? Wpłać darowiznę
Zapraszamy do czytelni Według autorów Według dziedzin Według tematów Wyszukaj Na zakupy!





Audiobooki w odcinkach




Wiadomości


 


Jan Paweł II

CHRZEŚCIJANIN OŻYWIANY DUCHEM

Audiencja generalna. 13 IX 2000



1. W Wieczerniku, ostatniego wieczora swego ziemskiego życia, Jezus pięć razy obiecuje dar Ducha Świętego (por. J 14, 16-17; 14, 26; 15, 26-27; 16, 7-11; 16, 12-15). W tym samym miejscu, wieczorem w dniu Paschy Zmartwychwstały staje przed apostołami i przekazuje obiecanego Ducha poprzez symboliczne tchnienie i słowa: «Weźmijcie Ducha Świętego!» (J 20, 22). Pięćdziesiąt dni później w tymże samym Wieczerniku Duch Święty pojawia się z całą swoją mocą, przemieniając serca i życie pierwszych świadków Ewangelii.

Od tamtej pory całe dzieje Kościoła w jego najgłębszym i dynamicznym nurcie przenika obecność i działanie Ducha, «z niezmierzonej obfitości udzielonego» wierzącym w Chrystusa (por. J 3, 34). Spotkanie z Chrystusem owocuje darem Ducha Świętego, który — jak mówił wielki Ojciec Kościoła Bazyli — «rozchodzi się po wszystkich nie pomniejszając się, obecny jest w każdym — tak jakby tylko o niego chodziło — spośród tych, którzy są zdolni Go przyjąć, i wszystkim udziela wystarczającej i pełnej łaski» (De Spiritu Sancto, IX, 22).

2. We fragmencie Listu do Galatów, którego przed chwilą wysłuchaliśmy (por. 5, 16-18. 22-25), apostoł Paweł opisuje «owoc ducha» (5, 22), przedstawiając wieloraką gamę cnót rozkwitających w życiu wiernego. Z Ducha Świętego wyrasta doświadczenie wiary. W chrzcie bowiem stajemy się synami Bożymi właśnie dzięki Duchowi Świętemu: «Na dowód tego, że jesteście synami — stwierdza dalej św. Paweł — Bóg wysłał do serc naszych Ducha Syna swego, który woła: Abba, Ojcze!» (Ga 4, 6). U źródeł życia chrześcijańskiego, kiedy rodzimy się jako nowe stworzenia, tchnienie Ducha sprawia, że stajemy się synami w Synu i «postępujemy» drogami sprawiedliwości i zbawienia (por. Ga 5, 16).

3. Całe życie chrześcijanina przebiega zatem pod wpływem Ducha. Kiedy przedstawia nam On słowo Chrystusowe, jaśnieje w nas światło prawdy, zgodnie z obietnicą Jezusa: «A Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co ja wam powiedziałem» (J 14, 26; por. 16, 12-15). Duch jest przy nas w chwili próby i staje się naszym obrońcą i wsparciem: «Kiedy was wydadzą, nie martwcie się o to, jak ani co macie mówić. W owej bowiem godzinie będzie wam poddane, co macie mówić, gdyż nie wy będziecie mówili, lecz Duch Ojca waszego będzie mówił przez was» (Mt 10, 19-20). Duch jest u korzeni wolności chrześcijańskiej, będącej uwolnieniem od ciężaru grzechu. Mówi o tym jasno apostoł Paweł: «prawo Ducha, który daje życie w Chrystusie Jezusie, wyzwoliło cię spod prawa grzechu i śmierci» (Rz 8, 2). Życie moralne — jak nam przypomina św. Paweł — właśnie dlatego, że promieniuje z Ducha, przynosi owoce: «miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie» (Ga 5, 22).

4. Duch ożywia całą wspólnotę wierzących w Chrystusa. Ten sam apostoł, posługując się obrazem ciała, wysławia różnorodność i bogactwo, a także jedność Kościoła jako dzieła Ducha Świętego. Z jednej strony św. Paweł wymienia przeróżne charyzmaty, to znaczy szczególne dary przekazane członkom Kościoła (por. 1 Kor 12, 1-10); z drugiej strony stwierdza: «Wszystko zaś sprawia jeden i ten sam Duch, udzielając każdemu tak, jak chce» (1 Kor 12, 11). «Wszyscyśmy bowiem w jednym Duchu zostali ochrzczeni, [aby stanowić] jedno Ciało: czy to Żydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni. Wszyscyśmy też zostali napojeni jednym Duchem» (1 Kor 12, 13).

Duchowi wreszcie zawdzięczamy wypełnienie się naszego przeznaczenia do chwały. W związku z tym św. Paweł posługuje się obrazem «pieczęci» i «zadatku»: «zostaliście naznaczeni pieczęcią Ducha Świętego, który był obiecany. On jest zadatkiem naszego dziedzictwa w oczekiwaniu na odkupienie, które nas uczyni własnością [Boga], ku chwale Jego majestatu» (Ef 1, 13-14; por. 2 Kor 1, 22; 5, 5). Jednym słowem, całe życie chrześcijanina, od początku aż do ostatecznego kresu, przebiega pod tchnieniem Ducha Świętego i dzięki Jego działaniu.

5. W tym Roku Jubileuszowym chętnie przypominam to, co napisałem w encyklice poświęconej Duchowi Świętemu: «Wielki Jubileusz Dwutysiąclecia zawiera więc w sobie orędzie wyzwolenia za sprawą Ducha Świętego, który jedynie może dopomóc osobom i wspólnotom do uwolnienia się ze starych i nowych determinizmów, prowadząc je prawem 'Ducha, który daje życie w Chrystusie Jezusie' (Rz 8, 2), odkrywając i urzeczywistniając w ten sposób pełną miarę prawdziwej wolności człowieka. Tam bowiem 'gdzie jest Duch Pański — tam wolność', pisze św. Paweł (2 Kor 3, 17)» (Dominum et Vivificantem, 60).

Poddajmy się więc wyzwalającemu działaniu Ducha Świętego, aby i nas ogarnął zachwyt, który natchnął słowa, z jakimi Szymon Nowy Teolog zwraca się do Trzeciej Osoby Boskiej: «Oglądam piękno Twej łaski, podziwiam jej blask, a jej światłość odbija się we mnie; zachwycam się jej niewypowiedzianym splendorem; zdumiewam się niezmiernie, myśląc o sobie; widzę, kim byłem i kim się stałem. O cudzie! Oto stoję pełen szacunku dla siebie samego, czci i bojaźni, jakby przed Tobą samym; tak onieśmielony, że nie wiem nawet, co czynić, gdzie usiąść, dokąd się udać, gdzie pozwolić spocząć członkom tego ciała, które należy do Ciebie, do jakich użyć je czynów i dzieł, bo przecież są Boskie» (Hymny, II, w. 19-27; Posynodalna adhortacja apostolska Vita consecrata, 20).

Aby zrezygnowano ze stosowania kary śmierci

W duchu odpuszczenia win, właściwym dla Roku Jubileuszowego, raz jeszcze przyłączam się do tych wszystkich, którzy żądają, aby nie odbierano życia młodemu Derekowi Rocco Barnabei.

Pragnąłbym także, aby zrezygnowano w ogóle ze stosowania kary śmierci, jako że współczesne państwo dysponuje innymi środkami, które pozwalają skutecznie zwalczać przestępczość, nie pozbawiając ostatecznie winowajcy możliwości odkupienia win.

Do Polaków uczestniczących w audiencji generalnej:

Dzisiejsza katecheza skierowała naszą uwagę w stronę Ducha Świętego. Wielki Jubileusz był w szczególny sposób przygotowany encykliką Dominum et Vivificantem, bo i przeżycie tego Jubileuszu, jego owocność, zależy od naszej współpracy z Duchem Świętym, który działa w naszych duszach, działa, ażeby nas oczyścić, uświęcić, odnowić.

Wszystkim pielgrzymom z Polski życzę tego, zarówno tutaj, przy nawiedzinach Drzwi Świętych w Bazylice św. Piotra, jak też i w Polsce — na wszystkich miejscach, gdzie uzyskuje się odpusty Roku Jubileuszowego. Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!


opr. mg/mg








 wyślij znajomym

Zobacz także:
Papież Franciszek, Jezus wzywa nas do poświęcenia się na rzecz jedności i miłości
Słowo wśród nas, Przyjdź, Panie!
Robert Grohs, Jeśli nie działa, to znaczy, że czegoś brakuje
Jarosław Kumor, Nie gasić dziecięcego ducha
Rosanna Virgili, Błogosławieństwo Elżbiety
Andrzej Cichoń, Duch Święty
Papież Franciszek, Efeskie zesłanie Ducha Świętego
Andrzej Cichoń, Co tam Panie... w polityce?
Papież Franciszek, Kościół nie jest Kościołem ludzi letnich
Papież Franciszek, Dwóch adwokatów
Komentarze internautów:

Chwała Pana (Jacek, 2007-05-21 08:41:59)
 Dzięki Ci Panie za...  więcej   skomentuj tę wypowiedź

Benedykt XVI | Biblioteka audio i wideo | Czytelnia | Dane nt. Kościoła | Edukacja Ekonomiczna | Felietony, komentarze | Filozofia | Galeria zdjęć | Inne nauki |
Europa, Polska, Kościół | Internet i komputery | Jan Paweł II | Katalog adresów | Katechetom i duszpasterzom | Kultura | Księgarnia religijna | Liturgia - na dziś i na niedziele | Mapa serwisu | Msze św. - gdzie, kiedy? | Nauczanie | Noclegi w Polsce | Noclegi, hotele w Polsce | Nowości na naszych stronach | Papież Franciszek | Pielgrzymki piesze - ePielgrzymka | Rekolekcje | Rodzina | Sekty | Serwis informacyjny | Słownik | Sonda | Święci patroni | Szukaj | Tapety i dzwonki religijne | Teologia | Twój głos w dyskusji | Varia | Życie Kościoła