Benedykt XVI

19 I 2009 — Do członków ekumenicznej delegacji z Finlandii

Poszukiwanie jedności w prawdzie

Zgodnie z dorocznym zwyczajem, do Rzymu przybyła z Finlandii międzywyznaniowa pielgrzymka, której uczestnicy spotkali się z Benedyktem xvi. Pielgrzymi udali się najpierw do rzymskiej bazyliki «Santa Maria sopra Minerva», gdzie znajduje się grób św. Henryka. Żył on w XII w. i jako biskup Uppsali prowadził misje na terenach dzisiejszej Finlandii. W przemówieniu do delegacji — które zamieszczamy poniżej — Ojciec Święty wspomniał o Katolicko-Luterańskiej Komisji Dialogu, która w swych działaniach opiera się na Wspólnej Deklaracji o Usprawiedliwieniu, podpisanej przed 10 laty przez przedstawicieli Kościołów luterańskich i Stolicy Apostolskiej.

Drodzy przyjaciele z Finlandii!

Z wielką radością witam was wszystkich, przybyłych jak co roku do Rzymu w święto waszego patrona, św. Henryka, i dziękuję bpowi Gustavowi Björkstrandowi za uprzejme słowa, jakie do mnie skierował w waszym imieniu.

Pielgrzymki te są okazją do wspólnej modlitwy, refleksji i dialogu w poszukiwaniu pełnej łączności duchowej. Wasza wizyta przypada w czasie Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan, którego temat w tym roku został zaczerpnięty z Księgi Ezechiela: «Aby byli jedno w Twoim ręku» (37, 15-23). W wizji proroka dwa kawałki drewna, symbolizujące dwa królestwa, na które został podzielony lud Boży, zostają na nowo złączone w jedną całość (Ez 37, 15-23). W odniesieniu do ekumenizmu mówi nam ona o Bogu, który nieustannie prowadzi nas ku głębszej jedności w Chrystusie, odnawiając nas i uwalniając od podziałów.

Komisja Dialogu Katolicko-Luterańskiego w Finlandii i Szwecji rozważa Wspólną Deklarację o Usprawiedliwieniu. W tym roku obchodzimy 10. rocznicę podpisania tego ważnego oświadczenia, i Komisja bada teraz jego implikacje, a także możliwości jego recepcji. Pogłębiając w dialogu temat: «Usprawiedliwienie w życiu Kościoła», jeszcze pełniej rozważa się naturę Kościoła jako znaku i narzędzia zbawienia przyniesionego w Jezusie Chrystusie, a nie jako zwykłego zgromadzenia wiernych lub instytucji pełniącej różnorakie funkcje.

Wasza pielgrzymka do Rzymu odbywa się w Roku św. Pawła, w 2000. rocznicę narodzin Apostoła Narodów, który swym życiem i nauczaniem niestrudzenie służył sprawie jedności Kościoła. Św. Paweł przypomina nam, że otrzymaliśmy niezwykłą łaskę, gdy poprzez chrzest staliśmy się członkami Ciała Chrystusa (por. 1 Kor 12, 12-31). Kościół jest mistycznym Ciałem Chrystusa, nieustannie prowadzonym przez Ducha Świętego, Ducha Ojca i Syna. Tylko na fundamencie rzeczywistości Wcielenia zrozumieć można sakramentalny charakter Kościoła jako komunii w Chrystusie. Osiągnięcie konsensusu w kwestii głębokich chrystologicznych i pneumatologicznych implikacji tajemnicy Kościoła byłoby bardzo obiecującą podstawą dla prac Komisji.

Od św. Pawła uczymy się także, że jedność, której szukamy, nie jest niczym innym jak tylko znakiem naszego pełnego włączenia w Ciało Chrystusa. To Jego mocą «wszyscy, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusie, przyoblekliście się w Chrystusa. (...) wszyscy bowiem jesteście kimś jednym w Chrystusie Jezusie» (Ga 3, 27-28). Dlatego, drodzy przyjaciele, żywię głęboką nadzieję, że wasza wizyta w Rzymie jeszcze bardziej umocni relacje ekumeniczne między luteranami i katolikami w Finlandii, które od wielu lat są bardzo dobre. Wspólnie dziękujmy Bogu za wszystko, co zostało osiągnięte do dnia dzisiejszego w relacjach między katolikami a luteranami, i módlmy się, żeby Duch prawdy prowadził nas do coraz większej jedności w służbie Ewangelii.

W duchu miłości w Panu proszę Boga na początku nowego roku o dary radości i pokoju dla was i waszych rodzin.

opr. mg/mg