słodki cukiereczek
Strona główna Opoki | Liturgia na dziś | Baza Mszy św. | Porozmawiajmy o wierze | Życie Kościoła | Jan Paweł II | Dołącz do grona darczyńców

Opoka jest przydatna? Wpłać darowiznę
Zapraszamy do czytelni Według autorów Według dziedzin Według tematów Wyszukaj Na zakupy!





Audiobooki w odcinkach




Wiadomości


 


Benedykt XVI

Małżonkowie Pryscylla i Akwila

Audiencja generalna, 7 lutego 2007



Drodzy Bracia i Siostry!

W galerii portretów pierwszych świadków wiary chrześcijańskiej, które zaczęliśmy nakreślać kilka tygodni temu, dochodzimy dzisiaj do pary małżeńskiej. Są to małżonkowie Pryscylla i Akwila, należący do grona licznych współpracowników skupionych wokół Apostoła Pawła, o których napomknąłem już w ubiegłą środę. Posiadane przez nas wiadomości wskazują, że ta para małżeńska odgrywała bardzo aktywną rolę w początkowym, popaschalnym okresie Kościoła.

Imiona Akwila i Pryscylla są imionami łacińskimi, ale mężczyzna i kobieta, którzy je nosili, byli z pochodzenia Żydami. Jednak przynajmniej Akwila geograficznie wywodził się z diaspory osiadłej w północnej Anatolii, nad Morzem Czarnym — w dzisiejszej Turcji, natomiast Pryscylla, której imię występuje niekiedy w skróconej formie jako Pryska, prawdopodobnie była Żydówką pochodzącą z Rzymu (por. Dz 18, 2). W każdym razie z Rzymu dotarli do Koryntu, gdzie Paweł spotkał ich na początku lat pięćdziesiątych. Tam dołączył do nich — ponieważ, jak opowiada Łukasz, oni również trudnili się wyrabianiem namiotów i zasłon na domowy użytek — a nawet zamieszkał w ich domu. Znaleźli się w Koryncie, bo cesarz Klaudiusz postanowił wypędzić z Rzymu mieszkających w tym mieście Żydów. Rzymski historyk Swetoniusz ŕ propos tego wydarzenia mówi, że wypędził Żydów, bo «wywoływali zamieszki z powodu niejakiego Chresta» (por. Żywoty cezarów. Klaudiusz, 25). Widać, że nie znał dobrze imienia — zamiast Chrystus pisze «Chresto» — i o tym, co się wydarzyło, miał bardzo mgliste pojęcie. W każdym razie we wspólnocie żydowskiej były spory w kwestii, czy Jezus jest Chrystusem. Te problemy dostarczyły cesarzowi powodu, by po prostu wypędzić wszystkich Żydów z Rzymu. Wynika z tego, że małżonkowie przyjęli wiarę chrześcijańską w latach czterdziestych w Rzymie, a potem spotkali w Pawle człowieka, który nie tylko podzielał z nimi tę wiarę — że Jezus jest Chrystusem — ale był również apostołem, powołanym osobiście przez zmartwychwstałego Pana. Tak więc to pierwsze spotkanie miało miejsce w Koryncie, gdzie on zmieszkał w ich domu i razem pracowali przy wyrobie namiotów.

Później przenieśli się do Azji Mniejszej, do Efezu. Tam odegrali kluczową rolę w dopełnieniu formacji chrześcijańskiej aleksandryjskiego Żyda Apollosa, o którym mówiliśmy w ubiegłą środę. Znał on wiarę chrześcijańską tylko pobieżnie, toteż «gdy go Pryscylla i Akwila usłyszeli, zabrali go ze sobą i wyłożyli mu dokładnie drogę Bożą» (Dz 18, 26). Kiedy Apostoł Paweł pisze z Efezu swój Pierwszy List do Koryntian, do swoich pozdrowień dołącza wyraźnie pozdrowienia od «Akwili i Pryscylli razem ze zbierającym się w ich domu Kościołem» (16, 19). W ten sposób dowiadujemy się, jak ważną rolę ci małżonkowie odegrali w pierwotnym Kościele: przyjmowali w swoim domu grupę miejscowych chrześcijan, gromadzących się, by słuchać słowa Bożego i sprawować Eucharystię. Właśnie tego rodzaju zgromadzenie nazywa się po grecku ekklesěa — po łacinie ecclesia (kościół) — co znaczy wezwanie, zgromadzenie, zebranie. Tak więc w domu Akwili i Pryscylli spotyka się Kościół, zgromadzenie Chrystusowe, i tam sprawuje święte tajemnice. Widzimy zatem, jak rzeczywistość Kościoła rodzi się w domach wierzących. Aż do III w. chrześcijanie nie mieli bowiem swoich miejsc kultu: początkowo były nimi synagogi żydowskie, aż do momentu, kiedy skończyła się pierwotna symbioza między Starym i Nowym Testamentem, a Kościół pogan musiał odnaleźć swoją własną tożsamość, również głęboko zakorzenioną w Starym Testamencie. Później, po tym «zerwaniu», chrześcijanie gromadzą się w domach, stając się w ten sposób «Kościołem». I w końcu, w III w., powstają budowle będące prawdziwymi miejscami kultu chrześcijańskiego. Ale tutaj w pierwszej połowie I w. oraz w II w. domy chrześcijan stają się prawdziwymi «kościołami». Jak mówiłem, czytano wspólnie Pismo Święte i sprawowano Eucharystię. Tak, na przykład, było w Koryncie, o czym wspomina Paweł, wymieniając niejakiego «Gajusa, który jest gospodarzem moim i całego Kościoła» (Rz 16, 23), lub w Laodycei, gdzie wspólnota gromadziła się w domu niejakiego Nimfasa (por. Kol 4, 15), albo w Kolosach, gdzie zebranie odbywało się w domu niejakiego Archipa (por. Flm 2).

Po powrocie do Rzymu Akwila i Pryscylla dalej spełniali tę ważną funkcję w stolicy imperium. Paweł, pisząc do Rzymian, dołącza bowiem wyraźne pozdrowienie: «Pozdrówcie współpracowników moich w Chrystusie Jezusie, Pryskę i Akwilę, którzy za moje życie nadstawili karku i którym winienem wdzięczność nie tylko ja sam, ale i wszystkie Kościoły [nawróconych] pogan. Pozdrówcie także Kościół, który się zbiera w ich domu» (Rz 16, 3-5). Cóż za niezwykłą pochwałę obojga małżonków zawierają te słowa! A wypowiada ją nie kto inny, tylko Apostoł Paweł. Uznaje on ich wyraźnie za prawdziwych i cennych współpracowników w swym apostolacie. Wzmianka o tym, że ryzykowali życie za niego, odnosi się prawdopodobnie do interwencji w jego sprawie podczas jednego z jego pobytów w więzieniu, być może w samym Efezie (por. Dz 19, 23; 1 Kor 15, 32; 2 Kor 1, 8-9). A fakt, że swoją wdzięczność Paweł łączy wręcz z wdzięcznością wszystkich Kościołów nawróconych pogan — nawet jeśli uznamy, że to wyrażenie hiperboliczne — pozwala nam się domyślać, jak wielki zasięg miało ich działanie, a w każdym razie ich wkład w szerzenie Ewangelii.

W późniejszej tradycji hagiograficznej poświęcono Pryscylli szczególną uwagę, choć istnieje także problem jej utożsamiania z inną Pryscyllą — męczennicą. W każdym razie tu w Rzymie mamy zarówno kościół pod wezwaniem św. Pryski na Awentynie, jak i Katakumby Pryscylli przy Via Salaria. W ten sposób utrwala się pamięć o kobiecie, która z całą pewnością była osobą aktywną i bardzo ważną w dziejach chrześcijaństwa rzymskiego. Jedno jest pewne: do wdzięczności pierwotnych Kościołów, o których mówi św. Paweł, powinna się dołączyć nasza wdzięczność, ponieważ dzięki wierze i apostolskiemu zaangażowaniu wiernych świeckich, rodzin i małżonków, jak Pryscylla i Akwila, chrześcijaństwo dotarło do naszego pokolenia. Wzrastało nie tylko dzięki apostołom, którzy je głosili. Aby mogło się zakorzenić wśród ludu i bujnie rozwinąć, konieczne było zaangażowanie tych rodzin, małżonków, wspólnot chrześcijańskich i wiernych świeckich, którzy przygotowali podłoże dla rozwoju wiary. Kościół zawsze wzrasta tylko w ten sposób. W szczególności ta para pokazuje, jak ważna jest działalność małżeństw chrześcijańskich. Kiedy mają oparcie w wierze i głębokiej duchowości, naturalną koleją rzeczy odważnie angażują się na rzecz Kościoła i w Kościele. Przedłużeniem i w jakiejś mierze uwzniośleniem ich codziennego, wspólnego życia staje się przyjęcie wspólnej odpowiedzialności za dobro mistycznego Ciała Chrystusa, nawet jeśli jest to jego nieznaczna cząstka. Tak było w pierwszym pokoleniu i tak będzie często.

Z ich przykładu możemy wyciągnąć jeszcze jedną ważną naukę: każdy dom może stać się małym Kościołem. Zarówno w znaczeniu, że powinna w nim panować miłość chrześcijańska, którą cechuje altruizm i wzajemna troska, jak jeszcze bardziej w znaczeniu, że życie rodzinne oparte na wierze winno być skoncentrowane wokół Jezusa Chrystusa jako jedynego Pana. Nieprzypadkowo w Liście do Efezjan Paweł porównuje więź małżeńską do oblubieńczej komunii, jaka istnieje między Chrystusem i Kościołem (por. Ef 5, 25-33). Co więcej, możemy uważać, że Apostoł pośrednio wzoruje życie całego Kościoła na życiu rodzinnym. Kościół jest bowiem rodziną Bożą. A zatem czcimy Akwilę i Pryskę, bo dali przykład życia małżeńskiego odpowiedzialnie zaangażowanego w służbie całej wspólnoty chrześcijańskiej. Znajdujemy w nich wzór Kościoła, rodziny Bożej po wszystkie czasy.

Streszczenie katechezy w języku polskim, odczytane podczas audiencji generalnej:

Dzisiejsza katecheza poświęcona jest małżeństwu Pryscylli i Akwili. Choć nosili imiona łacińskie, oboje pochodzili z rzymskiej wspólnoty żydowskiej. Gdy imperator Klaudiusz zarządził wygnanie z Rzymu wszystkich Żydów, udali się do Koryntu. Tam na początku lat pięćdziesiątych spotkali Apostoła Pawła i przyjęli go do swojego domu. Wspomagali go w apostolskiej misji. W późniejszym czasie przenieśli się do Efezu. Prowadzili tam dzieło ewangelizacji, a w ich domu gromadziła się wspólnota chrześcijańska na sprawowanie liturgii. Gdy powrócili znów do Rzymu, kontynuowali tę działalność w swoim domu na Awentynie. Ich wkład w życie wspólnoty uczniów Chrystusa był tak znaczący, że św. Paweł mógł napisać: «winienem [im] wdzięczność nie tylko ja sam, ale i wszystkie Kościoły [nawróconych] pogan» (Rz 16, 4).

Słowo Papieża do Polaków:

Witam obecnych tu Polaków. Pryscylla i Akwila są wzorem życia małżeńskiego odpowiedzialnie zaangażowanego w służbie całej wspólnocie chrześcijańskiej. Przez ich wstawiennictwo modlimy się, by świętość rodzin była zaczynem rozwoju Kościoła w świecie. Serdecznie błogosławię wam i waszym rodzinom. Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!


opr. mg/mg








 wyślij znajomym

Zobacz także:
Papież Franciszek, Jezus wzywa nas do poświęcenia się na rzecz jedności i miłości
Papież Franciszek, Potrzebny jest prawdziwy katechumenat przygotowujący do sakramentu małżeństwa
MD, Jak Bóg uratował pewną rodzinę
Damian Wojciechowski SJ, Dlaczego muzułmanie nas zastąpią?
Paweł Zuchniewicz, Nie jest dobrze, aby mężczyzna był sam
Andrzej Siwiecki, Z pamiętnika ojca i syna
Marek Gancarczyk, Tama
Henryk Zieliński, Gorące lato
Papież Franciszek, Żaden naród nie jest przestępcą, żadna religia nie jest terrorystyczna
Papież Franciszek, Ewangelia rodziny radością dla świata
Komentarze internautów:

Benedykt XVI | Biblioteka audio i wideo | Czytelnia | Dane nt. Kościoła | Edukacja Ekonomiczna | Felietony, komentarze | Filozofia | Galeria zdjęć | Inne nauki |
Europa, Polska, Kościół | Internet i komputery | Jan Paweł II | Katalog adresów | Katechetom i duszpasterzom | Kultura | Księgarnia religijna | Liturgia - na dziś i na niedziele | Mapa serwisu | Msze św. - gdzie, kiedy? | Nauczanie | Noclegi w Polsce | Noclegi, hotele w Polsce | Nowości na naszych stronach | Papież Franciszek | Pielgrzymki piesze - ePielgrzymka | Rekolekcje | Rodzina | Sekty | Serwis informacyjny | Słownik | Sonda | Święci patroni | Szukaj | Tapety i dzwonki religijne | Teologia | Twój głos w dyskusji | Varia | Życie Kościoła