Nie tylko sama litera

Konferencja Episkopatu Polski uznała za obowiązującą najnowszą wersję przykazań kościelnych podaną przez Katechizm Kościoła Katolickiego (nr. 2041—2043), uzupełnioną o poprawki naniesione przez Kongregację Nauki Wiary (tzw. Corrigenda) z kwietnia 1998 r. (nr. 2042—2043), a także dokumentu II Polskiego Synodu Plenarnego „Liturgia Kościoła po Soborze Watykańskim II”, nr 79.

Oto aktualne brzmienie przykazań kościelnych:

W niedziele i w inne nakazane dni świąteczne wierni są zobowiązani uczestniczyć we Mszy świętej i powstrzymywać się od prac służebnych.
Każdy wierny jest zobowiązany przynajmniej raz w roku spowiadać się ze swych grzechów.
Każdy wierny jest zobowiązany przynajmniej raz w roku, na Wielkanoc, przyjąć Komunię Świętą.
W dni pokuty wyznaczone przez Kościół wierni są zobowiązani powstrzymywać się od spożywania mięsa i zachować post.
Wierni są zobowiązani dbać o potrzeby Kościoła.

Zdaniem bp. Kazimierza Nycza, Polacy bardziej są przyzwyczajeni do klarownych nakazów niż do opisowych sformułowań przykazań kościelnych. To powód, dla którego biskupi zdecydowali się opracować „wersję mnemotechniczną”, co do istoty zgodną z Katechizmem Kościoła Katolickiego. Obecnie — w ocenie przewodniczącego Komisji Wychowania Katolickiego KEP — najważniejszą kwestią jest rozpowszechnienie wykładni czwartego przykazania, które mówi o czasach pokuty — a więc o wszystkich piątkach i Wielkim Poście. Ważne jest, aby wykładnia ta była zgodna z duchem zarówno Katechizmu Kościoła Katolickiego, jak też dokumentów synodalnych — zaznaczył.

Bp Nycz przypomniał, że w dokumentach tych do różnych form pokuty zalicza się zarówno gorliwszą modlitwę, umartwienie, uczynki miłosierdzia, post i wstrzemięźliwość, jak i rezygnację z hucznych zabaw. Dodał, że człowiek, umartwiając się, rezygnuje z czegoś, co nie jest złe, ale nie jest konieczne i w ten sposób zwraca uwagę na szczególny czas Wielkiego Postu. W tym kontekście należy patrzeć na organizowanie hucznych zabaw w piątki i Wielkim Poście.

Ks. R. K.

opr. mg/mg