Zgromadzenie Synodu Biskupów Poświęcone Europie (1-23.10.1999)

1 X — I KONGREGACJA.

Przemówienie powitalne kard. Franciszka Macharskiego

Odpowiedzialni za Europę

Ojcze Święty, czcigodni Bracia w biskupstwie, drodzy Bracia i Siostry,

Na początku II Specjalnego Zgromadzenia Synodu Biskupów poświęconego Europie korzystam z przywileju i radości, że mogę skierować w imieniu wszystkich przewodniczących delegowanych pozdrowienie do Waszej Świątobliwości i do Was wszystkich, zwołanych tutaj, gdzie przez wiele dni będziemy kierowali nasze myśli, nasze intencje i nasze ufne spojrzenie ku naszemu Panu Jezusowi Chrystusowi, który żyje pośród nas i jest źródłem nadziei dla wszystkich narodów, z których pochodzimy.

Dla nas wszystkich prosimy naszego Pana Jezusa Chrystusa przez wstawiennictwo Maryi, Matki Bożej i Matki Kościoła, o dar Ducha Świętego, abyśmy wierni jego poruszeniom, potrafili rozpoznać i przyjąć łaskę służby i pasterskiej miłości w czasie tej kolegialnej pracy dla dobra Kościoła świętego w Europie, otoczeni miłosierdziem Ojca niebieskiego, w przeddzień trzeciego tysiąclecia i Wielkiego Jubileuszu dwutysiąclecia odkupienia.

Europa jest naszą ziemią, ponieważ tutaj urodziliśmy się i żyjemy w świetle tego świata i w wierze w zmartwychwstałego Pana, który zlecił nam misję przepowiadania i świadczenia czynami i słowami. Ziemia ta należy do nas, ponieważ w tworzących ją narodach tkwią nasze początki i współtworzymy wszystkie te wartości nazywane kulturą.

Na znaczną część tej kultury składa się chrześcijaństwo, szczególnie w osobach świętych, co Wasza Świątobliwość przypomniał ogłaszając św. Brygidę, św. Katarzynę i św. Teresę Benedyktę od Krzyża współpatronkami Europy. Dziękujemy, Ojcze Święty, za ten dar, który w szczególny sposób podkreśla rolę, jaką kobiety odegrały, także przez swą świętość, w budowaniu Europy.

Nasza obecność w tej auli, będąca odpowiedzią na wezwanie Waszej Świątobliwości do rozważenia konkretnego tematu, staje się wyrazem miłości ku poszczególnym narodom, z których pochodzimy, i ku całej Europie.

Wasza Świątobliwość kierował się tym poruszeniem miłości, gdy 3 czerwca 1979 r. w homilii wygłoszonej w katedrze gnieźnieńskiej stwierdzał: «Czyż Chrystus tego nie chce, czy Duch Święty tego nie rozrządza, ażeby ten Papież, który nosi w swojej duszy szczególnie wyrazisty zapis dziejów własnego Narodu od samego jego początku, ale także i dziejów pobratymczych, sąsiednich ludów i narodów, na sposób szczególny nie ujawnił i nie potwierdził w naszej epoce ich obecności w Kościele? Ich szczególnego wkładu w dzieje chrześcijaństwa. (...) Czyż Chrystus tego nie chce, czy Duch Święty tego nie rozrządza, ażeby ten Papież-Polak, Papież-Słowianin, właśnie teraz odsłonił duchową jedność chrześcijańskiej Europy?»

Podkreślając wielorakość i bogactwo tradycji ludów europejskich, Wasza Świątobliwość podzielił się swym głębokim przekonaniem osobistym, gdy w siedzibie UNESCO w Paryżu 2 czerwca 1980 r. mówił o «organicznym i konstytutywnym związku religii, w szczególności chrześcijaństwa, z kulturą» i kontynuował: «Na pewno nie będzie przesadą twierdzić, że cała Europa — od Atlantyku aż po Ural — szczególnym nagromadzeniem tych faktów potwierdza ów związek między kulturą i chrześcijaństwem» (n. 9).

Właśnie tej ziemi po raz drugi w tym dziesięcioleciu Zgromadzenie synodalne poświęca swe kolegialne prace, aby Europa okazała się wierna swym początkom, kieruje swą uwagę na dzisiejsze potrzeby i daje wyraz trosce o przyszłe jej losy.

W tych dziesięciu latach nie brakowało znaków nadziei. Mam na myśli nowy szlak wolności, który Wasza Świątobliwość nieustannie rozjaśniał swym nauczaniem, ostrzegając przed wolnością odseparowaną od prawdy. Jak można zapomnieć o dobitnej sile przestrogi płynącej ze słów wypowiedzianych w 1996 r. w Berlinie przed Bramą Brandenburską? Na tle tego starego symbolu podziału Europy, zamienionego w końcu na symbol wolności, Wasza Świątobliwość powiedział: «Zostawcie Bramę Brandenburską otwartą dla was i dla wszystkich ludzi! Zostawcie ją otwartą przez ducha miłości, sprawiedliwości i pokoju!» (n. 7).

Podobnie mocne w wyrazie było przesłanie odczytane w Paryżu w sierpniu 1997 r. podczas XII Światowego Dnia Młodzieży. Ponad milion młodych ludzi przybyłych z całego kontynentu przyjęło z waszych rąk pochodnię Ewangelii, by stać się budowniczymi nowej Europy.

Nowa nadzieja zrodziła się także na płaszczyźnie ekumenicznej, w stosunkach między Wschodem i Zachodem: czyż do wielu dobrych znaków na tym polu nie należałoby zaliczyć wizyty apostolskiej w Rumunii i spotkania z Patriarchą Teoktystem?

Nasza wspólna refleksja najlepiej ukaże w następnych dniach, jaką odpowiedzialnością będziemy obarczeni we współczesnym świecie za Europę, która wyszła zwycięsko z historycznych uwarunkowań cywilnych, moralnych i religijnych, i pomimo zmęczenia i kryzysów wezwana jest do całościowej odnowy, bo dzięki nadziei pokładanej w Jezusie Chrystusie Kościół uważa, że jest ona możliwa.

Prace nasze pomogą nam ustosunkować się do pierwszego Zgromadzenia synodalnego poświęconego Europie i znaleźć punkty godne rozwinięcia w obecnej sytuacji historycznej, zwłaszcza jeśli chodzi o odnowiony sposób głoszenia Dobrej Nowiny o Jezusie Chrystusie.

Zgromadzenie to włącza się «w przygotowanie do spotkania Roku 2000» (Tertio millennio adveniente, 21), w zamknięcie drugiego milenium i w oczekiwanie na Wielki Jubileusz. Pośród niezliczonej rzeszy pielgrzymów ze wszystkich ludów i narodów kontynent nasz znajduje różne okazje do odnowy swej głębokiej i wrodzonej tożsamości, poprzez oczyszczenie pamięci i sumienia, głoszenie Jezusa Chrystusa naszej nadziei (por. 1 Tm 1, 1), przyjęcie łaski Chrystusa zmartwychwstałego, Pana życia i dziejów.

Ojcze Święty, czcigodni bracia w biskupstwie, drodzy bracia i siostry, pragnąc tych dóbr dla naszego kontynentu, starajmy się, by nasze dążenia wyrażały się w modlitwie i zostały wprowadzone w życie.

Trójca Przenajświętsza, Maryja Panna Matka Kościoła, święci Piotr i Paweł i wszyscy apostołowie, święci patroni Europy Benedykt, Cyryl i Metody, Katarzyna, Brygida, Teresa Benedykta od Krzyża niech nam błogosławią i czuwają nad naszymi myślami i pracami.

opr. mg/mg

wyślij znajomym

Zobacz także: Edward Staniek, Świadomość i podświadomość Edward Staniek, Dar uczuć Edward Staniek, Dziękczynienie za odporność naszego organizmu Edward Staniek, Dziękczynienie za krew Edward Staniek, Dziękczynienie za kręgosłup Edward Staniek, Dziękczynienie za oczy Edward Staniek, Człowiek arcydziełem Boga Kazimierz Ryczan, Nadzieja treścią modlitw i refleksji Benedykt XVI, "Złota zasada" miłości jest zapisana w każdym sercu Mariusz Pohl, Wskrzeszenie uwerturą do Zmartwychwstania

Komentarze internautów: Dodaj swój komentarz