XI ZWYCZAJNE ZGROMADZENIE OGÓLNE SYNODU BISKUPÓW (2-23 X 2005 r.)
Abp John Patrick Foley
Przewodniczący Papieskiej Rady ds. Środków Społecznego Przekazu
Transmisje z celebracji liturgicznych
Chciałbym prosić biskupów na całym świecie, aby z pożytkiem korzystali z możliwości przekazywania Mszy św. przez telewizję i zwracali uwagę na sposób, w jaki te transmitowane przez telewizję liturgie są sprawowane.
W wielu diecezjach i w wielu krajach istnieje już tradycja transmitowania liturgii w niedziele i święta nakazane. Na podstawie wizyt w wielu krajach i wielu obejrzanych nagrań wideo mogę zaświadczyć, że większość z tych telewizyjnych liturgii jest sprawowana w sposób godny i świadczący o starannym przygotowaniu. Czasami jednak niektóre liturgie odbiegają od norm Kościoła, co może być przyczyną zamieszania i wprowadzić widzów w błąd. Niektórzy kapłani i ludzie, oglądając telewizję, mogą odnieść wrażenie, że odstępowanie od norm liturgicznych jest usprawiedliwione.
Transmitowane przez media liturgie powinny być traktowane jako wzorce dla sprawowania Eucharystii w Kościołach lokalnych. Pełna czci postawa celebransa i ludzi uczestniczących w liturgii, wierność przepisom liturgicznym Kościoła, oprawa muzyczna na wysokim poziomie i udział wiernych powinny być wzorem kultu liturgicznego, inspirującym wiernych i budującym tych, którzy nie wyznają naszej wiary, lecz mogą oglądać transmisję czy słuchać jej choćby ze zwykłej ciekawości. Choć oglądając transmisję telewizyjną nie wypełniamy obowiązku udziału w niedzielnej Mszy św., to jednak może ona przyczynić się do pogłębienia życia duchowego. Transmisje te nie są przeznaczone wyłącznie dla chorych i ludzi w podeszłym wieku, którzy nie mogą osobiście uczestniczyć we Mszy św. Oglądanie liturgii w telewizji może być pomocą w dobrym przygotowaniu do osobistego udziału w niedzielnej Mszy św. albo może też być przedłużeniem po powrocie z Kościoła dziękczynienia i refleksji rozpoczętych podczas Eucharystii. Co ciekawe, jednym z najczęściej i najregularniej oglądanych programów religijnych na świecie jest Pasterka sprawowana przez Ojca Świętego, którą transmituje się do ok. 75 krajów. Dla wielu ludzi, w tym dla protestantów, oglądanie transmisji z Rzymu stało się bożonarodzeniową tradycją, która gromadzi przed telewizorem całe rodziny i pozwala im łączyć się w modlitwie z Ojcem Świętym. Podczas gdy niektóre kraje Europy Zachodniej nie transmitują tej Eucharystii, bo wolą liturgie lokalne, szefowie stacji telewizyjnych z wielu krajów Ameryki, Azji i Afryki są bardzo zadowoleni, że mogą transmitować tę uroczystość z Watykanu. W Stanach Zjednoczonych, gdzie w mediach obowiązują reguły wolnego rynku, watykańska Pasterka pozostaje jedynym, powtarzam, jedynym stałym religijnym programem największych stacji telewizyjnych. W kwietniu bieżącego roku liturgie z Watykanu były oczywiście transmitowane na jeszcze większą skalę niż Pasterka czy liturgie Wielkiego Tygodnia i Wielkanocy. Istniejące już w poszczególnych miastach czy krajach na świecie możliwości cotygodniowych czy choćby sporadycznych transmisji liturgii pozwalają zaspokoić duchowy głód milionów ludzi, którzy pragną utożsamiać się z Jezusem, drogą, prawdą i życiem.
opr. mg/mg
Copyright © by L'Osservatore Romano (1/2006) and Polish Bishops Conference
 wyślij znajomym |
|
|
