4 X — III KONGREGACJA
Kard. Javier Lozano Barragán
Przewodniczący Papieskiej Rady
ds. Duszpasterstwa Chorych
i Służby Zdrowia
Wiatyk
Eucharystia przyjmowana jako wiatyk zanurza nas w chwili śmierci w teraźniejszości wydarzenia zbawczego. Oznacza zatem życie, komunię i wieczność. Jako życie wiatyk łączy naszą śmierć ze śmiercią i zmartwychwstaniem Chrystusa. W ten sposób dopełniamy w naszym ciele tego, czego niedostaje męce Chrystusa, i wchodzimy w Jego chwalebne zmartwychwstanie. Nasze życie staje się zasługą ze względu na zasługi Chrystusa, dzięki Duchowi Świętemu, który cnotę wynagradza zasługą i wprowadza nas do wiecznej radości. Jako komunia wiatyk sprawia, że śmierć przestaje być samotnością i włącza w wielką wspólnotę: ukazuje nam przejrzysty obraz nas samych, jednoczy nas z Chrystusem — ośrodkiem wszechświata, i wraz z całym wszechświatem otwiera nas na wspólnotę całego Kościoła poprzez świętych obcowanie; jednoczy nas z Najświętszą Maryją Dziewicą, ze wszystkimi świętymi, ze wszystkimi członkami Kościoła. Dzięki wiatykowi dochodzimy do momentu zjednoczenia wszystkiego w Chrystusie. Przezwyciężamy samotność. Samotność śmierci jest odwrotnie proporcjonalna do wiary w wiatyk. Wiatyk pozwala przezwyciężyć zmienność pragnienia w pełni trynitarnej miłości, w której uczestniczymy, mając w Chrystusie wieczną radość z osiągnięcia pełni życia Bożego.
opr. mg/mg
Zobacz także: |
| Jacek Wł. Świątek, Wspólnota większa niż myślimy
|
| Agnieszka Warecka, Zmienia się, ale nie kończy...
|
| Benedykt XVI, Chrystus towarzyszy nam w drodze
|
| Benedykt XVI, Zmartwychwstanie Chrystusa główną prawdą chrześcijaństwa
|
| Benedykt XVI, Chrześcijaństwo jest przede wszystkim darem
|
| Zbigniew Kiernikowski, Elżbieta Wiater, Liturgia jest dziełem nie tylko celebransa
|
| Andrzej Adamski, Sekret Olivii
|
| Mariusz Krawiec, Uczta słowa
|
| Stanisław Dziwisz, Marian Gil OMI, Przesłanie Kongresu Eucharystycznego w Quebecu
|
| Stanisław Dziwisz, Marian Gil OMI, Eucharystia – Boży Dar dla życia świata
|
|
|