Ukazywać Chrystusa

W przeszłości prawdziwa reforma Kościoła szła zawsze w parze z autentycznie katolicką reformą episkopatu. Dotyczy to także — i to w sposób szczególny — reformy dokonanej w naszych czasach przez Sobór Watykański II. Jednym z węzłowych tematów nauczania soborowego była teologia episkopatu oraz duszpasterska i kanoniczna odnowa posługi biskupa w Kościele. Sobór przedstawił to nauczanie formułując doktrynę kolegialności biskupów, a zarazem ukazując w pełnym świetle, z głębokim wyczuciem historycznego kontekstu, prawdę o sakramentalnym pochodzeniu, fundamencie i treści urzędu biskupa. W ciągu minionych 36 lat rozwój teoretyczny i praktyczny kolegialności przyniósł liczne owoce w zakresie struktur. Należy postawić pytanie, czy ta prawda o sakramentalnym charakterze biskupstwa przyniosła podobne owoce w sferze życia Kościoła; czy dzięki niej wszyscy członkowie Kościoła wzrastali w świętości; czy z większą energią i gorliwością Kościół pełnił swą posługę apostolską i misyjną; czy czynił postępy w uświęcaniu i ewangelizacji rzeczywistości doczesnych? Znalezienie odpowiedzi na to pytanie jest głównym zadaniem obecnego Synodu. Ta odpowiedź musi uwzględnić zasadniczy fakt, jakim jest rozległy kryzys wiary w krajach o dawnych tradycjach chrześcijańskich, który nie omija społeczności chrześcijańskich i również zyskuje wymiar «globalny». Ta odpowiedź musi znaleźć wyraz w pracy biskupa, który służy Ewangelii naszego Pana Jezusa Chrystusa, aby nieść nadzieję światu — to znaczy głosi Go, naucza o Nim i ukazuje Go jako «prawdziwego Świadka» wszystkim: kapłanom, osobom konsekrowanym, świeckim, teologom i całej społeczności ludzkiej. Biskup będzie mógł pełnić taką posługę, jeśli podsyca w sobie miłość do Jezusa Chrystusa, jeśli będzie wspomagany modlitwą całego Kościoła, zwłaszcza zakonnic kontemplacyjnych, takich jak św. Teresa od Jezusa i jej dwie córki: św. Teresa od Dzieciątka Jezus i św. Teresa Benedykta od Krzyża — Edyta Stein. «Chrześcijanin przyszłości albo będzie mistykiem (...), albo nie będzie chrześcijaninem» (Karl Rahner).

opr. mg/mg