List biskupów polskich do Jana Pawła II

Umiłowany Ojcze Święty!

Biskupi zgromadzeni na Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski w Warszawie, przesyłają wyrazy duchowej bliskości w chorobie i cierpieniu, oraz towarzyszą nieustanną modlitwą zanoszoną za Ojca Świętego.

W tysiącach polskich świątyń i kaplic, a zwłaszcza w naszych sanktuariach - trwa modlitewny "szturm" do nieba Rodaków, którzy zanoszą do Pana modły o rychły powrót do zdrowia Ojca Świętego.

W pokutnej atmosferze Wielkiego Postu, spoglądamy na Chrystusa, medytując to, co niedawno zostało wskazane Kościołowi: "postępując za Nim z cierpliwą ufnością, jesteśmy w stanie pojąć, że wszelka ludzka postać boleści zawiera w sobie Bożą obietnicę zbawienia i radości" (Anioł Pański, 27 II 2005).

Niech zatem męka i krzyż Pana Jezusa, które w swym życiu z wielką miłością, Ojcze Święty, rozważałeś, będą w chorobie umocnieniem i źródłem nowej nadziei oraz siły.

A Maryja, Matka Kościoła, której powtarzasz na szpitalnym łóżku "Totus tuus", niech będzie dla Ciebie, Ojcze Święty, słodką Wspomożycielką i Uzdrowieniem Chorych.

Z synowskim oddaniem i serdecznym pozdrowieniem, całujemy Twe utrudzone dłonie.

Warszawa, 8 marca 2005 r.

opr. mg/mg