Barbara Chmielewska

Podróż

Jadę pociągiem do Ołomuńca i jem rzodkiewki. Najpierw zjadam czerwoną skórkę, a potem biały środek. Podróżuję. Czym jest podróż? Byciem w drodze, na drodze. Podróż po drogach i dróżkach, po bezdrożach. Droga zawsze dokądś prowadzi. Przynajmniej w jedną stronę. Nie ma drogi, która wiodłaby w obie strony donikąd, bo każda droga ma początek.

Na początku naszego życia każdy wyrusza w podróż. Bóg każdemu z nas pakuje walizkę, w której jest wszystko to, co mu do życia potrzebne. Na pierwszy rzut oka wiele z tych rzeczy jest dla nas bezużytecznych albo nie potrafimy znaleźć dla nich przeznaczenia. Rozwiązanie jest bardzo proste. Te wszystkie przedmioty, które leżą bez celu w naszej walizce, są nam dane po to, aby je wymienić z innymi ludźmi. Każdego dnia trzeba naszą walizkę otworzyć i zrobić przegląd zawartości w odniesieniu do konkretnych zadań, jakie nas czekają. Są walizki ciężkie, lekkie, nowe, sfatygowane, ale wszystkie są na tyle mocne, żeby dotrzeć z nami do kresu podróży. Podróżując nie możemy sobie pozwolić tylko na jedną rzecz. Nie wolno nam usiąść na walizce i czekać. W ten sposób wiele możemy przeoczyć...

Podróż wymaga otwarcia. Otwarcia się na wszystko nowe, co spotkamy w czasie drogi. Wszędzie tam, gdzie podróżuję, jestem gościem. Z tym wiążą się określone prawa i obowiązki. Dawniej „gość” znaczyło tyle co „obcy”, może właśnie dlatego stare polskie przysłowie brzmi: „Gość w dom, Bóg w dom” i jest ono raczej wyrazem wierności chrześcijańskim uczynkom, płynącym z wiary, niż znakiem gościnności.

Wiara jest podróżą. Nie pozwala nam siedzieć bezczynnie, ale każe nam wstać i pójść dalej, do innych. Na wzór Matki Bożej, która po zwiastowaniu wyrusza natychmiast w drogę do Elżbiety, do swojej kuzynki, znanej być może jedynie z opowiadań. Wiara pozwala otworzyć się na wolę Bożą i na spotkanie z innymi ludźmi, w których On mieszka.

Droga wiary ma początek. Tylko od nas zależy, czy zechcemy dotrzeć do celu.

opr. mg/mg

wyślij znajomym

Zobacz także: Benedykt XVI, Żaden człowiek nie powinien umierać w samotności Tomasz Jaklewicz, Dogmat w czasach niepewności Paul Hinder, Sytuacja chrześcijan na Półwyspie Arabskim Adam Białous, Życie jest niewinne Mariusz Pohl, Wiara, która nie poddaje się zwątpieniu Zbigniew Godlewski, Egzamin dojrzałości Lech Bilicki, Czy jest powód do zmartwień? Marek Dziewiecki, Największą wartością jest człowiek Andrzej Napiórkowski OSPPE, Średniowiecze i epoka nowożytna Andrzej Napiórkowski OSPPE, Rys historyczny

Komentarze internautów: Dodaj swój komentarz nowy etap życia początkiem nowej podróży (przyszła mama, 2007-05-18 20:57:24)  Podróż...całe nasze...  więcej   skomentuj tę wypowiedź