słodki cukiereczek
Strona główna Opoki | Liturgia na dziś | Baza Mszy św. | Porozmawiajmy o wierze | Życie Kościoła | Jan Paweł II | Dołącz do grona darczyńców

Opoka jest przydatna? Wpłać darowiznę
Zapraszamy do czytelni Według autorów Według dziedzin Według tematów Wyszukaj Na zakupy!





Audiobooki w odcinkach




Wiadomości


 


Ignacy Rogusz OCist

ŚWIĘTY BERNARD

ISBN: 978-83-7767-927-2
wyd.: Wydawnictwo WAM 2014

Św. Bernard (1090-1153) zakonnik, mistyk, teolog, Doktor Kościoła, kaznodzieja o przywódczym, gwałtownym temperamencie. W 1115 roku założył klasztor w Clairvaux i zostal jego pierwszym opatem. Znany był ze swej miłości do Matki Bożej, witając Ją w kościele słowami: Ave Maria. Stał się słynny dzięki przypisywanym mu cudom, talentowi oratorskiemu (nadano mu nawet przydomek Miodopłynny) wiedzy filozoficznej, silnej osobowości i duchowości. Nazywano go "niekoronowanym władcą Europy", gdyż doradzał papieżom, kardynałom, królom i książętom. Był autorem wspaniałych kazań i traktatów. Zmarł w Clairvaux 20 sierpnia 1153. Został kanonizowany przez papieża Aleksandra III w 1174 r.
Seria Wielcy Ludzie Kościoła przedstawia czytelnikowi panoramę postaci współtworzących Kościół na przestrzeni wieków. Nie zapominając o uczuciach, emocjach, radościach i smutkach czy wreszcie potknięciach swoich bohaterów, kolejne książki odkrywają bieg życia, twórczość i najważniejsze osiągnięcia prezentowanych bohaterów na tle szeroko ujętych procesów historyczno-kulturowych.


Wprowadzenie / Mnich nadzwyczajny



Fragment

Wprowadzenie

Czasy św. Bernarda z Clairvaux charakteryzują się poszukiwaniami najdoskonalszej drogi życia chrześcijańskiego: w Europie powstają wówczas liczne wspólnoty chrześcijańskie, które proponują życie bardziej radykalne, bliższe ideałom ewangelicznym. W XI i XII wieku rozkwita życie pustelnicze (Camaldoli i św. Romuald, Fonte Avellana i św. Piotr Damiani, kartuzi w Wielkiej Kartuzji ze św. Brunonem z Kolonii, Grandmont św. Stefana z Muret), powstaje również mnóstwo nowych wspólnot opartych na Regule św. Benedykta, stanowiących alternatywę dla tradycyjnego monastycyzmu benedyktyńskiego. W sposób szczególny Zakon Cysterski tworzy konkurencję dla ogromnej sieci klasztorów wywodzących się z Cluny, co wyraźnie odbije się w twórczości św. Bernarda z Clairvaux. Fundowane są także liczne domy kanoników regularnych, norbertanów czy walombrozjanów i wiele innych mniej znanych nowych wspólnot. Wtym samym czasie rozwijają się i inne formy życia chrześcijańskiego, takie jak rekluzi (pustelnicy oddzieleni od świata także fizycznie), wędrowni kaznodzieje, konwersi w klasztorze, beginki, krzyżowcy, pokutnicy, pielgrzymi, klasztory podwójne, np. klasztor Fontevraud św. Roberta z Arbrissel, gdzie przełożoną była kobieta. Poszukuje się surowości życia, prostoty, świadectwa ubóstwa ewangelicznego, wierności i najlepszej interpretacji Reguły św. Benedykta. Epoka opata z Clairvaux to czas, kiedy tzw. reforma gregoriańska wydaje owoce.

W porównaniu z innymi świętymi XII wieku święty Bernard z Clairvaux jawi się jako postać co najmniej słynna; biografia pokazuje jego ogromną działalność w wielu dziedzinach, pomimo że wstąpił on do klasztoru o charakterze monastycznym. Za swoje pisma i nauczanie został nazwany Doktorem Miodopłynnym w encyklice papieża Piusa XII z 1953 roku poświęconej jego osobie. W średniowiecznym świecie zwany był niekoronowanym cesarzem XII wieku, ludzie Kościoła mawiali za życia Bernarda, iż papież nie rezyduje w Rzymie, ale w Clairvaux, gdzie Bernard był opatem od 1115 roku. Za zasługi dla rozwoju życia monastycznego i rozkwit klasztorów cysterskich w Europie mówi się o nim tertius Benedictus („trzeci Benedykt” — po świętym Benedykcie z Nursji, który napisał Regułę, oraz po Benedykcie z Aniane, dzięki któremu Reguła benedyktyńska stała się oficjalną regułą imperium Karolingów w pierwszej połowie IX wieku), natomiast Jean Mabillon, wybitny erudyta benedyktyński z XVII wieku powiedział o Bernardzie, iż jest on „ostatnim z Ojców”, mając na myśli Ojców Kościoła. W 1830 roku papież Pius VIII przyznał opatowi z Clairvaux oficjalny tytuł Doktora Kościoła. Te liczne tytuły św. Bernarda świadczą jednoznacznie, iż był on postacią nietuzinkową, charyzmatyczną, barwną i wszechstronną. W kolejnych rozdziałach książki poznamy jego życie, zaangażowanie w życie dwunastowiecznego świata, działania w celu odnowy życia monastycznego, a nade wszystko zapoznamy się z jego teologią i dziełami. Na koniec spróbujemy ocenić, w jakiej mierze i w jakich aspektach myśl św. Bernarda z Clairvaux pozostaje aktualna.

opr. ab/ab








 wyślij znajomym

Zobacz także:
Anna Foa, Dziadek marran św. Teresy z Avila
Lucetta Scaraffia, Przeobrażenia postaci św. Teresy
Christiane Rance, Świat stoi w płomieniach
Cristiana Dobner, Julia Kristeva, Nowoczesność mistyczki
Giulia Galeotti, 500. rocznica urodzin św. Teresy od Jezusa
Paweł Zuchniewicz, Czy św. Jan Paweł II zostanie Doktorem Kościoła?
Papież Franciszek, Święta wędrownica
Hildegarda z Bingen, Iwona Budziak, Słowa pełne światła. Wstęp
Ignacy Rogusz OCist, Mnich nadzwyczajny
Benedykt XVI, Kościół istnieje po to, aby ewangelizować
Komentarze internautów:

Benedykt XVI | Biblioteka audio i wideo | Czytelnia | Dane nt. Kościoła | Edukacja Ekonomiczna | Felietony, komentarze | Filozofia | Galeria zdjęć | Inne nauki |
Europa, Polska, Kościół | Internet i komputery | Jan Paweł II | Katalog adresów | Katechetom i duszpasterzom | Kultura | Księgarnia religijna | Liturgia - na dziś i na niedziele | Mapa serwisu | Msze św. - gdzie, kiedy? | Nauczanie | Noclegi w Polsce | Noclegi, hotele w Polsce | Nowości na naszych stronach | Papież Franciszek | Pielgrzymki piesze - ePielgrzymka | Rekolekcje | Rodzina | Sekty | Serwis informacyjny | Słownik | Sonda | Święci patroni | Szukaj | Tapety i dzwonki religijne | Teologia | Twój głos w dyskusji | Varia | Życie Kościoła