słodki cukiereczek
Strona główna Opoki | Liturgia na dziś | Baza Mszy św. | Porozmawiajmy o wierze | Życie Kościoła | Jan Paweł II | Dołącz do grona darczyńców

Opoka jest przydatna? Wpłać darowiznę
Zapraszamy do czytelni Według autorów Według dziedzin Według tematów Wyszukaj Na zakupy!





Audiobooki w odcinkach




Wiadomości


 


Św. Umile z Bisignano



Urodził się 26 sierpnia 1582 r. w Bisignano we Włoszech. Na chrzcie otrzymał imiona Luca Antonio. Już od dzieciństwa wyróżniał się pobożnością: codziennie uczestniczył w Mszy św., należał do Bractwa Niepokalanego Poczęcia, wiele się modlił i często rozważał Mękę Pańską. W wieku 18 lat poczuł powołanie do życia zakonnego. Z różnych powodów dopiero 9 lat później mógł wstąpić do nowicjatu Braci Mniejszych w Mesorace. Jako brat zakonny pracował w refektarzu i w przyklasztornym ogrodzie. Z wielką gorliwością służył nie tylko wspólnocie, ale także wszystkim potrzebującym.

W życiu zakonnym musiał znosić wiele upokorzeń. Przełożeni poddawali go różnym próbom, aby przekonać się o nadprzyrodzonym pochodzeniu mistycznych darów, które otrzymywał od Boga. Dzięki pogodzie ducha, z jaką przyjmował wszystkie doświadczenia, zasłużył sobie zarówno wśród współbraci, jak i poza murami klasztornymi na opinię świętości.

Choć nie miał żadnego wykształcenia, potrafił wyjaśniać ludziom Pismo Święte i zagadnienia nauki katolickiej, czym wprawiał w zdumienie teologów. Wielokrotnie musiał stawać przed komisją kapłanów z Reggio Calabria, profesorów z Cosenzy, a także przed inkwizytorem. Jednak na każde z zadawanych mu pytań św. Umile potrafił udzielić wyczerpującej odpowiedzi.

Nadprzyrodzone dary mistyczne zjednały mu powszechne uznanie. Papieże Grzegorz XV i Urban VIII darzyli go zaufaniem i często wzywali do Rzymu, aby zasięgnąć jego rady i prosić o modlitwę.

W 1628 r. prosił przełożonych o pozwolenie na wyjazd na misje, ale nie uzyskał zgody. Aż do śmierci prowadził życie ciche i w ukryciu. Zapytany przez kierownika duchownego o intencje swoich modlitw, odpowiedział, że modli się następującymi słowami: «Panie, przebacz mi moje grzechy i spraw, abym Cię kochał tak, jak powinienem Cię kochać; odpuść grzechy całemu ludzkiemu rodzajowi i spraw, aby wszyscy kochali Cię tak, jak powinni Cię kochać». Zmarł w Bisignano 26 listopada 1637 r.

Został beatyfikowany 29 stycznia 1882 r. przez Leona XIII.


opr. mg/mg








 wyślij znajomym

Zobacz także:
Elena Buia Rutt, Kobieca droga modlitwy
Agnieszka Porzezińska, Jan Paweł II - największy z Polaków
Marek Łuczak, Dobry Pasterz z Neapolu
Antonella Lumini, Matka duchowa
L'Osservatore Romano, Kard. Paulo Evaristo Arns OFM
Papież Franciszek, Logika reformy
Tomasz P. Terlikowski, Kinga Ochnio, Czciciel Niepokalanej
Dariusz Piórkowski SJ, Spodziewaj się dobra
Papież Franciszek, Kapitał duchowy dla dobra Kościoła
Papież Franciszek, Kuszeni światowością
Komentarze internautów:

Benedykt XVI | Biblioteka audio i wideo | Czytelnia | Dane nt. Kościoła | Edukacja Ekonomiczna | Felietony, komentarze | Filozofia | Galeria zdjęć | Inne nauki |
Europa, Polska, Kościół | Internet i komputery | Jan Paweł II | Katalog adresów | Katechetom i duszpasterzom | Kultura | Księgarnia religijna | Liturgia - na dziś i na niedziele | Mapa serwisu | Msze św. - gdzie, kiedy? | Nauczanie | Noclegi w Polsce | Noclegi, hotele w Polsce | Nowości na naszych stronach | Papież Franciszek | Pielgrzymki piesze - ePielgrzymka | Rekolekcje | Rodzina | Sekty | Serwis informacyjny | Słownik | Sonda | Święci patroni | Szukaj | Tapety i dzwonki religijne | Teologia | Twój głos w dyskusji | Varia | Życie Kościoła