słodki cukiereczek
Strona główna Opoki | Liturgia na dziś | Baza Mszy św. | Porozmawiajmy o wierze | Życie Kościoła | Jan Paweł II | Dołącz do grona darczyńców

Opoka jest przydatna? Wpłać darowiznę
Zapraszamy do czytelni Według autorów Według dziedzin Według tematów Wyszukaj Na zakupy!





Audiobooki w odcinkach




Wiadomości


 


Św. Umile z Bisignano



Urodził się 26 sierpnia 1582 r. w Bisignano we Włoszech. Na chrzcie otrzymał imiona Luca Antonio. Już od dzieciństwa wyróżniał się pobożnością: codziennie uczestniczył w Mszy św., należał do Bractwa Niepokalanego Poczęcia, wiele się modlił i często rozważał Mękę Pańską. W wieku 18 lat poczuł powołanie do życia zakonnego. Z różnych powodów dopiero 9 lat później mógł wstąpić do nowicjatu Braci Mniejszych w Mesorace. Jako brat zakonny pracował w refektarzu i w przyklasztornym ogrodzie. Z wielką gorliwością służył nie tylko wspólnocie, ale także wszystkim potrzebującym.

W życiu zakonnym musiał znosić wiele upokorzeń. Przełożeni poddawali go różnym próbom, aby przekonać się o nadprzyrodzonym pochodzeniu mistycznych darów, które otrzymywał od Boga. Dzięki pogodzie ducha, z jaką przyjmował wszystkie doświadczenia, zasłużył sobie zarówno wśród współbraci, jak i poza murami klasztornymi na opinię świętości.

Choć nie miał żadnego wykształcenia, potrafił wyjaśniać ludziom Pismo Święte i zagadnienia nauki katolickiej, czym wprawiał w zdumienie teologów. Wielokrotnie musiał stawać przed komisją kapłanów z Reggio Calabria, profesorów z Cosenzy, a także przed inkwizytorem. Jednak na każde z zadawanych mu pytań św. Umile potrafił udzielić wyczerpującej odpowiedzi.

Nadprzyrodzone dary mistyczne zjednały mu powszechne uznanie. Papieże Grzegorz XV i Urban VIII darzyli go zaufaniem i często wzywali do Rzymu, aby zasięgnąć jego rady i prosić o modlitwę.

W 1628 r. prosił przełożonych o pozwolenie na wyjazd na misje, ale nie uzyskał zgody. Aż do śmierci prowadził życie ciche i w ukryciu. Zapytany przez kierownika duchownego o intencje swoich modlitw, odpowiedział, że modli się następującymi słowami: «Panie, przebacz mi moje grzechy i spraw, abym Cię kochał tak, jak powinienem Cię kochać; odpuść grzechy całemu ludzkiemu rodzajowi i spraw, aby wszyscy kochali Cię tak, jak powinni Cię kochać». Zmarł w Bisignano 26 listopada 1637 r.

Został beatyfikowany 29 stycznia 1882 r. przez Leona XIII.


opr. mg/mg








 wyślij znajomym

Zobacz także:
Margita Kotas, "Garstka" w świętym mieście islamu
Joanna Bątkiewicz-Brożek, Pupil Ojca Pio
Leon Knabit OSB, Dorota Mazur, Powołanie daje radość
Antonella Lumini, Matka duchowa
Elena Buia Rutt, Kobieca droga modlitwy
Agnieszka Porzezińska, Jan Paweł II - największy z Polaków
Marek Łuczak, Dobry Pasterz z Neapolu
Antonella Lumini, Matka duchowa
L'Osservatore Romano, Kard. Paulo Evaristo Arns OFM
Papież Franciszek, Logika reformy
Komentarze internautów:

Benedykt XVI | Biblioteka audio i wideo | Czytelnia | Dane nt. Kościoła | Edukacja Ekonomiczna | Felietony, komentarze | Filozofia | Galeria zdjęć | Inne nauki |
Europa, Polska, Kościół | Internet i komputery | Jan Paweł II | Katalog adresów | Katechetom i duszpasterzom | Kultura | Księgarnia religijna | Liturgia - na dziś i na niedziele | Mapa serwisu | Msze św. - gdzie, kiedy? | Nauczanie | Noclegi w Polsce | Noclegi, hotele w Polsce | Nowości na naszych stronach | Papież Franciszek | Pielgrzymki piesze - ePielgrzymka | Rekolekcje | Rodzina | Sekty | Serwis informacyjny | Słownik | Sonda | Święci patroni | Szukaj | Tapety i dzwonki religijne | Teologia | Twój głos w dyskusji | Varia | Życie Kościoła