Św. Róża Venerini

Róża Venerini urodziła się 9 lutego 1656 r. w Viterbo we Włoszech. Jej ojciec był lekarzem. W rodzinie otrzymała staranne wychowanie chrześcijańskie.

W wieku siedmiu lat postanowiła poświęcić życie Bogu. Pragnąc dobrze rozpoznać swe powołanie, wiele czasu poświęcała na modlitwę i medytację. Jesienią 1676 r. rozpoczęła nowicjat w klasztorze dominikanek pw. św. Katarzyny w Viterbo, z zamiarem spełnienia obietnicy danej Panu. Kilka miesięcy później, gdy zmarł jej ojciec, opuściła zakon, by opiekować się chorą matką. Po jej śmierci, a także po śmierci brata, kierując się pragnieniem, by dokonać czegoś wielkiego dla Boga, zaczęła gromadzić w swym domu dzieci i ich matki na wspólną modlitwę różańcową. W czasie tych spotkań mogła poznać trudne warunki, w jakich żyły kobiety z ludu. Postanowiła poświęcić się wychowaniu chrześcijańskiemu dziewcząt z ubogich rodzin.

30 sierpnia 1685 r. za zgodą biskupa Viterbo kard. Urbana Sacchettiego i z pomocą dwóch towarzyszek założyła pierwszą we Włoszech powszechną szkołę dla dziewcząt, aby zapewnić im pełne wychowanie chrześcijańskie i przygotować je do zadań w społeczeństwie. Takie były początki instytutu, który z czasem przybrał nazwę Zgromadzenie Pobożnych Nauczycielek Róży Venerini.

Działalność świętej spotkała się z oporami ze strony duchownych, gdyż dotychczas tylko oni zajmowali się nauczaniem religii. Również wielu mieszkańców okolicy nie rozumiało znaczenia jej pracy wychowawczej. Mimo trudności kontynuowała odważnie i z wiarą dzieło edukacyjne, z niezachwianym przekonaniem, że podoba się ono Bogu.

Wkrótce jej praca zaczęła przynosić owoce. Kard. Marcantonio Francesco Barbarigo, biskup Montefiascone, dostrzegł wyjątkowe znaczenie jej działalności w Viterbo. Na jego prośbę Róża, kosztem trudów i wyrzeczeń, otworzyła w latach 1692--1694 około dziesięciu szkół w Montefiascone i okolicy. Kształciła również przyszłe nauczycielki tych szkół, zwracając uwagę na ich formację religijną.

W 1713 r. powstała pierwsza szkoła w Rzymie. W październiku 1716 r. papież Klemens XI zwizytował lekcje w szkole Róży Venerini i na koniec podziękował jej za to, że w ten sposób «uświęca Rzym». Od tej pory szkoły zaczęły powstawać w wielu diecezjach. Róża opiekowała się rodzinami, młodzieżą i chorymi.

Zmarła 7 maja 1728 r. w Domu św. Marka w Rzymie. Założyła ponad 40 szkół. Zawsze starała się poznać wolę Bożą i pragnęła ją wypełniać. Chciała służyć tylko Jezusowi i troszczyć się o zbawienie dusz. Była przekonana, że edukacja moralna i zawodowa kobiet pomoże im odegrać właściwą rolę w społeczeństwie.

Jej beatyfikacja odbyła się 4 maja 1952 r. Dzieło świętej kontynuuje Zgromadzenie Pobożnych Nauczycielek Róży Venerini, które działa dziś nie tylko we Włoszech, ale również w Indiach, Brazylii, Kamerunie, Albanii, Chile, Wenezueli i Nikaragui.

opr. mg/mg