słodki cukiereczek

Drogi Czytelniku portalu OPOKA.ORG.PL!

Czy zdarzyło Ci się przeczytać w Internecie tekst, który Cię poruszył? Wpisałeś w wyszukiwarce pytanie i na naszej stronie znalazłeś odpowiedź?

Opoka od piętnastu lat dociera do każdego, aby dawać nadzieję i umacniać wiarę. Jest to możliwe dzięki ludziom takim jak Ty, którzy swoim darem wspomagają dzieła Kościoła.

"Nie samym chlebem żyje człowiek, ale każdym Słowem, które pochodzi z ust Bożych", mówi Pismo Święte. Chcemy dalej to Słowo głosić w Internecie, wierząc, że nasza wspólna praca zmieni Internet i ludzkie serca.

Przekaż Jałmużnę Wielkopostną dla Fundacji Opoka! Pomóż wzrastać w wierze kolejnym pokoleniom!

Krzysztof Piądłowski
Prezes Zarządu Fundacji "OPOKA"

Dołącz do grona Darczyńców!

kwota
Wpłacając zgadzasz się na przetwarzanie danych w celu obsługi darowizny
Strona główna Opoki | Liturgia na dziś | Baza Mszy św. | Porozmawiajmy o wierze | Życie Kościoła | Jan Paweł II | Dołącz do grona darczyńców

Opoka jest przydatna? Wpłać darowiznę
Zapraszamy do czytelni Według autorów Według dziedzin Według tematów Wyszukaj Na zakupy!





Audiobooki w odcinkach





 


Mira Majdan

Święta Rita z Cascii. Życiorys, nowenna, modlitwy

Wydawnictwo Księży Marianów, Warszawa, kwiecień 2008

ISBN 978-83-7502-109-7




Spis treści 
RÓŻA I CIERŃ
Cudowne narodziny 5
Pierwszy krzyż 9
Żona, matka i wdowa 12
Na zakręcie 14
Szturm do nieba 16
Otwarcie bramy 18
Życie zakonne 20
Cud ciernia 22
Róża i figi 24
Cud uzdrowionej ręki 26
Droga do kanonizacji 27
Kult Rity dzisiaj 30
KULT ŚWIĘTEJ RITY W POLSCE
Kościół świętej Katarzyny Aleksandryjskiej w Krakowie 33
Kościół Matki Bożej Niepokalanej w Nowym Sączu 36
MODLITWY
Nowenna do świętej Rity 39
Litania do świętej Rity 57
Modlitwa do świętej Rity 61
Modlitwa osoby poszukującej partnera do zaślubin 62
Modlitwa małżonki 63
Modlitwa matki 65
Modlitwa wdowy 67
Modlitwa osoby konsekrowanej 68
Modlitwa o pokój w rodzinie 69
Modlitwa o wyproszenie, za przyczyną świętej Rity, łaski w sytuacjach beznadziejnych 70
Modlitwa dziękczynna za łaskę wyproszoną przez wstawiennictwo świętej Rity 71
Przemówienie Ojca Świętego Jana Pawła II wygłoszone do czcicieli świętej Rity przybyłych do Rzymu w setną rocznicę jej kanonizacji 20 maja 2000 roku 72
Źródła: 78

[Fragment książki]

Pierwszy krzyż

Wchodząc w wiek, kiedy inne dziewczęta oglądają się za chłopcami, Rita z coraz większą tęsknotą kieruje wzrok na mury klasztoru świętej Marii Magdaleny. To nie dziecinna mrzonka. Czternastoletnia dziewczynka dobrze wie, czego chce, osiągnęła już przecież właściwy wiek do zawierania zaręczyn. Jej postanowienie natrafia jednak na silny opór rodziców. Choć sami pobożni, nie tak wyobrażają sobie przyszłość córki, której chcieliby zapewnić dobre, spokojne życie. Czy Kościół, przeżywający tak poważny kryzys przywództwa, potrafi zatroszczyć się o bezpieczeństwo gromadki bezbronnych zakonnic, wśród których są siostry z wielu różnych rodzin, należących nieraz do przeciwnych stronnictw politycznych? Czy klasztorne mury zdołają uchronić je przed zamieszkami lub plagą wendetty? Niech lepiej Rita wyjdzie za mąż, a wtedy, gdy zabraknie rodziców, będzie miała pewną opiekę i wsparcie. Zresztą nadarza się odpowiedni kandydat, Paweł Mancini, strażnik miejski czuwający nad bezpieczeństwem mieszkańców. Rodzice bez wahania powierzą swoją jedynaczkę temu zaradnemu, energicznemu mężczyźnie.

Słowa Amaty i Antonia po ludzku są ciosem dla Rity, która za nic nie potrafi zrozumieć, dlaczego człowiek miałby być dla niej pewniejszym oparciem niż Bóg. Jednak na modlitwie, a być może również po zasięgnięciu rady spowiednika, uświadamia sobie swój własny obowiązek wobec rodziców, którzy nie mają w swej starości innej podpory niż ona, Rita, dana im cudem przez Boga. Czy więc to nie Bóg przemawia przez ich usta? Czy nie jest wolą Boga, aby poświęciła swoje własne plany i wzięła na siebie ten krzyż, który On jej wyznacza? A jeśli tak jest, to jej pragnienia i marzenia muszą zejść na plan dalszy. Przyjmie swój los nie w szemraniu i buncie, ale wielkodusznie, tak jak kiedyś jej matka przyjęła krzyż bezpłodności.

Szesnastoletnia Rita wychodzi za mąż pogodzona z sytuacją i zdecydowana jak najlepiej służyć Bogu w osobie męża i dzieci. Paweł Mancini jest dobrą partią i atrakcyjnym mężczyzną, szczerze przywiązanym do swojej młodej żony, lecz jego wybuchowa i uparta natura nie wróży łatwego pożycia, a różnica charakterów i upodobań staje się ciężkim krzyżem dla wrażliwej, kochającej samotność Rity. Ona wie jednak, że nie wyszła za mąż dla własnej przyjemności, lecz by wypełnić Boże powołanie. W nieporozumieniach małżeńskich nie szuka pociechy u rodziców czy sąsiadek. Jej powiernikiem jest Bóg i trzej obdarzani szczególnym kultem w jej stronach święci: święty Augustyn, Jan Chrzciciel oraz kandydat na ołtarze, augustianin, Mikołaj z Tolentino. To z nimi rozmawia Rita piorąc bieliznę, przygotowując posiłek, zbierając figi, czy przycinając róże — a modlitwa daje jej siłę, by wnosić pokój i pogodę ducha w życie swojej rodziny.

(...)

Na zakręcie

Sprawy rzeczywiście przybierają nieoczekiwany obrót, jednak nie taki, jaki pragnęła wymodlić zbolała matka. Niecały rok po zabójstwie Pawła obaj chłopcy kolejno padają ofiarą ogarniającej rejon Cascii zarazy. Ta najcięższa żałoba zamyka nieuchronnie pewien etap życia Rity, która w wieku lat trzydziestu dwóch zostaje zupełnie sama. Rodzice, mąż i dzieci, których potrzebom była dotąd podporządkowana jej codzienna krzątanina, są już w wieczności. Rita nie potrafi żyć dla siebie. Co teraz począć, w co włożyć ręce, jak uporać się z bólem, który ani na chwilę nie daje o sobie zapomnieć?

Sąsiedzi i dalsi krewni patrzą ze współczuciem na kobietę, która straciła wszystkich. Jest dzielna. Ledwo wyszła z najgłębszej żałoby, a już zabrała się do pracy w miejscowym zajeździe, gdzie posługuje zatrzymującym się tam przyjezdnym. Zajęcie to daje jej skromne utrzymanie i poczucie przydatności. Po pracy często wychodzi na pobliski szczyt, gdzie w samotności przed Bogiem daje upust nurtującym ją uczuciom. Cierpi, ale w łączności z Jezusem, który oddał życie na krzyżu będąc w podobnym wieku co ona. Czy to przypadek, że od dzieciństwa tak bliski jest jej Jego wizerunek w koronie cierniowej? A może Bóg, w przewidywaniu trudów jej życia, chciał jej dać oparcie w postaci szczególnej bliskości ze sobą cierpiącym?

Po raz kolejny Rita przyjmuje swój krzyż i odzyskuje pokój. Wspomnienie dawnego życia sprawia coraz mniejszy ból. Jej bliscy są bezpieczni w Bogu, a ona, Rita, ma przed sobą widać jeszcze jakieś zadania, skoro Bóg pozostawił ją na świecie. Nie ma już obowiązków rodzinnych, może Mu się poświęcić cała, może nawet... wstąpić do klasztoru. Pragnienie życia zakonnego, którego wyrzekła się kiedyś z takim trudem, powraca ze zdwojoną siłą. Teraz już nic nie będzie w stanie jej zatrzymać. W zgiełku zajazdu i ciszy modlitwy myśli Rity wciąż krążą wokół coraz bardziej upragnionego celu.

(...)

Cud ciernia

Jednak po dwudziestu pięciu latach życia zakonnego wydarza się coś, co odsuwa Ritę od ludzi, kierując ją jeszcze bardziej radykalnie ku modlitwie i kontemplacji. W Wielki Piątek Rita wraz z siostrami słucha kazania pasyjnego wygłoszonego przez słynnego franciszkańskiego kaznodzieję. Po powrocie do klasztoru pogrąża się w modlitwie. Czuje szczególną bliskość z Jezusem cierpiącym. Staje jej przed oczyma własne życie, tak trudne i pełne wyrzeczeń. Może to właśnie dzięki temu potrafi teraz tak bardzo wczuć się w cierpienie Jezusa, przyjmującego z miłością krzyż za zbawienie świata; może właśnie dlatego tak bardzo pragnie zjednoczyć się z Nim we wspólnym bólu i wspólnej miłości i wziąć na siebie choć cząstkę Jego cierpienia.

Z modlitewnej ekstazy Rita wychodzi z raną na czole — stygmatem ciernia, który pozostaje jej już do końca życia. Ten widomy znak jej uczestnictwa w męce Zbawiciela, staje się jednocześnie jakby piętnem oddzielającym ją od innych. Tradycyjne żywoty mówią o odrażającym zapachu rany, który sprawia, że Rita przebywa odtąd samotnie w swojej celi, pozbawiona nawet towarzystwa sióstr. Jednak już sam fakt posiadania stygmatu z pewnością uniemożliwia jej dotychczasowe kontakty z ubogimi i chorymi. Jak rozmawiać z człowiekiem, który nosi na sobie ranę Jezusa? Jak korzystać z jego usług? Rita coraz bardziej staje się dla swoich współczesnych kimś nie z tego świata, kimś, kogo można podziwiać, ale z kim trudno utrzymywać swobodne, serdeczne stosunki.

(...)

Cud uzdrowionej ręki

Kiedy 22 maja 1457 roku Rita odchodzi do Pana, na dźwięk dzwonów gromadzi się cała społeczność Cascii i okolic. Każdy chce pomodlić się przy jej ciele, które pomimo ciągłego odkładania pogrzebu nie podlega naturalnym prawom rozkładu, przeciwnie, wydaje miły zapach. Wśród żałobników stoi także pewien stolarz, Cicco Barbaro, który musiał porzucić swój zawód, gdy nieszczęśliwy wypadek pozbawił go władzy w jednej ręce. Jest niepocieszony. Tak bardzo chciałby zrobić piękną trumnę dla Rity, zamiast tej prostej i pozbawionej ozdób, do której ją złożono. Gdy tylko wypowiada to pragnienie, jego bezwładna kończyna nabiera giętkości i Cicco z entuzjazmem spełnia swoje marzenie...

(...)

Jakie jest przesłanie, które kieruje do nas ta święta? Jest to przesłanie płynące z jej życia: Rita podjęła drogę pokory i posłuszeństwa, aby coraz doskonalej upodabniać się do Ukrzyżowanego. Znak widniejący na jej czole jest potwierdzeniem jej chrześcijańskiej dojrzałości. Na krzyżu z Jezusem została jakby ukoronowana miłością, której doświadczyła i którą wyrażała w sposób heroiczny w swoim domu oraz uczestnicząc w życiu swego miasta.

Żyjąc duchowością świętego Augustyna, Rita stała się uczennicą Ukrzyżowanego i „ekspertem od cierpienia”; nauczyła się rozumieć bóle ludzkiego serca. Dlatego też stała się orędowniczką ubogich i zrozpaczonych, uzyskując niezliczone łaski pociechy i umocnienia dla tych, którzy wzywają ją w różnorakich sytuacjach.

Rita z Cascii była pierwszą kobietą kanonizowaną podczas Wielkiego Jubileuszu u progu XX-go wieku, 24 maja 1900 roku. Potwierdzając jej świętość, mój poprzednik, Leon XIII, zauważył, że była ona tak bardzo miła Chrystusowi, iż zdecydował się On odcisnąć na niej pieczęć swego miłosierdzia i swojej męki. Przywilej ten został jej udzielony za jej wyjątkową pokorę, za jej wewnętrzne oderwanie od ziemskich pożądań oraz za godnego podziwu ducha pokuty, który towarzyszył jej w każdej chwili życia (por. List apostolski Umbria gloriosa sanctorum parens, Acta Leonis XX, ss. 152-153).

/fragment z Przemówienia Ojca Świętego Jana Pawła II wygłoszonego do czcicieli świętej Rity przybyłych do Rzymu w setną rocznicę jej kanonizacji 20 maja 2000 roku/


opr. aw/aw




Kwota
Zgadzam się na przetwarzanie moich danych osobowych w celu realizacji daru
Możesz także dokonać wpłaty dowolnej kwoty na konto Fundacji: 65 1240 2034 1111 0000 0306 7501, Pekao SA XIII O/Warszawa
z dopiskiem: "darowizna na działalność Fundacji - Nauczanie Jana Pawła II"




 wyślij znajomym

Zobacz także:
Stanisław Przepierski OP , Trzecia tajemnica fatimska
Stanisław Przepierski OP , Fatima
Papież Franciszek, Kobiety, które walczą i się modlą
Papież Franciszek, Bóg zawierza istotę ludzką kobiecie
Papież Franciszek, Akt zawierzenia ludzkości Matce Bożej Fatimskiej
Barbara Gieraszek, Urodziny
Jan Paweł II, Akt zawierzenia Matce Bożej - Fatima (Portugalia), 13 maja 1991
Jan Paweł II, Akt zawierzenia Matce Bożej - Fatima, Watykan
Papież Franciszek, Kiedy Kościół nas zrodził
Agnieszka Ścibik, Mężatko, obudź zmysły na dobre!
Komentarze internautów:

Benedykt XVI | Biblioteka audio i wideo | Czytelnia | Dane nt. Kościoła | Edukacja Ekonomiczna | Felietony, komentarze | Filozofia | Galeria zdjęć | Inne nauki |
Europa, Polska, Kościół | Internet i komputery | Jan Paweł II | Katalog adresów | Katechetom i duszpasterzom | Kultura | Księgarnia religijna | Liturgia - na dziś i na niedziele | Mapa serwisu | Msze św. - gdzie, kiedy? | Nauczanie | Noclegi w Polsce | Noclegi, hotele w Polsce | Nowości na naszych stronach | PDA | Pielgrzymki piesze - ePielgrzymka | Rekolekcje | Rodzina | Sekty | Serwis informacyjny | Słownik | Sonda | Święci patroni | Szukaj | Tapety i dzwonki religijne | Teologia | Twój głos w dyskusji | Varia | Życie Kościoła