słodki cukiereczek
Strona główna Opoki | Liturgia na dziś | Baza Mszy św. | Porozmawiajmy o wierze | Życie Kościoła | Jan Paweł II | Dołącz do grona darczyńców

Opoka jest przydatna? Wpłać darowiznę
Zapraszamy do czytelni Według autorów Według dziedzin Według tematów Wyszukaj Na zakupy!





Audiobooki w odcinkach




Wiadomości


 


Jan Dąbrowski

EUCHARYSTIA W ŻYCIU O. RAFAŁA KALINOWSKIEGO

10-lecie kanonizacji św. Rafała Kalinowskiego



17 listopada 1991 r. Papież Jan Paweł II kanonizował w Rzymie ojca Rafała Kalinowskiego (1835—1907). Był on żołnierzem, powstańcem z 1863 r., zesłańcem syberyjskim, wychowawcą, karmelitą i kapłanem. Jego droga do świętości była długa i trudna, gdyż — jak napisał ks. profesor Ireneusz Werbiński — „w świętości nie ma nic, co można by w pełni posiąść raz na zawsze; ona jest procesem, w którym bierze udział Bóg i człowiek”.

O ojcu Rafale napisano już sporo. Pragnę jednak przywołać kilka myśli i wydarzeń z jego życia mówiących o Eucharystii. Przez to spotkanie z Chrystusem realizowała się jego świętość, odnajdywał w nim swoją drogę życia i to, co jest trwałe i wieczne.

Za udział w powstaniu styczniowym Rafał Kalinowski został osadzony w więzieniu, które mieściło się w klasztorze podominikańskim. W swoich „Wspomnieniach” zanotował: „Okno celi patrzyło na podwórze klasztorne, w czworobok ujęte; jednym bokiem był sam kościół Świętego Ducha, a w kościele wotywa codzienna śpiewana o rannej godzinie. Otwierałem furteczkę od okna, przez pół zaledwie, gdyż krata przeszkadzała i bardzo mile czas, w którym trwała Ofiara święta, spędzać mogłem”.

Zesłanie na Syberię, do dalekiego Irkucka i Usola, było czasem wyjątkowej próby wiary. Władze carskie czyniły wszystko, by przysporzyć jak najwięcej duchowych cierpień katorżnikom. Rafał pisał w jednym z listów do rodziny, że szukał okazji, by otrzymany „skarb wewnętrzny, którego mi nikt nie jest w stanie odebrać — ani do niego coś dodać przez wygody materialne”, stale umacniać i rozwijać. Już w drodze na zesłanie, w Permie, wspominał: „Na podwórzu więziennym z drzewa i gałęzi urządzono kapliczkę, Msza św. była co dzień i korzystaliśmy z możności przystępowania do sakramentów świętych”.

Kalinowski został wyznaczony do ciężkiej pracy w warzelniach soli w Usolu. Po pewnym czasie mógł przenieść się do Irkucka, gdzie prowadził — jak pisał w liście do rodziny z czerwca 1872 r. — „żywot wprawdzie skromny, ale równy, bliski ołtarza Pańskiego; od niejakiego czasu ks. proboszcz zachęcił mię do codziennego przyjmowania Pana Jezusa, co z rozkoszą czynię”.

Spotykając na swojej drodze do Karmelu wielu wspaniałych i świętych kapłanów, zapragnął sam nim zostać i przybliżać innym Chrystusa w sakramentach świętych. W 1877 r. przybył do Grazu i tam wstąpił do zakonu karmelitów bosych. Studia filozoficzno-teologiczne odbył na Węgrzech w GyŚr (Raab), a święcenia kapłańskie otrzymał w kościele karmelitańskim w Czernej koło Krakowa.

Lata życia zakonnego i kapłańskiego to czas wytężonej pracy dla Karmelu — odnawianie życia zakonnego na ziemiach polskich — i całego ludu Bożego. Będąc niestrudzonym szafarzem sakramentów świętych, przypominał — w liście do karmelitanki, m. Cherubiny Paul — „że nie sama częstotliwość w przystępowaniu do Stołu Pańskiego pożytek dla duszy przynosi, lecz i odpowiednie przygotowanie się do tego, a nadto i praktyczne pożytkowanie z tego pokarmu niebieskiego przez nabywanie cnót i unikanie tych ułomności, które w zwyczaj się wkradają”.

Ukazywał także inne dobra płynące z pełnego uczestnictwa w Eucharystii. W 1891 r. tak napisał z klasztoru czerneńskiego do Heleny i Gabriela Kalinowskich: „Swemu śp. Ojcu jeszcze i teraz, aczkolwiek on już nie jest z nimi na ziemi, mogą dużo pomagać modlitwą i innymi praktykami kościelnymi, a szczególniej przyjęciem Pana Jezusa w Komunii Świętej”.


opr. mg/mg








 wyślij znajomym

Zobacz także:
Włodzimierz Zatorski OSB, Modlitwa dziękczynienia
Papież Franciszek, Kapitał duchowy dla dobra Kościoła
Henryk Zieliński, Problem Boga
Hanna, Xavier Bordasowie, Pić ze Źródła Miłości
Papież Franciszek, Zdolni do współczucia
Agnieszka Wawryniuk, Modlitwą dzień zaczynam
Marek Matusik, Jolanta Krasnowska-Dyńka, Konsekrowany nie równa się zakonny
Tomasz Królak, Szansa mniejszych wspólnot
Małgorzata Zając, Agnieszka Wawryniuk, Pewność przyszła podczas Pasterki
Maria Casey, Z australijskiej stajni
Komentarze internautów:

Benedykt XVI | Biblioteka audio i wideo | Czytelnia | Dane nt. Kościoła | Edukacja Ekonomiczna | Felietony, komentarze | Filozofia | Galeria zdjęć | Inne nauki |
Europa, Polska, Kościół | Internet i komputery | Jan Paweł II | Katalog adresów | Katechetom i duszpasterzom | Kultura | Księgarnia religijna | Liturgia - na dziś i na niedziele | Mapa serwisu | Msze św. - gdzie, kiedy? | Nauczanie | Noclegi w Polsce | Noclegi, hotele w Polsce | Nowości na naszych stronach | Papież Franciszek | Pielgrzymki piesze - ePielgrzymka | Rekolekcje | Rodzina | Sekty | Serwis informacyjny | Słownik | Sonda | Święci patroni | Szukaj | Tapety i dzwonki religijne | Teologia | Twój głos w dyskusji | Varia | Życie Kościoła