Św. Alfonsa od Niepokalanego Poczęcia

Św. Alfonsa od Niepokalanego Poczęcia (Anna Muttathuopadathu) urodziła się 19 sierpnia 1910 r. w Kudumalorze w Kerali. Od narodzin jej życie było naznaczone cierpieniem, które przeżywała w duchu wiary i jedności z Chrystusem. Matka Anny zmarła trzy miesiące po jej urodzeniu. Pierwsze lata dzieciństwa Anna spędziła u dziadków w Elumparambil. Był to okres pogodny i sprzyjający dobrej formacji chrześcijańskiej. Właśnie w tym czasie pojawiły się pierwsze oznaki jej powołania do życia zakonnego. Babcia, która była kobietą pobożną i pełną miłości, przekazała jej dar wiary, umiłowanie modlitwy i szczególną wrażliwość na pomoc ubogim.

W 1920 r. zamieszkała u swojej ciotki Anny Murickal, która adoptowała Annę, jak pragnęła tego przed śmiercią jej matka. Ciotka okazała się kobietą bardzo surową, despotyczną i wymagającą całkowitego posłuszeństwa w najdrobniejszych nawet sprawach. Robiła też wszystko, by nakłonić Annę do małżeństwa, odwodząc ją od pójścia do zakonu. Mimo ciężkiego życia pod opieką ciotki Anna wykazała się ogromną siłą ducha i determinacją, pokorą i cierpliwością w realizowaniu swego prawdziwego powołania.

Nawiązała następnie kontakt ze Zgromadzeniem Klarysek Trzeciego Zakonu św. Franciszka. 2 sierpnia 1928 r. rozpoczęła postulat, przyjmując imię s. Alfonsa od Niepokalanego Poczęcia. 19 maja 1930 r. otrzymała habit, a śluby zakonne złożyła 12 sierpnia 1936 r.

Życie s. Alfonsy w latach 1930-1935 było naznaczone ciężkimi chorobami i cierpieniami duchowymi. Postanowiła, że nigdy nie będzie się skarżyć, i wszystkie cierpienia znosiła mężnie, ofiarując je Najświętszemu Sercu Jezusa. W postawie całkowitego oddania się Panu Jezusowi, zachowując pogodę ducha, s. Alfonsa w dniu 28 lipca 1946 r. w Bharananganam zakończyła ziemskie życie. Jan Paweł II beatyfikował ją, jako pierwszą Hinduskę, 8 lutego 1986 r., podczas swojej podróży apostolskiej do Indii, natomiast Benedykt XVI kanonizował ją w Rzymie 12 października 2008 r.

opr. mg/mg