Bł. Rozalia Rendu

Urodziła się 9 września 1786 r. w Confort (Szwajcaria) w średniozamożnej rodzinie góralskiej jako pierwsza z czterech córek. Na chrzcie otrzymała imiona Joanna Maria.

W dzieciństwie była świadkiem rewolucji francuskiej i związanych z nią okrucieństw. W jej rodzinnym domu ukrywało się wielu kapłanów zagrożonych represjami. W tej konspiracyjnej atmosferze ukształtowała się jej silna wiara i gotowość do poświęceń.

Wielkim ciosem dla rodziny była śmierć ojca w 1796 r. i najmłodszej z sióstr. Po rewolucji Joanna Maria rozpoczęła naukę w pensjonacie sióstr urszulanek w Gex. W tym mieście poznała siostry miłosierdzia, które prowadziły szpital. Pomagając im w opiece nad chorymi, odkryła swoje powołanie.

25 maja 1802 r. razem z przyjaciółką przybyła do macierzystego domu sióstr miłosierdzia w Paryżu i poprosiła o przyjęcie do zgromadzenia. Została skierowana do klasztoru w najuboższej paryskiej dzielnicy Mouffetard. Pozostała tam 54 lata.

Jako młoda zakonnica towarzyszyła siostrom odwiedzającym chorych i ubogich oraz uczyła w bezpłatnej szkole dla dziewcząt.

W 1807 r. złożyła śluby zakonne, przyjmując imię Rozalia, a 8 lat później została przełożoną domu zakonnego. Robiła wszystko co mogła, aby w dzielnicy nikt nie pozostał bez opieki. Otworzyła przychodnię, aptekę, sierociniec, żłobek, ośrodek dla młodych robotnic, dom starców. Była znana nie tylko wśród ubogich, jej dzieło przyciągało również współpracowników i dobroczyńców. Zwracali się do niej w różnych sprawach biskupi, kapłani, politycy, a nawet władcy. Nawiązała bliskie relacje z młodzieżą uniwersytecką.

W 1832 i 1846 r., gdy w Mouffetard panowała epidemia cholery, z wielkim oddaniem pomagała chorym i ich rodzinom. Podczas rozruchów w 1830 i 1848 r., nie bacząc na grożące niebezpieczeństwo, opatrywała rannych w zamieszkach i ukrywała zagrożonych represjami. Nie przeciwstawiając się ustalonemu porządkowi, apelowała do sumień możnych i sprawujących władzę.

Cieszyła się powszechnym uznaniem, zarówno biednych jak i bogatych. W 1852 r. Napoleon III odznaczył ją Krzyżem Legii Honorowej.

Zmarła 7 lutego 1856 r. w Paryżu.

opr. mg/mg