słodki cukiereczek
Strona główna Opoki | Liturgia na dziś | Baza Mszy św. | Porozmawiajmy o wierze | Życie Kościoła | Jan Paweł II | Dołącz do grona darczyńców

Opoka jest przydatna? Wpłać darowiznę
Zapraszamy do czytelni Według autorów Według dziedzin Według tematów Wyszukaj Na zakupy!





Audiobooki w odcinkach




Wiadomości


 


Bł. Rozalia Rendu



Urodziła się 9 września 1786 r. w Confort (Szwajcaria) w średniozamożnej rodzinie góralskiej jako pierwsza z czterech córek. Na chrzcie otrzymała imiona Joanna Maria.

W dzieciństwie była świadkiem rewolucji francuskiej i związanych z nią okrucieństw. W jej rodzinnym domu ukrywało się wielu kapłanów zagrożonych represjami. W tej konspiracyjnej atmosferze ukształtowała się jej silna wiara i gotowość do poświęceń.

Wielkim ciosem dla rodziny była śmierć ojca w 1796 r. i najmłodszej z sióstr. Po rewolucji Joanna Maria rozpoczęła naukę w pensjonacie sióstr urszulanek w Gex. W tym mieście poznała siostry miłosierdzia, które prowadziły szpital. Pomagając im w opiece nad chorymi, odkryła swoje powołanie.

25 maja 1802 r. razem z przyjaciółką przybyła do macierzystego domu sióstr miłosierdzia w Paryżu i poprosiła o przyjęcie do zgromadzenia. Została skierowana do klasztoru w najuboższej paryskiej dzielnicy Mouffetard. Pozostała tam 54 lata.

Jako młoda zakonnica towarzyszyła siostrom odwiedzającym chorych i ubogich oraz uczyła w bezpłatnej szkole dla dziewcząt.

W 1807 r. złożyła śluby zakonne, przyjmując imię Rozalia, a 8 lat później została przełożoną domu zakonnego. Robiła wszystko co mogła, aby w dzielnicy nikt nie pozostał bez opieki. Otworzyła przychodnię, aptekę, sierociniec, żłobek, ośrodek dla młodych robotnic, dom starców. Była znana nie tylko wśród ubogich, jej dzieło przyciągało również współpracowników i dobroczyńców. Zwracali się do niej w różnych sprawach biskupi, kapłani, politycy, a nawet władcy. Nawiązała bliskie relacje z młodzieżą uniwersytecką.

W 1832 i 1846 r., gdy w Mouffetard panowała epidemia cholery, z wielkim oddaniem pomagała chorym i ich rodzinom. Podczas rozruchów w 1830 i 1848 r., nie bacząc na grożące niebezpieczeństwo, opatrywała rannych w zamieszkach i ukrywała zagrożonych represjami. Nie przeciwstawiając się ustalonemu porządkowi, apelowała do sumień możnych i sprawujących władzę.

Cieszyła się powszechnym uznaniem, zarówno biednych jak i bogatych. W 1852 r. Napoleon III odznaczył ją Krzyżem Legii Honorowej.

Zmarła 7 lutego 1856 r. w Paryżu.


opr. mg/mg








 wyślij znajomym

Zobacz także:
Papież Franciszek, Żywność i woda prawami powszechnymi
Papież Franciszek, Kościół powszechny wyraża wam swoje uznanie i wdzięczność
Anna Kapłańska, Wolność ubóstwa
Papież Franciszek, Nie ma innej drogi
Papież Franciszek, Lekcja pokory
Papież Franciszek, Życie oddane na służbę braciom
Siostry wspólnoty Bose, Ci, którym jest zawsze gorzej, niż innym
Milena Kindziuk, Testament Prymasa Glempa
Ferdinando Cancelli, Światło Boże w świecie
Papież Franciszek, Chrześcijanin nikogo nie wyklucza
Komentarze internautów:

miejsce urodzenia (P, 2011-02-08 11:29:17)
 Confort jest we...  więcej   skomentuj tę wypowiedź

Benedykt XVI | Biblioteka audio i wideo | Czytelnia | Dane nt. Kościoła | Edukacja Ekonomiczna | Felietony, komentarze | Filozofia | Galeria zdjęć | Inne nauki |
Europa, Polska, Kościół | Internet i komputery | Jan Paweł II | Katalog adresów | Katechetom i duszpasterzom | Kultura | Księgarnia religijna | Liturgia - na dziś i na niedziele | Mapa serwisu | Msze św. - gdzie, kiedy? | Nauczanie | Noclegi w Polsce | Noclegi, hotele w Polsce | Nowości na naszych stronach | Papież Franciszek | Pielgrzymki piesze - ePielgrzymka | Rekolekcje | Rodzina | Sekty | Serwis informacyjny | Słownik | Sonda | Święci patroni | Szukaj | Tapety i dzwonki religijne | Teologia | Twój głos w dyskusji | Varia | Życie Kościoła