Bł. Mojżesz Tovini

Urodził się w miejscowości Cividate Jamuno w północnych Włoszech, w diecezji Brescia, 27 grudnia 1877 r., jako pierwsze z ośmiorga dzieci w zamożnej rodzinie. Jego chrzestnym był stryj ze strony ojca Józef Antoni Tovini (1841-1897) — beatyfikowany przez Jana Pawła II w 1998 r. w Brescii, którego życie według zasad Ewangelii niewątpliwie wpłynęło na wybór drogi życiowej chrześniaka. W wieku 15 lat wstąpił do seminarium w Brescii (przerwał naukę na czas służby wojskowej).

Święcenia kapłańskie przyjął 19 czerwca 1900 r. i przez krótki czas pełnił posługę duszpasterską w swojej diecezji, po czym wyjechał na dalsze studia do Rzymu. Uzyskał tam dyplomy z matematyki, filozofii i teologii. W tym czasie zajmował się również duszpasterstwem w dwóch kościółkach na przedmieściach Wiecznego Miasta i opiekował się biednymi. W 1904 r. wrócił do Brescii po uzyskaniu zgody miejscowego biskupa został jednym z trzech pierwszych członków nowo powstałego zgromadzenia diecezjalnego oblatów Świętej Rodziny, którego był przez wiele lat przełożonym. W swym dawnym seminarium wykładał matematykę i filozofię, a później także apologetykę i dogmatykę. Był cenionym wykładowcą, cieszył się uznaniem ze względu na swą rozległą wiedzę. W czasie I wojny światowej biskup powierzył mu opiekę nad dwiema parafiami; posługę tę pełnił z wielką gorliwością, wykazując przy tym zawsze troskę o ubogich. Oprócz pracy nauczycielskiej wiele czasu poświęcał działalności katechetycznej, wnosząc duży wkład w formację katechetów pracujących w parafiach i w szkołach miejskich. W latach 1921-1926 był diecezjalnym asystentem Akcji Katolickiej. Jednocześnie pełnił różne urzędy w kurii biskupiej i w sądzie kościelnym.

W 1926 r. został rektorem seminarium. Były to dla niego trudne lata, ponieważ nie zawsze znajdował zrozumienie u swych współpracowników, mimo to jednak bez reszty poświęcał się kształceniu przyszłych księży. Uczył się tam wówczas ks. Giovanni Battista Montini, późniejszy papież Paweł VI. Po latach z wielkim uznaniem i miłością wyrażał się o swym nauczycielu: «Miał zdolność odkrywania bogactw duchowych w życiu bardzo skromnym, pełnym posłuszeństwa i oddania». On też uznał ks. Toviniego za wzór «godny zapamiętania i naśladowania».

Ks. Tovini, gdy został rektorem seminarium, w swej pierwszej homilii dla kleryków wskazywał drogę do świętości. Mówił wtedy o miłości do Eucharystii, Maryi Niepokalanej i papieża. Sam był przykładem, w jaki sposób tę miłość wyrażać w swoim życiu i jak iść tą drogą ku świętości. Ks. Tovini zmarł po krótkiej chorobie w szpitalu bonifratrów w Brescii, 28 stycznia 1930 r., w 53 roku życia.

Dekret Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych o heroiczności cnót sługi Bożego został odczytany w obecności Jana Pawła II 12 kwietnia 2003 r.

17 września 2006 r. został ogłoszony błogosławionym w czasie Mszy św. celebrowanej w katedrze w Brescii, stając się wzorem i przewodnikiem przede wszystkim dla kapłanów trzeciego tysiąclecia.

opr. mg/mg