Bł. Maria Guadalupe García

Urodziła się 27 kwietnia 1878 r. w Zapopan w Meksyku jako córka Fortina Garcii i Rifugii Zavali Garcii.

Jej ojciec prowadził sklep z dewocjonaliami przy bazylice w Zapopan. Maria Guadalupe, nazywana zdrobniale Lupitą, często chodziła do świątyni, opiekowała się gromadzącymi się wokół niej biednymi i włączała się w prowadzone przy bazylice dzieła charytatywne.

W wieku 23 lat, gdy była już zaręczona, odkryła powołanie do życia zakonnego i służby chorym i ubogim. Ze swych pragnień zwierzyła się kierownikowi duchownemu o. Ciprianowi Iniguezowi, a on powiedział jej, że zamierza założyć zgromadzenie zakonne, które będzie posługiwało w miejscowym szpitalu, i zaproponował, by się do niego przyłączyła. Maria zerwała zaręczyny i zgłosiła się do pracy w szpitalu jako pielęgniarka. Wkrótce razem ze swym spowiednikiem założyła Zgromadzenie Służebnic św. Małgorzaty Marii i Ubogich i do końca życia była jego przełożoną generalną.

Maria szybko zjednała sobie uznanie pacjentów i personelu szpitala. Wraz z pierwszymi towarzyszkami podejmowała się najniższych posług i najbardziej upokarzających zajęć. Przez wiele lat, kiedy szpital przeżywał trudności materialne i nie był w stanie wyżywić chorych, siostry wychodziły na ulicę i zbierały jałmużnę.

Podczas meksykańskiej wojny domowej z narażeniem życia ukrywała w szpitalu prześladowanych kapłanów, w tym arcybiskupa Guadalajary. Dając wyraz chrześcijańskiej miłości, z całkowitym oddaniem udzielała też pomocy rannym i chorym prześladowcom Kościoła, którzy byli przywożeni do jej szpitala.

W epoce licznych konfliktów społecznych chciała być dla wszystkich potrzebujących znakiem miłosiernej miłości Boga, objawionej w Jezusie ukrzyżowanym.

Zmarła 24 czerwca 1963 r. w Guadalajarze, w opinii świętości. W chwili jej śmierci założone przez nią zgromadzenie posiadało 11 domów zakonnych w Meksyku. Dziś siostry pracują w 22 ośrodkach w Meksyku, Peru, Islandii, Grecji i we Włoszech.

opr. mg/mg