słodki cukiereczek
Strona główna Opoki | Liturgia na dziś | Baza Mszy św. | Porozmawiajmy o wierze | Życie Kościoła | Jan Paweł II | Dołącz do grona darczyńców

Opoka jest przydatna? Wpłać darowiznę
Zapraszamy do czytelni Według autorów Według dziedzin Według tematów Wyszukaj Na zakupy!





Audiobooki w odcinkach




Wiadomości


 


Bł. Ignacy Kłopotowski



Urodził się 20 lipca 1866 r. w Korzeniówce w parafii drohiczyńskiej, w guberni grodzieńskiej. Kształcił się w gimnazjum klasycznym w Siedlcach. W r. 1883 wstąpił do seminarium duchownego w Lublinie. Po czwartym roku został wysłany na dalsze studia do Akademii Duchownej w Petersburgu, którą ukończył z tytułem magistra teologii. Święceń kapłańskich udzielił mu 5 lipca 1891 r. w katedrze lubelskiej bp Franciszek Jaczewski.

Po święceniach był wikariuszem parafii Nawrócenia św. Pawła w Lublinie. W r. 1892 został mianowany kapelanem szpitala św. Wincentego oraz profesorem seminarium duchownego, gdzie przez czternaście lat prowadził wykłady z Pisma Świętego, katechetyki, kaznodziejstwa, teologii moralnej i prawa kanonicznego. Drugą placówką jego pracy kapłańskiej był wikariat katedralny (1892-1894). Następnie pełnił obowiązki rektora podominikańskiego kościoła św. Stanisława. W codziennej pracy duszpasterskiej młody kapłan zetknął się z nędzą moralną i materialną, bezrobociem, ciemnotą, zacofaniem i innymi problemami, które nękały znaczną część ówczesnego społeczeństwa w zaborze rosyjskim. Głęboko uwrażliwiony na potrzeby ludzi, założył szereg instytucji dobroczynnych: Dom Zarobkowy w Lublinie, szkołę rzemieślniczą, Przytułek Świętego Antoniego dla upadłych moralnie kobiet, sierocińce w Lublinie, pod Lubartowem i w Opolu Lubelskim oraz domy starców na Sierakowszczyźnie. Nie umiał pozostawać bierny wobec potrzeb innych, usiłował im zawsze zaradzić. O środki na utrzymanie swoich dzieł starał się sam, pobudzając do ofiarności zamożniejszych, a w razie potrzeby osobiście kwestował po ulicach Lublina. Z czasem przekazywał swoje zakłady zgromadzeniom zakonnym, powierzając im swoich podopiecznych.

Gdy był rektorem kościoła św. Stanisława, udzielał pomocy unitom. Z jego inicjatywy powstała sieć szkół wiejskich w dobrach Jana i Marii Kleniewskich, założonych przy pomocy bezhabitowego Zgromadzenia Sióstr Służek Niepokalanej z Mariówki; ściągnęło to na niego represje władz rosyjskich.

Nie poprzestawał na zaspokajaniu elementarnych potrzeb najbiedniejszych, lecz starał się zadbać o ich życie duchowe, religijne i kulturalne. Już w pierwszych latach kapłaństwa wydawał modlitewniki i broszury o treści religijnej. Po ukazie tolerancyjnym Mikołaja II w 1905 r. zaczął wydawać dziennik «Polak-Katolik», tygodnik «Posiew», miesięcznik «Dobra Służąca». Poprzez swe wydawnictwa, skierowane do szerokiego kręgu czytelników, zwłaszcza mieszkańców wsi i biedoty miejskiej, pragnął upowszechniać znajomość podstawowych prawd wiary i zasad moralności chrześcijańskiej, umacniać ducha religijnego i patriotycznego. Program ten wyrażało hasło zaczerpnięte z pism Skargi: «Z Bogiem i Narodem». Zdawał sobie sprawę, że zasięg oddziaływania duszpasterskiego nawet najgorliwszych kapłanów jest zawsze ograniczony. Dostrzegał potęgę słowa drukowanego i powtarzał za bpem mogunckim W. Kettelerem, że «gdyby św. Paweł żył obecnie, byłby dziennikarzem». Publicystyczna i wydawnicza działalność ks. Kłopotowskiego była swoistym rodzajem i przedłużeniem ówczesnych masowych rekolekcji parafialnych oraz misji.

W 1908 r., aby rozwinąć na szerszą skalę działalność wydawniczą, przeniósł się do Warszawy. Oprócz kontynuowania pism zainicjowanych w Lublinie rozpoczął wydawanie miesięcznika «Kółko Różańcowe» i pisemka dla dzieci «Anioł Stróż». Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wznowił i redagował «Przegląd Katolicki», a pod koniec życia podjął inicjatywę wydawania miesięcznika «Głos Kapłański». Wydawał i rozpowszechniał setki tysięcy broszur i modlitewników. Mimo kłopotów z cenzurą, trudności finansowych i krytyki ze strony prasy liberalnej trwał wiernie przy tej formie apostolstwa. W trudnym okresie kryzysu gospodarczego dodawał mu otuchy nuncjusz Achille Ratti. Również kard. Aleksander Kakowski z wielką życzliwością popierał pracę wydawniczą ks. Kłopotowskiego i powierzał mu różne odpowiedzialne stanowiska: rektora kościoła św. Floriana na Pradze, dziekana praskiego, kanonika gremialnego kapituły warszawskiej.

Aby zapewnić ciągłość zapoczątkowanej przez siebie akcji apostolstwa przez słowo drukowane, w 1920 r. założył Zgromadzenie Sióstr Matki Bożej Loretańskiej. W 1928 r. założył «Loretto», ośrodek kolonijny dla biednych dzieci i zakład opiekuńczy dla kobiet w podeszłym wieku. Dziś «Loretto» stało się sanktuarium Matki Bożej Loretańskiej. Po przeniesieniu się do Warszawy nie zaprzestał działalności na rzecz opuszczonych i biednych. Popierał w prasie, a także wspierał własną ofiarnością Towarzystwo św. Wincentego a Paulo. Współpracował z siostrami miłosierdzia. Organizował bezpłatne kuchnie, kolonie i ochronki dla biednych dzieci, domy dla starszych kobiet. Od początku włączył do tych akcji siostry loretanki. Za jego staraniem po I wojnie światowej część placówek dobroczynnych w Warszawie na Pradze objęły siostry albertynki i bracia albertyni. Osoby, które osobiście poznały ks. Kłopotowskiego, nazywały go «prawdziwym ojcem, opiekunem sierot».

Całe jego życie skupiało się wokół Eucharystii, która była dla niego źródłem wszelkiej siły i mądrości. Często przytaczał słowa swej matki: «Patrzeć na Przenajświętszy Sakrament to najdokładniej wyobrażać sobie oglądanie Boga». Powołując się na własne doświadczenie, sługa Boży mówił, że przed Najświętszym Sakramentem człowiek może nauczyć się prawdziwej modlitwy — przemieniającej modlitwy obecności. Był przekonany, że Bóg obdarowuje go łaskami, a mimo to okazywał wielką pokorę. Sam ufał Bogu i uczył ufać, był gorliwy nie tylko w pracy, ale i w modlitwie. Gdy klękał i modlił się przed Najświętszym Sakramentem, «nic go nie obchodziło, co się dzieje wokoło». Zachęcał, żeby w natłoku zajęć pracę przeżywać jak modlitwę. Gdy tylko miał chwilę czasu, brał do ręki różaniec i modlił się. Każdej siostrze, która przychodziła do zgromadzenia, ofiarowywał różaniec. Modlitwę tę ukochał już od dzieciństwa. Była ona dla niego najważniejszym elementem pobożności maryjnej. Często pisał na ten temat w swoich tekstach. Upowszechnianiu tej modlitwy miał również służyć miesięcznik «Kółko Różańcowe».

Zmarł w Warszawie 7 września 1931 r., w wigilię święta Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, którą czcił i kochał. W dniu śmierci przy Jej ołtarzu w kościele św. Floriana odprawił ostatnią Mszę św. swego życia.

Pogrzeb sługi Bożego odbył się 10 września i zgromadził liczne rzesze wiernych, którzy go szanowali i kochali.

Pochowany został w Warszawie, w katakumbach cmentarza powązkowskiego, a w pierwszą rocznicę śmierci, staraniem sióstr loretanek, jego ciało zostało przeniesione i złożone w przygotowanym grobowcu na cmentarzu w ośrodku «Loretto». W 2000 r. przeprowadzona została ekshumacja i dobrze zachowane szczątki umieszczono w kaplicy tamtejszego sanktuarium Matki Bożej Loretańskiej.


opr. mg/mg








 wyślij znajomym

Zobacz także:
Wojciech Ossowiecki, Dom w środku puszczy
AW, Skarby naszej ziemi
Fundacja "Opoka", Media kościelne
Fundacja "Opoka", Instytucje charytatywne
Agnieszka Wawryniuk, Brązowa szata
Witold Dudziński, Rozrywają nasze rodziny
AW, Święci łowcy dusz
Andrzej Kalinowski, Anielski Czesio
Piotr Pikuła, Dobry Pasterz
Opoka, Huston mamy problem!
Komentarze internautów:

jaki jest komentarz (Pati, 2007-02-04 18:28:31)
 Może być tylko...  więcej   skomentuj tę wypowiedź

     O stronce (Iwonka1989, 2007-04-04 14:58:29)
 Wspaniale opisane o...  więcej   skomentuj tę wypowiedź

Benedykt XVI | Biblioteka audio i wideo | Czytelnia | Dane nt. Kościoła | Edukacja Ekonomiczna | Felietony, komentarze | Filozofia | Galeria zdjęć | Inne nauki |
Europa, Polska, Kościół | Internet i komputery | Jan Paweł II | Katalog adresów | Katechetom i duszpasterzom | Kultura | Księgarnia religijna | Liturgia - na dziś i na niedziele | Mapa serwisu | Msze św. - gdzie, kiedy? | Nauczanie | Noclegi w Polsce | Noclegi, hotele w Polsce | Nowości na naszych stronach | Papież Franciszek | Pielgrzymki piesze - ePielgrzymka | Rekolekcje | Rodzina | Sekty | Serwis informacyjny | Słownik | Sonda | Święci patroni | Szukaj | Tapety i dzwonki religijne | Teologia | Twój głos w dyskusji | Varia | Życie Kościoła