Bł. Eurozja Fabris

Urodziła się 27 września 1866 r. w Quinto Vicentino koło Vicenzy w północnych Włoszech. Rodzice byli rolnikami. Kiedy miała 4 lata, rodzina przeniosła się do pobliskiej Maroli.

W 1872 r. rozpoczęła naukę w szkole podstawowej. Ukończyła jedynie dwie klasy, ponieważ musiała pomagać rodzicom w gospodarstwie. Zdążyła jednak nauczyć się pisać i czytać. Od wczesnych lat czytała pobożne książki. Odznaczała się szczególną czcią dla Matki Bożej. Była członkinią Stowarzyszenia Córek Maryi. Czynnie uczestniczyła w życiu swej parafii, ucząc dzieci katechizmu.

W 1885 r. zmarła jej sąsiadka, osierocając trzy maleńkie córki. Najstarsza z nich zmarła zaraz po matce. Pozostałe miały zaledwie jedna 4 miesiące, druga 20 miesięcy. Eurozja pomagała ich ojcu Carlowi Barabanowi w opiece nad dziećmi, a sześć miesięcy później, 5 maja 1886 r., wyszła za niego za mąż. Urodziło się im dziewięcioro dzieci, a jeszcze czworo zaadoptowali. Trzech synów zostało kapłanami. Byli szczęśliwym i przykładnym małżeństwem.

Po śmierci męża w 1930 r. Eurozja została członkinią Trzeciego Zakonu św. Franciszka. Zmarła w Maroli 8 stycznia 1932 r. Pius XII powiedział o niej: «Trzeba ukazać tę piękną postać światu, aby stała się wzorem dla współczesnych rodzin».

opr. mg/mg