słodki cukiereczek
Strona główna Opoki | Liturgia na dziś | Baza Mszy św. | Porozmawiajmy o wierze | Życie Kościoła | Jan Paweł II | Dołącz do grona darczyńców

Opoka jest przydatna? Wpłać darowiznę
Zapraszamy do czytelni Według autorów Według dziedzin Według tematów Wyszukaj Na zakupy!





Audiobooki w odcinkach




Wiadomości


 


Bł. Eufrazja od Najświętszego Serca Jezusa



Róża Eluvathingal urodziła się 7 października 1877 r. w Katturze, w indyjskim stanie Kerala. Pod wpływem pobożnej matki od wczesnych lat chciała zostać świętą. Za wzór obrała swoją patronkę, św. Różę z Limy. W wieku 12 lat została aspirantką w Zgromadzeniu Sióstr Matki Karmelu, założonym w 1866 r. w stanie Kerala przez włoskiego misjonarza o. Leopolda Beccara, karmelitę bosego. Jest to zgromadzenie zakonne obrządku syromalabarskiego. Przyjęła imię zakonne Eufrazja od Najświętszego Serca Jezusa. W maju 1900 r. złożyła śluby wieczyste w klasztorze w Ollur (Indie), gdzie spędziła 48 lat życia. W 1904 r. została mistrzynią nowicjatu, który prowadziła do r. 1913, kiedy została przełożoną. Nazywano ją «modlącą się matką» albo «chodzącym tabernakulum». Była wielką apostołką kultu Eucharystii i modlitwy różańcowej. Wiele czasu spędzała na adoracji Najświętszego Sakramentu, z różańcem nie rozstawała się prawie nigdy. Swoje życie ofiarowała Bogu-Miłości, całkowicie powierzyła się Jego woli i Najświętszemu Sercu Jezusa, który był dla niej Oblubieńcem, Królem i Bogiem. Zmarła 29 sierpnia 1952 r. w Ollur.

S. Eufrazja pragnęła żyć w ukryciu. Posługi wyznaczane jej przez zgromadzenie przyjmowała zawsze z pokorą i w duchu posłuszeństwa. Tak było również, kiedy została przełożoną. S. Eufrazja łączyła kontemplację z działaniem apostolskim. Spotykanym osobom okazywała czułą, matczyną troskę. Wielu ludzi prosiło ją o modlitwę, powierzając swoje troski i cierpienia. Ludzie wierzyli, że jej modlitwy są wysłuchiwane. Wiele modliła się za zmarłych. Za każdy, najmniejszy nawet gest dobroci dziękowała słowami: «Nie zapomnę nawet po śmierci».

S. Eufrazja bardzo kochała Kościół, interesowała się jego działalnością i w głębi serca przeżywała wszystkie jego bolączki i problemy. Czyniła pokutę w intencji tych, którzy zadawali ból Kościołowi. W modlitwie przed Najświętszym Sakramentem zawsze pamiętała o Ojcu Świętym, biskupach, kapłanach i zakonnikach.

Dekret Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych o heroiczności cnót służebnicy Bożej został odczytany w obecności Jana Pawła II 5 lipca 2002 r.


opr. mg/mg








 wyślij znajomym

Zobacz także:
Jarosław Deska, Bóg powiedział do mnie jedno słowo: Kenia
Agnieszka Czylok, Marek Leszczyna, Św. Bernardyn ze Sieny
Włodzimierz Zatorski OSB, Modlitwa wstawiennicza
Włodzimierz Zatorski OSB, Modlitwa uwielbienia
Włodzimierz Zatorski OSB, Modlitwa prośby
Włodzimierz Zatorski OSB, Modlitwa dziękczynienia
Jan Sochoń, Klęcznik ze słów
MD, Wspólne wołanie ma większą moc
Justyna Kapłańska, Rodzina szczególnie zagrożona
Olivier Clement, O modlitwie. Co to jest modlitwa?
Komentarze internautów:

Benedykt XVI | Biblioteka audio i wideo | Czytelnia | Dane nt. Kościoła | Edukacja Ekonomiczna | Felietony, komentarze | Filozofia | Galeria zdjęć | Inne nauki |
Europa, Polska, Kościół | Internet i komputery | Jan Paweł II | Katalog adresów | Katechetom i duszpasterzom | Kultura | Księgarnia religijna | Liturgia - na dziś i na niedziele | Mapa serwisu | Msze św. - gdzie, kiedy? | Nauczanie | Noclegi w Polsce | Noclegi, hotele w Polsce | Nowości na naszych stronach | Papież Franciszek | Pielgrzymki piesze - ePielgrzymka | Rekolekcje | Rodzina | Sekty | Serwis informacyjny | Słownik | Sonda | Święci patroni | Szukaj | Tapety i dzwonki religijne | Teologia | Twój głos w dyskusji | Varia | Życie Kościoła