słodki cukiereczek
Strona główna Opoki | Liturgia na dziś | Baza Mszy św. | Porozmawiajmy o wierze | Życie Kościoła | Jan Paweł II | Dołącz do grona darczyńców

Opoka jest przydatna? Wpłać darowiznę
Zapraszamy do czytelni Według autorów Według dziedzin Według tematów Wyszukaj Na zakupy!





Audiobooki w odcinkach




Wiadomości


 


Bł. Eufrazja od Najświętszego Serca Jezusa



Róża Eluvathingal urodziła się 7 października 1877 r. w Katturze, w indyjskim stanie Kerala. Pod wpływem pobożnej matki od wczesnych lat chciała zostać świętą. Za wzór obrała swoją patronkę, św. Różę z Limy. W wieku 12 lat została aspirantką w Zgromadzeniu Sióstr Matki Karmelu, założonym w 1866 r. w stanie Kerala przez włoskiego misjonarza o. Leopolda Beccara, karmelitę bosego. Jest to zgromadzenie zakonne obrządku syromalabarskiego. Przyjęła imię zakonne Eufrazja od Najświętszego Serca Jezusa. W maju 1900 r. złożyła śluby wieczyste w klasztorze w Ollur (Indie), gdzie spędziła 48 lat życia. W 1904 r. została mistrzynią nowicjatu, który prowadziła do r. 1913, kiedy została przełożoną. Nazywano ją «modlącą się matką» albo «chodzącym tabernakulum». Była wielką apostołką kultu Eucharystii i modlitwy różańcowej. Wiele czasu spędzała na adoracji Najświętszego Sakramentu, z różańcem nie rozstawała się prawie nigdy. Swoje życie ofiarowała Bogu-Miłości, całkowicie powierzyła się Jego woli i Najświętszemu Sercu Jezusa, który był dla niej Oblubieńcem, Królem i Bogiem. Zmarła 29 sierpnia 1952 r. w Ollur.

S. Eufrazja pragnęła żyć w ukryciu. Posługi wyznaczane jej przez zgromadzenie przyjmowała zawsze z pokorą i w duchu posłuszeństwa. Tak było również, kiedy została przełożoną. S. Eufrazja łączyła kontemplację z działaniem apostolskim. Spotykanym osobom okazywała czułą, matczyną troskę. Wielu ludzi prosiło ją o modlitwę, powierzając swoje troski i cierpienia. Ludzie wierzyli, że jej modlitwy są wysłuchiwane. Wiele modliła się za zmarłych. Za każdy, najmniejszy nawet gest dobroci dziękowała słowami: «Nie zapomnę nawet po śmierci».

S. Eufrazja bardzo kochała Kościół, interesowała się jego działalnością i w głębi serca przeżywała wszystkie jego bolączki i problemy. Czyniła pokutę w intencji tych, którzy zadawali ból Kościołowi. W modlitwie przed Najświętszym Sakramentem zawsze pamiętała o Ojcu Świętym, biskupach, kapłanach i zakonnikach.

Dekret Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych o heroiczności cnót służebnicy Bożej został odczytany w obecności Jana Pawła II 5 lipca 2002 r.


opr. mg/mg








 wyślij znajomym

Zobacz także:
Łukasz Piórkowski, JKD, Nie samym chlebem żyje człowiek
Jarosław Wąsowicz SDB, Duszpasterstwo kibiców
Jan Kasjan, O tym, że nawet podczas modlitwy trudno jest uniknąć grzechu
Robert Friedrich, Włodzimierz Bogaczyk, Mówiłem Bogu: nie
GMV, Papież dla dzisiejszych czasów
Paweł Milcarek, JKD, Zaczęło się od małej karteczki
Luisa Maria Almendra, Prorokini Anna
Jarosław Deska, Bóg powiedział do mnie jedno słowo: Kenia
Agnieszka Czylok, Marek Leszczyna, Św. Bernardyn ze Sieny
Włodzimierz Zatorski OSB, Modlitwa wstawiennicza
Komentarze internautów:

Benedykt XVI | Biblioteka audio i wideo | Czytelnia | Dane nt. Kościoła | Edukacja Ekonomiczna | Felietony, komentarze | Filozofia | Galeria zdjęć | Inne nauki |
Europa, Polska, Kościół | Internet i komputery | Jan Paweł II | Katalog adresów | Katechetom i duszpasterzom | Kultura | Księgarnia religijna | Liturgia - na dziś i na niedziele | Mapa serwisu | Msze św. - gdzie, kiedy? | Nauczanie | Noclegi w Polsce | Noclegi, hotele w Polsce | Nowości na naszych stronach | Papież Franciszek | Pielgrzymki piesze - ePielgrzymka | Rekolekcje | Rodzina | Sekty | Serwis informacyjny | Słownik | Sonda | Święci patroni | Szukaj | Tapety i dzwonki religijne | Teologia | Twój głos w dyskusji | Varia | Życie Kościoła