Błogosławieni Daudi Okelo i Jildo Irwa

Ci dwaj młodzi katechiści, pochodzący z plemienia Acholi, którzy żyli na początku XX w. w północnej Ugandzie, złożyli świadectwo męczeństwa zaledwie trzy lata po utworzeniu chrześcijańskiej misji w ich regionie.

Daudi Okelo urodził się ok. 1902 r. w Ogom-Payira, w rodzinie pogańskiej. 1 czerwca 1916 r., po odpowiednim przygotowaniu, przyjął chrzest i I komunię św., a parę miesięcy później sakrament bierzmowania. Na początku 1917 r. zgłosił się do przełożonego misji w Kitgum z prośbą o mianowanie go katechistą. Po otrzymaniu zezwolenia udał się do oddalonej o 80 km wioski Paimol. Do pomocy został mu przydzielony młodszy katechista Jildo Irwa, który wraz z nim przystąpił do sakramentów inicjacji chrześcijańskiej. Urodził się on ok. 1906 r. w Bar-Kitoba.

Razem uczyli dzieci modlitwy oraz podstawowych prawd wiary. Przed zachodem słońca wzywali wszystkich mieszkańców wioski na spotkanie modlitewne, podczas którego odmawiali różaniec i śpiewali pieśni maryjne. Odwiedzali też małe wioski położone w sąsiedztwie. Pracowali w ciężkich warunkach: zdarzało się, że miejscowa ludność odnosiła się do nich z wrogością, groziło im też niebezpieczeństwo ze strony handlarzy niewolników i kości słoniowej. Rozmawiając o tych trudnościach z przełożonym miejscowej misji, Daudi powiedział: «Nie boję się śmierci. Jezus też umarł za nas!»

W kraju panowały wówczas napięcia między władzami angielskimi a miejscową ludnością. W wyniku niefortunnych decyzji władz kolonialnych wzrosła niechęć do obcokrajowców. Młodzi katechiści byli niesłusznie postrzegani jako rzecznicy ich interesów. 18 października 1918 r. do wioski przybyło pięciu obcych ludzi, którzy zażądali od nich zaprzestania działalności misyjnej. Gdy chłopcy odmówili, napastnicy zadali im okrutną śmierć.

opr. mg/mg