słodki cukiereczek
Strona główna Opoki | Liturgia na dziś | Baza Mszy św. | Porozmawiajmy o wierze | Życie Kościoła | Jan Paweł II | Dołącz do grona darczyńców

Opoka jest przydatna? Wpłać darowiznę
Zapraszamy do czytelni Według autorów Według dziedzin Według tematów Wyszukaj Na zakupy!





Audiobooki w odcinkach




Wiadomości


 


BŁ. ANNA RÓŻA GATTORNO



Urodziła się 14 października 1831 r. w Genui (Włochy) w głęboko wierzącej rodzinie. Na chrzcie św., który odbył się tego samego dnia w parafii św. Donata, otrzymała imiona Róża Maria Benedykta. W wieku 12 lat przyjęła sakrament bierzmowania. Rodzice wychowali Różę i jej pięcioro rodzeństwa kierując się zasadami religii chrześcijańskiej i byli dla nich wzorem pobożności. Zgodnie ze zwyczajem panującym wówczas w zamożnych rodzinach dzieci uczyły się w domu.

5 listopada 1852 r. Róża wyszła za mąż za swego kuzyna i razem z nim wyjechała do Marsylii. Problemy finansowe zmusiły ich wkrótce do powrotu do Genui. W tym okresie na rodzinę spadło kilka nieszczęść. Najstarsza córka straciła słuch i mowę, mąż ciężko zachorował i umarł, a po kilku miesiącach zmarło także jej trzecie dziecko.

W uroczystość Niepokalanego Poczęcia 1858 r. Anna Róża złożyła wieczyste śluby czystości i posłuszeństwa, a po wstąpieniu do III Zakonu św. Franciszka w 1861 r. także ślub ubóstwa. Już w r. 1855 otrzymała pozwolenie na codzienne przystępowanie do komunii św., co nie było wówczas powszechną praktyką w Kościele. Działała w różnych stowarzyszeniach katolickich, opiekowała się chorymi i ubogimi w szpitalach oraz w ich domach. W 1862 r. otrzymała dar stygmatów.

W lutym 1864 r. postanowiła założyć własne zgromadzenie, o czym sama poinformowała Piusa IX podczas audiencji 3 stycznia 1866 r. Stanęła wówczas przed trudnym wyborem, bo jej dzieci nie były jeszcze dorosłe. Papież zachęcił ją do zaakceptowania woli Boga i do zaufania Opatrzności Bożej. 8 grudnia 1866 r. Anna Róża Gattorno założyła w Piacenzy Zgromadzenie Córek św. Anny, Matki Maryi Niepokalanej. 8 kwietnia 1870 r. sługa Boża złożyła śluby zakonne wraz z 12 współsiostrami. Współzałożycielem instytutu był o. Giovanni Battista Tornatore, który opracował jego regułę.

Zgromadzenie poświęcało się przede wszystkim służbie najbiedniejszym i opiece nad chorymi, samotnymi, opuszczonymi i ludźmi w podeszłym wieku. Siostry otworzyły liczne szkoły dla dzieci z ubogich rodzin. Pomagały młodym dziewczętom zdobyć zawód i znaleźć pracę. Matka Róża nazywała swe siostry «służebnicami biednych i narzędziem miłosierdzia».

Zgromadzenie zostało zatwierdzone definitywnie w 1879 r., a jego reguła w 1892 r. W ciągu kilku lat działalność misyjna i charytatywna zgromadzenia objęła liczne kraje świata, otworzono nowe domy m.in. w Boliwii, Brazylii, Chile, Peru, Erytrei, Francji i Hiszpanii. Dewizą działalności sióstr są słowa założycielki, która mówiła Jezusowi: «Jakże bardzo chciałabym wszystkim dopomóc, aby Ciebie poznali i mogli Cię ukochać; chciałabym (...) służyć wszystkim (...), chciałabym wszędzie iść i wołać z całych sił, aby wszyscy Cię kochali». W Rzymie, gdzie powstał Dom Generalny zgromadzenia z przylegającą do niego świątynią, siostry otworzyły szkoły dla ubogiej młodzieży, przedszkola dla dzieci robotnic z fabryki tytoniu oraz pensjonaty dla kobiet potrzebujących pomocy i moralnego wsparcia.

Życie nie oszczędziło słudze Bożej trudności i upokorzeń, które znosiła pogodnie dzięki głębokiej jedności z Bogiem, całkowitemu poddaniu się wyrokom Opatrzności Bożej oraz uczestnictwu w męce Chrystusa, które ofiarowała za nawrócenie grzeszników i uświęcenie wszystkich ludzi. Z pokorą i posłuszeństwem przyjmowała decyzje papieża i swoich przełożonych. Szczególnym nabożeństwem otaczała św. Annę, a poprzez nią darzyła gorącą miłością jej córkę Maryję, której w całości ofiarowała swą służbę Bogu i ludziom.

Umarła 6 maja 1900 r. W roku śmierci założycielki zgromadzenie liczyło 3 500 sióstr. Zaledwie 12 lat po jej śmierci, 27 lipca 1912 r. rozpoczął się proces beatyfikacyjny, który zakończył się 21 grudnia 1998 r. zatwierdzeniem dekretu o heroiczności jej cnót. 28 czerwca 1999 r. w obecności Ojca Świętego Jana Pawła II promulgowano dekret Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, dotyczący uzdrowienia s. A. Angeliny, cudu przypisywanego wstawiennictwu Anny Róży Gattorno.


opr. mg/mg








 wyślij znajomym

Zobacz także:
Papież Franciszek, Synteza historii Bożego miłosierdzia
Papież Franciszek, Mozaika braterstwa
Papież Franciszek, Prawdziwe oblicze Boga Ojca
Papież Franciszek, Przez ciasne drzwi do zbawienia
Papież Franciszek, Nie należy stawiać tam miłosierdziu
Papież Franciszek, Zdolni do współczucia
Papież Franciszek, Droga miłosierdzia prowadzi od serca do rąk
Papież Franciszek, Prawdziwa wolność i nowe formy niewolnictwa
Papież Franciszek, Jesteście wyciągniętą ręką Chrystusa
Papież Franciszek, Niestrudzona pracownica miłosierdzia
Komentarze internautów:

Benedykt XVI | Biblioteka audio i wideo | Czytelnia | Dane nt. Kościoła | Edukacja Ekonomiczna | Felietony, komentarze | Filozofia | Galeria zdjęć | Inne nauki |
Europa, Polska, Kościół | Internet i komputery | Jan Paweł II | Katalog adresów | Katechetom i duszpasterzom | Kultura | Księgarnia religijna | Liturgia - na dziś i na niedziele | Mapa serwisu | Msze św. - gdzie, kiedy? | Nauczanie | Noclegi w Polsce | Noclegi, hotele w Polsce | Nowości na naszych stronach | Papież Franciszek | Pielgrzymki piesze - ePielgrzymka | Rekolekcje | Rodzina | Sekty | Serwis informacyjny | Słownik | Sonda | Święci patroni | Szukaj | Tapety i dzwonki religijne | Teologia | Twój głos w dyskusji | Varia | Życie Kościoła