słodki cukiereczek
Strona główna Opoki | Liturgia na dziś | Baza Mszy św. | Porozmawiajmy o wierze | Życie Kościoła | Jan Paweł II | Dołącz do grona darczyńców

Opoka jest przydatna? Wpłać darowiznę
Zapraszamy do czytelni Według autorów Według dziedzin Według tematów Wyszukaj Na zakupy!





Audiobooki w odcinkach




Wiadomości


 


Bł. Alojzy Variara



Urodził się 15 stycznia 1875 r. w Viarigi w Piemoncie. Mając 12 lat zamieszkał w domu macierzystym salezjanów w Turynie, jeszcze za życia ks. Jana Bosko. Tu narodziło się jego powołanie kapłańskie. Po ukończeniu nowicjatu salezjanów w Foglizzo (Turyn) 2 października 1892 r. złożył pierwsze śluby zakonne. Na kursie filozofii w Valsalice w pobliżu Turynu zetknął się z salezjaninem Michelem Unią, który odwiedził tamtejszą wspólnotę i opowiadał o swojej działalności wśród trędowatych w Kolumbii. Alojzy zapalił się do tego apostolstwa i postanowił także zostać misjonarzem. Do Kolumbii wyjechał jeszcze jako kleryk w r. 1894. Podczas studiów teologicznych wolny czas poświęcał cho-

rym na trąd. Aby ulżyć ich ciężkiej doli, założył dla nich szkołę muzyczną, zorganizował teatr i stowarzyszenia religijne. Arcybiskup Bogoty Herrera y Restrepo, który udzielił mu święceń kapłańskich 17 kwietnia 1898 r., był pełen podziwu dla tego dzieła apostolskiego.

Jako kapłan prowadził gorliwie działalność duszpasterską. Zajął się przede wszystkim młodzieżą. Wybudował dla niej w Agua de Dios schronisko nazwane na cześć apostoła trędowatych «Michele Unia». Założył także Zgromadzenie Córek Najświętszych Serc Jezusa i Maryi, które miało na celu opiekowanie się młodzieżą. Jego reguła przewidywała także przyjmowanie do nowicjatu dziewcząt trędowatych. Działalność ks. Alojzego spotkała się z niezrozumieniem i oporami ze strony miejscowych przełożonych, którzy uważali, że ten rodzaj pracy odbiega zbytnio od charyzmatu salezjańskiego. W związku z tym władze zgromadzenia wyznaczyły mu inne zadania. Został m.in. mistrzem nowicjuszy w Mosquerze, następnie kierownikiem oratorium w Bogocie i duszpasterzem w Baranquilli i w Taribie. Zmarł w Cucucie w 1923 r.

Życie błogosławionego cechował nadzwyczajny zapał apostolski i heroizm, który przejawiał się zwłaszcza w pracy wśród trędowatych. Odznaczał się on też wielką pokorą i posłuszeństwem wobec przełożonych, również wtedy, gdy nie znajdował zrozumienia dla swoich planów. Poświęcił się Bogu jako ofiara miłości i wynagrodzenia Najświętszemu Sercu Jezusa. Duchem tej wynagradzającej ofiary przepoił założone przez siebie zgromadzenie.


opr. mg/mg








 wyślij znajomym

Zobacz także:
Papież Franciszek, "Wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny"
Marek Gancarczyk, I to, i tamto
Henryk Zieliński, Niemiłe dobrego początki
Paweł Siedlanowski, Dziwowisko
Papież Franciszek, Niech jaśnieje w was miłość Chrystusa i troska Kościoła o wszystkich ludzi
Sergio Massironi, Sztuka tkania więzi międzyludzkich
Agnieszka Czapla, Ekstremalna Droga Krzyżowa 2017
Henryk Zieliński, Problem Boga
Dorota Pośpiech, Chrystus był Indianinem
Papież Franciszek, Nie bądźmy prorokami nieszczęścia, którzy wszędzie węszą zagrożenia i dewiacje
Komentarze internautów:

Benedykt XVI | Biblioteka audio i wideo | Czytelnia | Dane nt. Kościoła | Edukacja Ekonomiczna | Felietony, komentarze | Filozofia | Galeria zdjęć | Inne nauki |
Europa, Polska, Kościół | Internet i komputery | Jan Paweł II | Katalog adresów | Katechetom i duszpasterzom | Kultura | Księgarnia religijna | Liturgia - na dziś i na niedziele | Mapa serwisu | Msze św. - gdzie, kiedy? | Nauczanie | Noclegi w Polsce | Noclegi, hotele w Polsce | Nowości na naszych stronach | Papież Franciszek | Pielgrzymki piesze - ePielgrzymka | Rekolekcje | Rodzina | Sekty | Serwis informacyjny | Słownik | Sonda | Święci patroni | Szukaj | Tapety i dzwonki religijne | Teologia | Twój głos w dyskusji | Varia | Życie Kościoła