Bł. Alojzy Boccardo

Był wychowawcą młodych kapłanów i założycielem kontemplacyjnego zgromadzenia dla niewidomych sióstr.

Urodził się 9 sierpnia 1861 r. w Moncalieri koło Turynu. Podobnie jak jego starszy brat Jan Boccardo (beatyfikowany przez Jana Pawła II w 1998 r.) wstąpił do seminarium duchownego w Turynie. 7 czerwca 1884 r. przyjął święcenia kapłańskie i został wikarym w jednej z turyńskich parafii, w której proboszczem był jego brat. W tym okresie w mieście wybuchła epidemia cholery. Aby zapewnić opiekę potrzebującym, brat Alojzego Jan założył Zgromadzenie Ubogich Sióstr św. Kajetana.

Zaledwie dwa lata po święceniach ks. Alojzy został mianowany wicerektorem i ojcem duchownym w kolegium kościelnym przy sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia, w którym przez następne 30 lat kształcił i przygotowywał młodych kapłanów do pracy duszpasterskiej.

W 1914 r., po śmierci brata Jana, został przełożonym generalnym Zgromadzenia Ubogich Sióstr św. Kajetana, które bardzo dynamicznie się rozwijało i prowadziło różne dzieła w całych Włoszech.

6 lat później arcybiskup Turynu kard. Richelmy powierzył mu kierownictwo zaniedbanym i zadłużonym instytutem dla niewidomych. Wśród nowych podopiecznych były kobiety, które odczuwały powołanie do życia zakonnego, ale nie chciano ich przyjąć do żadnego zgromadzenia, ponieważ były niewidome. W 1932 r. utworzył dla nich Zgromadzenie Sióstr Chrystusa Króla, stanowiące kontemplacyjną gałąź Zgromadzenia Ubogich Sióstr św. Kajetana.

Zmarł w Turynie 9 czerwca 1936 r. Tam też został beatyfikowany 14 kwietnia br.

opr. mg/mg