Prawda: Zgodna z rzeczywistością treść słów l zachowań, bez zafaiszowań i zniekształcających skrótów. Kłamstwo: Świadome zniekształcenie, fałszowanie rzeczywistości! najczęściej przejawia się w fałszywych wypowiedziach.

Błąd: Nieprawdziwy sąd, fałszywa interpretacja. W sprawach wiary niejednokrotnie trudno odgraniczyć prawdę od błędu. Według nauki katolickiej Urząd Nauczycielski Kościoła wykłada prawdziwie Objawienie i wyjaśnia je.

Zaufanie: Stosunek do kogoś, wynikający z wiary w szczerość i prawdziwość jego intencji. Może być w wyniku doświadczeń wzmocnione lub zachwiane. Pojęcie używane również dla opisu istoty wiary: Panu Bogu ufamy.

Uczciwość: Postawa szacunku dla prawdy, wiarygodne postępowanie (nie oszukujące innych).

Kłamstwo z konieczności: Wypowiedź nieprawdziwa, mająca na celu uwolnienie siebie lub innych z sytuacji niebezpiecznej albo też w celu zaoszczędzenia innym przykrej prawdy. Mimo wszystko pozostaje jednak kłamstwem. Podejrzenie: Nie poparty dowodami sąd o kimś, poddający w wątpliwość autentyczność jego słów, czynów, postawy. Nieufność: Brak wiary w kogoś lub coś. Obłuda: Ukazywanie siebie lepszym (pobożnie jszym) niż to jest w rzeczywistości.

Oszczerstwo: Zniesławienie kogoś przez kłamliwe oskarżenie.

Przysięga: Uroczyste wezwanie Boga na świadka dla potwierdzenia prawdy wypowiedzi. Uczniowi Jezusa nie wolno przysięgać, nie może przysięgać bez ważnej przyczyny. Według św Mateusza (5, 34) uczniowi Jezusa nie wolno składać przysięgi bez konieczności.

Krzywoprzysięstwo: Złożone pod przysięgą świadomie nieprawdziwe zeznanie przed sądem, ścigane karnie przez władze państwowe. Wielki grzech przed Bogiem.