John F. Haught
ODPOWIEDZI NA 101 PYTAŃ O BOGA I EWOLUCJĘ
Copyright © Wydawnictwo WAM 2003
Kim był Karol Darwin?
Karol Robert Darwin (1809-1882) urodził się w Shrewsbury, w Anglii. Jego dziadkiem był słynny Erazm Darwin (1731-1802), który również miał rewolucyjne poglądy. Matka Darwina umarła, gdy miał on zaledwie osiem lat; ta strata była jednym z ważniejszych wydarzeń w jego życiu. Po śmierci matki Karol zaczął uczęszczać do szkoły, poświęcając czas na kolekcjonowanie muszli, monet, minerałów, itp. Pasja ta sprawiła, że stał się później przyrodnikiem.
W 1818 roku Darwin rozpoczął naukę w szkole z internatem, która znajdowała się blisko jego domu. Pozostał w niej do ukończenia szesnastego roku życia, czyli do 1825 r. Następnie zapisał się na Uniwersytet w Edynburgu. Wykłady wydawały mu się jednak tak nudne, że cały czas spędzał na samodzielnym czytaniu i długich spacerach za miasto. Próbował studiować medycynę, lecz szybko poczuł do niej awersję. Za radą ojca udał się do Cambridge (1828-1831) z zamiarem poświęcenia się karierze duchownej. Nie był wprawdzie szczególnie pobożny, lecz sądził, że życie anglikańskiego wiejskiego proboszcza umożliwi mu realizację zainteresowań przyrodniczych.
Prawdopodobnie w czasie studiów w Cambridge zapoznał się z pracami słynnego teologa Williama Paleya (1743-1805), znanego głównie z tzw. argumentu „zegarmistrza”, według którego uporządkowanie fizykalnego świata (jak w zegarku) jest dowodem na istnienie rozumnego twórcy. Imponujący sposób dostosowania organizmów do środowiska był dla Paleya — i innych myślicieli religijnych ówczesnej epoki — wystarczającą racją, aby uwierzyć w bóstwo, które wszystko zaplanowało. Trzeba stwierdzić, że Darwin był głęboko poruszony tą tzw. „teologią naturalną”, według której „księga natury” prowadzi nas do Boga nie mniej niż księga Biblii. Później teoria doboru naturalnego doprowadziła Darwina — i wielu innych — do odrzucenia argumentu Paleya.
Okazało się, że pobyt Darwina w Cambridge był — według jego własnych słów — „smutną stratą czasu”. Myśliciel dodaje, że „żadnego innego zajęcia w Cambridge nie wykonywał z takim zapałem i przyjemnością jak zbieranie chrząszczy”. Darwin spotkał tam jednak kilku wybitnych uczonych i przeczytał wiele ważnych książek, które wzbudziły w nim „żarliwe pragnienie choćby najmniejszego przyczynku do szlachetnej struktury nauk przyrodniczych”.
Tuż po skończeniu studiów w Cambridge, w których Darwin koncentrował się na geologii, pojawiła się możliwość towarzyszenia kapitanowi Robertowi Fitzroyowi w ekspedycji na pokładzie statku HMS Beagle, mającej na celu zbadanie linii brzegowej Ameryki Południowej. Pięcioletnia przygoda na Beagle (1831-1836) nie tylko zmieniła życie i myślenie samego Darwina, lecz również życie, przekonania i kulturę umysłową większości mieszkańców naszego globu.
opr. ab/ab
Copyright © by Wydawnictwo WAM
 wyślij znajomym |
|
|
xxxx (kkk, 2007-09-20 20:38:38)
jest okey (galanonim Pawel zajac, 2006-02-14 18:08:05)
