Notatka Urzędu ds. Wyznań: ocena listu wielkopostnego Kardynała Wyszyńskiego do duchowieństwa i wiernych o zagrożeniu moralności Narodu
Warszawa: 9 III 1968
RK-420/12/68
List, którego pierwszą część czytano z ambon 3 marca, a druga część będzie odczytana 10 marca tematycznie związany jest z hasłami episkopatu na 1968 r. i rozwija niektóre z tych haseł.
Kardynał przedstawia stan zagrożenia narodu przez narzuconą niewiarę, olbrzymi zakres klęsk moralnych, które "godzą w miłość społeczną, zniewolniczają naród, uniemożliwiają rzetelny postęp moralny, społeczny, gospodarczy oraz współżycie w ładzie i pokoju".
Występuje on przeciwko "przymusowej ateizacji", która stwarza poczucie gwałtu społecznego i zniewolniczenia osobowego.
Ubolewa nad pozbawieniem ludzi wierzących dostępu do masowych środków przekazu, przy jednoczesnym "uprzywilejowaniu ateistów".
List wzywa wiernych, by zajęli "zdecydowaną postawę obrony wiary i moralności katolickiej".
Niesprawiedliwość i krzywdy — zdaniem kardynała — są następstwem doktryny "walki wszystkich z wszystkimi".
Druga część listu jest wezwaniem do wszystkich sil społecznych, "które mogą realnie pomóc wyzwolić się z niewoli niewiary, nienawiści społecznej, alkoholizmu, plagi zabijania dzieci nienarodzonych i nieskromności, z zaniżania moralnego naszej kultury teatralnej, filmowej, telewizyjnej, czy też słowa drukowanego".
List wielkopostny stanowi pierwszą publiczną i oficjalną zapowiedź realizacji tematów roku. Jest on dokumentem politycznym i nie ma w nim zupełnie akcentów pozytywnych, które występowały np. w podobnym liście w roku ubiegłym.
Wady społeczne, które są faktem, zostały w liście gigantycznie zdemonizowane, dlatego obraz jest ponury — świadomie i zamierzenie.
W liście za wszelkie zło odpowiedzialni są rządzący, Kościół natomiast jest jedyną siłą, która może uratować naród od upadku.
Kardynał mówi ciągle o przymusowym, narzuconym ateizmie i laicyzacji o zaplanowanej deprawacji społeczeństwa, szczególnie młodzieży. Przy czym w liście tym ateizm jest wadą społeczną, na równi z nikotynizmem czy alkoholizmem, z którą trzeba podjąć energiczną walkę.
List kardynała Wyszyńskiego jest zatem drugim krokiem kampanii pośrednio wymierzonej przeciwko socjalistycznemu porządkowi społecznemu. Pierwszym krokiem był memoriał opracowany przez biskupa Mazura o "zagrożeniu".
W memoriale tym sytuację w Polsce uznaje się za nadzwyczajne zagrożenie katolicyzmu i narodu, które wymaga podjęcia specjalnych akcji środków — wprowadzenia stanu wyjątkowego.
Celem tych i tym podobnych dokumentów jest narzucenie katolickiej części społeczeństwa określonych tez do dyskusji w okresie przygotowywania przez partię V Zjazdu.
9 III 68 A.P.
Fragment książki Wydawnictwa "Książka Polska" "Kościół — Państwo w świetle akt wydziału ds. wyznań 1967-1968"
Copyright by "Książka Polska"
opr. MK/PO
 wyślij znajomym |
|
|
