Janina Lankau

JAN PAWEŁ II — SŁUGA MIŁOSIERDZIA

Niezwykła osobowość Jana Pawła II, świadczy o autentyczności Jego miłości do każdego człowieka. Ta nadzwyczajna miłość — kierująca się godnością dla każdej osoby ludzkiej — skłania nas do spojrzenia, do refleksji na jej temat.

Autorka w kaplicy w Łagiewnikach

Jakże wymowne są słowa Jana Pawła II, które mówią: „Człowieka trzeba mierzyć miarą serca — sercem”. Słowa te są potwierdzeniem, że życie człowieka — życiem wiary — niesie przesłanie nie tylko o miłości Boga do człowieka, ale i też o miłości człowieka do Boga i do bliźniego swego. Wiemy, że życie wiarą w Chrystusa, jest źródłem duchowej siły, bo wiara niesie ludziom moc i nadzieję zbawienia.

Uświadamiamy sobie, że przebaczenie Jana Pawła II okazane Ali Agcy, było przebaczeniem nawet dla zamachowca na ludzkie życie, i to w dodatku na życie przebaczającego. Spotkanie Karola Wojtyły — Namiestnika Jezusa Chrystusa na ziemi — z zamachowcem w jego więziennej celi, było świadectwem najgłębszej miłości, a tą bezgraniczną miłością jest miłosierdzie. Takie miłosierdzie to zwycięstwo dobra nad złem, zwycięstwo wiary nad nienawiścią.

* * *

Przebaczenie okazane przez Jana Pawła II łączy się z niezapomnianym, przedziwnym wydarzeniem, które miało miejsce na placu św. Piotra 13 maja 1981 roku, gdy Ojciec Święty doznał nie tylko śmiertelnego zagrożenia życia i cierpienia, ale również doznał Miłosierdzia Bożego. Za przyczyną Matki Boskiej Fatimskiej życie zostało Mu na nowo darowane. Za dar ten, dziękował Jej w Fatimie w 1982 roku, a w 1997 roku w kaplicy Matki Boskiej Fatimskiej na Krzeptówkach, u podnóża Giewontu, podczas swej piątej pielgrzymki do Ojczyzny.

* * *

Jan Paweł II w kaplicy w Łagiewnikach
(zdjęcie otrzymane od Autorki)

O Bożej miłości — miłosierdziu — mówi druga Encyklika Jana Pawła II „Dives in Misericordia”, napisana w 1980 roku.

Myślą przewodnią tej encykliki jest modlitwa i wołanie Kościoła do Boga,

z prośbą o miłosierdzie wobec wszelakiego zła dokonanego przez ludzkość współczesną. Jest to prośba o dźwignięcie człowieka z najgłębszego upadku, o usunięcie zła fizycznego i moralnego, grożącego człowiekowi i nakłonienie go do czynienia prawdziwego dobra — w wierze, nadziei i miłości — danego ludzkiemu sercu przez Chrystusa. Kościół bowiem głosi tajemnicę paschalną — o ukrzyżowaniu i zmartwychwstaniu Chrystusa — która jest potężniejsza niż wszelkie zło — bo niesie w sobie Miłość Boga — która wiedzie człowieka po śmierci do zmartwychwstania.

Oto słowa Jana Pawła II: „Dlatego też Kościół za swój naczelny obowiązek na każdym, a zwłaszcza na współczesnym etapie dziejów, musi uznać głoszenie i wprowadzenie w życie tajemnicy miłosierdzia objawionej do końca w Jezusie Chrystusie”.

Encyklika „Dives in Misericordia” obwieszcza również, że Bóg pobudza człowieka do miłosierdzia względem ukrzyżowanego Chrystusa, który mówi:

„Wszystko co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili”

i „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią”.

Jak bardzo ludzkość potrzebuje Bożego Miłosierdzia, świadczy głębokie przekonanie Jana Pawła II, bo dokonał — zawierzenia świata — Bożemu Miłosierdziu. Uroczystość ta miała miejsce 17 sierpnia 2002 roku, w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach. Łagiewniki to miejsce życia i śmierci św. Faustyny, dla której miłosierdzie to styl życia: „Boże, daj mi miłosierne oczy, miłosierne uszy, miłosierne ręce i miłosierne serce”.

* * *

Przebaczenie, okazane przez Jana Pawła II, Namiestnika Jezusa Chrystusa na ziemi, pozostanie wzruszającym dowodem o miłosierdziu człowieka względem człowieka — przypominającym Miłosierdzie Boga względem ludzkości.

opr. Janina Lankau

opr. mg/mg