Zarys wiary - katechizm

SAKRAMENT MAŁŻEŃSTWA

Małżeństwo jako „instytucja” unormowana społecznie i prawnie istnieje niezależnie od tego, czy małżonkowie wierzą w Jezusa Chrystusa, czy też nie.

Kto jednakże wierzy w Niego i żyje w Kościele, ten dostrzega w małżeństwie o wiele więcej niż tylko „coś naturalnego”. Dla ochrzczonych wstąpienie w związek małżeński staje się sakramentem. Oznacza to, że nie tylko małżonkowie ofiarowują sobie wzajemną miłość, ale także związek ten obdarowuje swą miłością Bóg. W małżeńskiej miłości obecna jest miłość Boga do nich, a przez nich - do innych ludzi. Tak więc małżeństwo jest widocznym znakiem potwierdzenia i wierności, którymi Bóg nas obdarza.

Wyrażenie „ślub kościelny” kryje w sobie pewne nieporozumienie. Bowiem sakramentu małżeństwa udzielają sobie sami narzeczeni, gdy w obecności kapłana i dwu świadków, spośród społeczności wiernych, wypowiadają słowa przysięgi małżeńskiej. Ich związek staje się w pełni prawomocny w momencie pierwszego małżeńskiego zespolenia płciowego. Samo działanie sakramentu nie ogranicza się do uroczystości weselnej. W czasie całego życia małżeńskiego małżonkowie obdarzają się przez wzajemną miłość i wierność - miłością i wiernością Boga.

Chrześcijanie czerpią odwagę do wstępowania w związek małżeński z przekonania, że Bóg pozostaje zawsze wierny „aż do śmierci”. W zawartym przymierzu Bóg związał się najpierw z narodem izraelskim, a ostatecznie - w Jezusie Chrystusie i Jego Kościele - z całą ludzkością. Wierność Boga stała się źródłem wierności ludzkiej.

Narzeczeni udzielając sobie sakramentu małżeństwa wymawiają słowa:
Ja, N.. biorę ciebie, N.. za żonę (za męża) i ślubuję ci miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz że cię nie opuszczę aż do śmierci. Tak mi dopomóż, Panie Boże wszechmogący w Trójcy Jedyny i wszyscy święci.

opr. mg/lb