słodki cukiereczek
Strona główna Opoki | Liturgia na dziś | Baza Mszy św. | Porozmawiajmy o wierze | Życie Kościoła | Jan Paweł II | Dołącz do grona darczyńców

Opoka jest przydatna? Wpłać darowiznę
Zapraszamy do czytelni Według autorów Według dziedzin Według tematów Wyszukaj Na zakupy!





Audiobooki w odcinkach




Wiadomości


 


Ks. Roman Kempny

PAN JEST BLISKO



Sobór Watykański II stwierdza: „Czas Adwentu ma podwójny charakter: jest czasem przygotowania na Święta Bożego Narodzenia, w czasie których wspomina się pierwsze przyjście Syna Bożego do ludzi, i jednocześnie jest czasem, w którym Kościół oczekuje powtórnego przyjścia Chrystusa u końca czasów”.

Chociaż cała teologia liturgii Adwentu koncentruje się wokół myśli mesjańskiej i eschatologicznej proroka Izajasza, wyraźnie dają się wyodrębnić dwa okresy. Od pierwszej niedzieli aż do 16 grudnia tematem dominującym jest wymiar eschatologiczny — powtórne przyjście Chrystusa w chwale u końca czasów. Modlił się Kościół w I prefacji adwentowej: „On ponownie przyjdzie w blasku swej chwały, aby nam udzielić obiecanych darów, których czuwając z ufnością oczekujemy”. Od 17 grudnia tematem dominującym jest bezpośrednie przygotowanie na przyjście Syna Bożego w ludzkim ciele. Ten ostatni okres ma też wyraźnie charakter maryjny.

Radujmy się

Całą liturgię Adwentu, nie tylko 3. niedzielę, zwaną „gaudete”, wyraźnie cechuje radość z przyjścia, radosne oczekiwanie. Brak śpiewu „Gloria” w niedziele Adwentu ma podkreślić „nowość” jego brzmienia w Boże Narodzenie. Oczekiwanie Zbawiciela dla ucznia Chrystusa jest zawsze nacechowane „świętym entuzjazmem, szczerym uznaniem i najgłębszym pragnieniem Odkupiciela” — jak podkreśla Kościół w starych formularzach mszalnych. Często rozbrzmiewa w liturgii Adwentu wołanie: „Idźmy z radością na spotkanie Pana” oraz „Marana tha! Przyjdź Panie Jezu!”. A także wezwanie Apostoła: „Radujcie się w Panu, jeszcze raz powtarzam: radujcie się! Niech będzie znana wszystkim ludziom wasza wyrozumiała łagodność: Pan jest blisko!”. Liturgia stawia przed nami postacie historii zbawienia, które towarzyszą naszemu oczekiwaniu na przyjście Mesjasza. Prefacja przypomina: „Jezusa Chrystusa przepowiadali wszyscy Prorocy, Dziewica Matka oczekiwała z wielką miłością, Jan Chrzciciel zwiastował Jego przyjście i ogłosił Jego obecność wśród ludu”. Prorok Izajasz uczy nas nadziei; Jan Chrzciciel radykalizmu i gotowości do nawrócenia; Maryja przyjmowania woli Bożej.

Antyfony o Mesjaszu

W jednej z kaplic, w bezpośredniej bliskości groty narodzenia w Betlejem, na dwóch kolumnach wyryte są w formie zawołania określenia Mesjasza, rozpoczynające tzw. antyfony większe: O Mądrości, O Panie, Wodzu Izraela, O Korzeniu Jessego, O Kluczu Dawida, O Wschodzie, O Królu, O Emmanuelu. Tymi antyfonami modli się Kościół w Modlitwie Wieczornej Liturgii Godzin, poprzedzając nimi hymn Magnificat. One też przygotowują nas do słuchania Ewangelii w czasie Mszy św. Niektórzy historycy datują ich pochodzenie na V wiek, inni na czasy Grzegorza Wielkiego. Wydaje się pewne ich rzymskie pochodzenie. Śpiew tych antyfon w okresie Adwentu był wykonywany szczególnie uroczyście w kościołach katedralnych i klasztorach. Tę tradycję zachowały do dziś niektóre wspólnoty zakonne. Bogactwo treści biblijnych i teologicznych, zawartych w jakże syntetycznej formie, zwraca naszą uwagę na przychodzącego Mesjasza: Kim jest On sam i co oznacza Jego przyjście dla człowieka.

Antyfony adwentowe od 17 grudnia

17 grudnia: O MĄDROŚCI, która wyszłaś z ust Najwyższego, obejmując wszechświat od krańca do krańca, i wszystkim rządzisz z mocą i słodyczą; przyjdź i naucz nas dróg roztropności.

18 grudnia: O PANIE, WODZU IZRAELA, Tyś w krzaku gorejącym objawił się Mojżeszowi i na Synaju dałeś mu Prawo; przyjdź nas wyzwolić swym potężnym ramieniem.

19 grudnia: O KORZENIU JESSEGO, który się wznosisz jak krzak dla narodów, przed Tobą zamilkną królowie, a ludy modlić się będą do Ciebie; przyjdź nas wyzwolić i już dłużej nie zwlekaj.

20 grudnia: O KLUCZU DAWIDA i Berło domu Izraela, Ty, który otwierasz, a nikt zamknąć nie zdoła, zamykasz, a nikt nie otworzy; przyjdź i wyprowadź z uwięzienia człowieka, który trwa w mroku i cieniu śmierci.

20 grudnia: O WSCHODZIE, Blasku światłości wieczystej i Słońce sprawiedliwości; przyjdź i oświeć żyjących w mroku i cieniu śmierci.

22 grudnia: O KRÓLU, oczekiwany przez wszystkie narody; Kamieniu Węgielny, który łączysz wszelkie ludy w jedno; przyjdź i zbaw człowieka, któregoś z ziemi utworzył.

23 grudnia: O EMMANUELU, Królu nasz i Prawodawco, nadziejo i ratunku narodów; przyjdź nas wybawić, nasz Panie i Boże.


opr. mg/mg








 wyślij znajomym

Zobacz także:
Słowo wśród nas, Niekończąca się uczta
Słowo wśród nas, Przełom duchowy
MD, Bóg dał mi nowe serce
Grażyna Starzak, Film to doskonałe narzędzie edukacyjne
Papież Franciszek, Nawrócenie, czyli zmiana kierunku
Papież Franciszek, Z żebraków stańmy się uczniami
Papież Franciszek, Dobre wino rodziny
Sławomir Zatwardnicki, Jak rozum do jeża
Joanna Świątkiewicz, Piotr Kwiatek, W rytmie wdzięczności
Papież Franciszek, Trzy mocne fundamenty
Komentarze internautów:

Benedykt XVI | Biblioteka audio i wideo | Czytelnia | Dane nt. Kościoła | Edukacja Ekonomiczna | Felietony, komentarze | Filozofia | Galeria zdjęć | Inne nauki |
Europa, Polska, Kościół | Internet i komputery | Jan Paweł II | Katalog adresów | Katechetom i duszpasterzom | Kultura | Księgarnia religijna | Liturgia - na dziś i na niedziele | Mapa serwisu | Msze św. - gdzie, kiedy? | Nauczanie | Noclegi w Polsce | Noclegi, hotele w Polsce | Nowości na naszych stronach | Papież Franciszek | Pielgrzymki piesze - ePielgrzymka | Rekolekcje | Rodzina | Sekty | Serwis informacyjny | Słownik | Sonda | Święci patroni | Szukaj | Tapety i dzwonki religijne | Teologia | Twój głos w dyskusji | Varia | Życie Kościoła