słodki cukiereczek
Strona główna Opoki | Liturgia na dziś | Baza Mszy św. | Porozmawiajmy o wierze | Życie Kościoła | Jan Paweł II | Dołącz do grona darczyńców

Opoka jest przydatna? Wpłać darowiznę
Zapraszamy do czytelni Według autorów Według dziedzin Według tematów Wyszukaj Na zakupy!





Audiobooki w odcinkach




Wiadomości


 


Ks. Roman Kempny

PAN JEST BLISKO



Sobór Watykański II stwierdza: „Czas Adwentu ma podwójny charakter: jest czasem przygotowania na Święta Bożego Narodzenia, w czasie których wspomina się pierwsze przyjście Syna Bożego do ludzi, i jednocześnie jest czasem, w którym Kościół oczekuje powtórnego przyjścia Chrystusa u końca czasów”.

Chociaż cała teologia liturgii Adwentu koncentruje się wokół myśli mesjańskiej i eschatologicznej proroka Izajasza, wyraźnie dają się wyodrębnić dwa okresy. Od pierwszej niedzieli aż do 16 grudnia tematem dominującym jest wymiar eschatologiczny — powtórne przyjście Chrystusa w chwale u końca czasów. Modlił się Kościół w I prefacji adwentowej: „On ponownie przyjdzie w blasku swej chwały, aby nam udzielić obiecanych darów, których czuwając z ufnością oczekujemy”. Od 17 grudnia tematem dominującym jest bezpośrednie przygotowanie na przyjście Syna Bożego w ludzkim ciele. Ten ostatni okres ma też wyraźnie charakter maryjny.

Radujmy się

Całą liturgię Adwentu, nie tylko 3. niedzielę, zwaną „gaudete”, wyraźnie cechuje radość z przyjścia, radosne oczekiwanie. Brak śpiewu „Gloria” w niedziele Adwentu ma podkreślić „nowość” jego brzmienia w Boże Narodzenie. Oczekiwanie Zbawiciela dla ucznia Chrystusa jest zawsze nacechowane „świętym entuzjazmem, szczerym uznaniem i najgłębszym pragnieniem Odkupiciela” — jak podkreśla Kościół w starych formularzach mszalnych. Często rozbrzmiewa w liturgii Adwentu wołanie: „Idźmy z radością na spotkanie Pana” oraz „Marana tha! Przyjdź Panie Jezu!”. A także wezwanie Apostoła: „Radujcie się w Panu, jeszcze raz powtarzam: radujcie się! Niech będzie znana wszystkim ludziom wasza wyrozumiała łagodność: Pan jest blisko!”. Liturgia stawia przed nami postacie historii zbawienia, które towarzyszą naszemu oczekiwaniu na przyjście Mesjasza. Prefacja przypomina: „Jezusa Chrystusa przepowiadali wszyscy Prorocy, Dziewica Matka oczekiwała z wielką miłością, Jan Chrzciciel zwiastował Jego przyjście i ogłosił Jego obecność wśród ludu”. Prorok Izajasz uczy nas nadziei; Jan Chrzciciel radykalizmu i gotowości do nawrócenia; Maryja przyjmowania woli Bożej.

Antyfony o Mesjaszu

W jednej z kaplic, w bezpośredniej bliskości groty narodzenia w Betlejem, na dwóch kolumnach wyryte są w formie zawołania określenia Mesjasza, rozpoczynające tzw. antyfony większe: O Mądrości, O Panie, Wodzu Izraela, O Korzeniu Jessego, O Kluczu Dawida, O Wschodzie, O Królu, O Emmanuelu. Tymi antyfonami modli się Kościół w Modlitwie Wieczornej Liturgii Godzin, poprzedzając nimi hymn Magnificat. One też przygotowują nas do słuchania Ewangelii w czasie Mszy św. Niektórzy historycy datują ich pochodzenie na V wiek, inni na czasy Grzegorza Wielkiego. Wydaje się pewne ich rzymskie pochodzenie. Śpiew tych antyfon w okresie Adwentu był wykonywany szczególnie uroczyście w kościołach katedralnych i klasztorach. Tę tradycję zachowały do dziś niektóre wspólnoty zakonne. Bogactwo treści biblijnych i teologicznych, zawartych w jakże syntetycznej formie, zwraca naszą uwagę na przychodzącego Mesjasza: Kim jest On sam i co oznacza Jego przyjście dla człowieka.

Antyfony adwentowe od 17 grudnia

17 grudnia: O MĄDROŚCI, która wyszłaś z ust Najwyższego, obejmując wszechświat od krańca do krańca, i wszystkim rządzisz z mocą i słodyczą; przyjdź i naucz nas dróg roztropności.

18 grudnia: O PANIE, WODZU IZRAELA, Tyś w krzaku gorejącym objawił się Mojżeszowi i na Synaju dałeś mu Prawo; przyjdź nas wyzwolić swym potężnym ramieniem.

19 grudnia: O KORZENIU JESSEGO, który się wznosisz jak krzak dla narodów, przed Tobą zamilkną królowie, a ludy modlić się będą do Ciebie; przyjdź nas wyzwolić i już dłużej nie zwlekaj.

20 grudnia: O KLUCZU DAWIDA i Berło domu Izraela, Ty, który otwierasz, a nikt zamknąć nie zdoła, zamykasz, a nikt nie otworzy; przyjdź i wyprowadź z uwięzienia człowieka, który trwa w mroku i cieniu śmierci.

20 grudnia: O WSCHODZIE, Blasku światłości wieczystej i Słońce sprawiedliwości; przyjdź i oświeć żyjących w mroku i cieniu śmierci.

22 grudnia: O KRÓLU, oczekiwany przez wszystkie narody; Kamieniu Węgielny, który łączysz wszelkie ludy w jedno; przyjdź i zbaw człowieka, któregoś z ziemi utworzył.

23 grudnia: O EMMANUELU, Królu nasz i Prawodawco, nadziejo i ratunku narodów; przyjdź nas wybawić, nasz Panie i Boże.


opr. mg/mg








 wyślij znajomym

Zobacz także:
Robert Grohs, Kiedy w końcu Pan usunie choroby z tego świata?
Krystian Malec, Czekając na...
Papież Franciszek, Judasz i zabłąkana owca
Papież Franciszek, Intuicja Magdaleny
Papież Franciszek, Siła prostaczków
Papież Franciszek, Piękna niespodzianka
Tomasz Jelonek, Zwyczaje wigilijne i kolędy
Tomasz Jelonek, Rodzina w życiu i misji Kościoła
Tomasz Jelonek, Kim będzie to dziecię
Tomasz Jelonek, Wielbi dusza moja Pana
Komentarze internautów:

Benedykt XVI | Biblioteka audio i wideo | Czytelnia | Dane nt. Kościoła | Edukacja Ekonomiczna | Felietony, komentarze | Filozofia | Galeria zdjęć | Inne nauki |
Europa, Polska, Kościół | Internet i komputery | Jan Paweł II | Katalog adresów | Katechetom i duszpasterzom | Kultura | Księgarnia religijna | Liturgia - na dziś i na niedziele | Mapa serwisu | Msze św. - gdzie, kiedy? | Nauczanie | Noclegi w Polsce | Noclegi, hotele w Polsce | Nowości na naszych stronach | Papież Franciszek | Pielgrzymki piesze - ePielgrzymka | Rekolekcje | Rodzina | Sekty | Serwis informacyjny | Słownik | Sonda | Święci patroni | Szukaj | Tapety i dzwonki religijne | Teologia | Twój głos w dyskusji | Varia | Życie Kościoła