Willi Hoffsümmer

Ramiona gwiazdy

(Sześcioramienna gwiazda. Ewentualnie przezroczysta olbrzymia gwiazda, na której nakleja się to, co się mówi, jako symbol lub obraz, albo jako cykl poprzez adwent aż do uroczystości Objawienia Pańskiego; albo jako gra słowna, podczas gdy montuje się gwiazdę)

Czytania ze święta.

Każde ramię gwiazdy jest wskazówką, drogowskazem. (Zacząć oglądać gwiazdę od dołu, potem ramiona na lewo i na prawo, potem dwa górne i w końcu wymienić to, które jest skierowane całkiem w górę.)

Pierwsze ramię gwiazdy wskazuje na nasze własne serce. Jeżeli nie znajdziemy drogi do niego wszystkie inne okażą się dla nas złe. Najpierw akceptujemy sami siebie, dopiero potem możemy obdarzyć innych bogactwem naszej pomocy. W nas, w naszym sercu, możemy także znaleźć Boga.

Drugie ramię pokazuje w kierunku rodziny. Tu doświadczyliśmy względnie doświadczamy zapewne miłości, bezpieczeństwa, a także Boga. Wtedy łatwiej przychodzi przyczyniać się do dobrej wspólnej przyszłości.

Trzecie ramię gwiazdy wskazuje na bliźnich bliskich i dalekich.. Kiedy przekazujemy dalej miłość, której doświadczyliśmy, przynosi ona owoce. Tu okazuje się także, czy nasza miłość do Boga jest uczciwa. Gdyż w miłości bliźniego pokazuje się ta miłość Boga i my mamy tylko tyle miłości Boga, ile jest widoczne w miłości bliźniego.

Czwarte ramię zwraca uwagę na Kościół i wspólnotę tych, którzy mają ufność w Bogu i Jego Synu Jezusie Chrystusie. W dobrej wspólnocie wszystko przychodzi o wiele łatwiej. Gdzie współżycie jest w porządku, Bóg jest jeszcze bardziej odczuwalny i uchwytny.

Piąte ramię gwiazdy wskazuje na szeroki świat, który często określa się jako „trzeci świat” i „czwarty świat”. Jest tak dużo chorych, skrzywdzonych, uciskanych, niechcianych. Oni wszyscy tęsknią za miłością, wsparciem i sprawiedliwością. My, którym przecież zewnętrznie tak dobrze się powodzi, jesteśmy narzędziami w rękach Boga, aby jego królestwo mogło stać się bardziej widoczne. Aby światło gwiazdy dochodziło też do tych, którzy są w ciemnościach.

Szóste ramię pokazuje niebo. Wprawdzie Bóg jest dla nas wszędzie, ale symbolicznie patrzymy „w górę”, złożone ręce kierujemy „ku górze”. Niebo jest naszym celem. Jezus jest gwiazdą, której blask wszystko przyćmiewa. Przyniósł On światło na ziemię, a potem znów wrócił do wspaniałości Ojca. Tę wspaniałość ma On też dla nas przygotowaną. Dlatego nie traćmy z oczu naszej wiecznej ojczyzny. Dziękujemy Bogu za tę wielką przyszłość.

opr. ab/ab

wyślij znajomym

Zobacz także: Magdalena Korzekwa, Różaniec jak nauka miłości Magdalena Korzekwa, Kocha człowiek czy uczucia? Jarosław Krawiec, Nowy Lud Boży Mark Salzman, Opowieści dla duszy Benedykt XVI, Bezgraniczna miłość Boga do człowieka Mariusz Pohl, Pieniądze to nie wszystko Piotr Jarecki, Sprawiedliwość z korektą miłosierdzia Zbigniew Ziobro, Andrzej Grajewski, Jasne reguły i państwo prawa Jirina Prekop, Cenne chwile Jirina Prekop, O miłości, która daje wsparcie

Komentarze internautów: Dodaj swój komentarz