słodki cukiereczek
Strona główna Opoki | Liturgia na dziś | Baza Mszy św. | Porozmawiajmy o wierze | Życie Kościoła | Jan Paweł II | Dołącz do grona darczyńców

Opoka jest przydatna? Wpłać darowiznę
Zapraszamy do czytelni Według autorów Według dziedzin Według tematów Wyszukaj Na zakupy!





Audiobooki w odcinkach




Wiadomości


 

Na podstawie materiałów prasowych opracował: ASk

NIEUGIĘTY HIERARCHA



W czasie swej podróży do Chorwacji, mimo protestów niektórych środowisk żydowskich i serbskich, Jan Paweł II ogłosił błogosławionym kard. Alojzije Stepinaca - wybitnego hierarchę Kościoła katolickiego, męczennika za wiarę, przez Chorwatów uważanego za bohatera narodowego.

Na tydzień przed papieską pielgrzymką, prowadzony przez Simona Wiesenthala ośrodek ścigania zbrodni hitlerowskich, wezwał Jana Pawła II do odłożenia na jakiś czas beatyfikacji kard. Stepinaca. W liście do rzecznika Stolicy Apostolskiej dyrektor europejskiego biura ośrodka Shimon Samuels stwierdził, że zapowiedzianą na 3 października uroczystość należałoby odłożyć "do czasu zakończenia wyczerpujących badań nad działalnością Stepinaca w okresie wojny na podstawie pełnego dostępu do archiwów watykańskich". Według Centrum, abp Stepinac miał opowiadać się w czasie wojny za przymusowym nawracaniem Serbów na katolicyzm oraz wspierać profaszystowski rząd chorwacki.

Tymczasem Żydzi chorwaccy poparli beatyfikację kard. Alojzija Stepinaca. W specjalnym oświadczeniu wspólnota żydowska podkreśliła, że kardynał zasługuje na uznanie za to, że "pod rządami ustaszów odważył się ratować Żydów".

Alojzije Stepinac urodził się w 1898 r. we wsi Brezarić, parafia Krašić, ok. 40 km od Zagrzebia, jako piąte z ośmiorga dzieci. Po ukończeniu gimnazjum klasycznego w Zagrzebiu w 1916 r. chciał wstąpić do seminarium duchownego. Tocząca się wówczas I wojna światowa spowodowała jednak, że znalazł się na froncie włoskim, gdzie trafił do niewoli. Po wojnie wrócił do kraju i rozpoczął studia w akademii rolniczej w Zagrzebiu; w 1924 r. przeniósł się na teologię. Początkowo, idąc za radami ojca, myślał o małżeństwie, ale wkrótce zdecydował się na stan duchowny i jeszcze w czasie studiów w Rzymie (1926-31) przyjął w 1930 r. święcenia kapłańskie. Doktoryzował się z filozofii i teologii. Od początku posługi kapłańskiej był współpracownikiem ówczesnego arcybiskupa zagrzebskiego Antuna Bauera. Na jego prośbę w 1931 r. założył archidiecezjalną Caritas, a zaledwie cztery lata po święceniach został przez niego wybrany na następcę. W 1934 r. Pius XI mianował ks. Stepinaca biskupem-koadiutorem z prawem następstwa, po śmierci abp. Bauera w 1937 r. Stepinac został nowym arcybiskupem Zagrzebia. Stanowisko to zajmował aż do swej śmierci, choć od września 1946 r. w praktyce nie mógł już kierować archidiecezją; po objęciu władzy przez komunistów został bowiem aresztowany. W 1953 r. Pius XII mianował go kardynałem, wraz m.in. z ks. Stefanem Wyszyńskim. Obaj nie mogli udać się do Rzymu na konsystorz, o ile jednak Prymas Tysiąclecia po 3 latach otrzymał w Watykanie kapelusz kardynalski, o tyle metropolicie zagrzebskiemu nie było dane tego doczekać.

Alojzije Stepinac był człowiekiem niezwykłej odwagi, niezłomnej konsekwencji i niezachwianej wiary. Odrzucał nazizm i komunizm, z nieufnością odnosił się do zachodnich demokracji, był nieprzejednanym wrogiem masonerii (w dzienniku pod datą 5 listopada 1940 zapisał: "Jeśli zwyciężą Niemcy, zapanuje okrutny terror i dokona się zagłada małych narodów. Jeśli zwycięży Anglia, przy władzy pozostaną masoni, Żydzi, a zatem królować będą w naszych krajach nieobyczajność i korupcja. Jeśli zwycięży ZSRR, wówczas diabeł zdobędzie włądzę nad światem i piekło"). Z nieukrywaną radością powitał jednak powstanie marionetkowego państwa chorwackiego. W okólniku z 28 kwietnia 1941 roku pisał do duchowieństwa swojej diecezji: "I któż może wziąć nam za złe, że my, pasterze, włączymy się także w narodową radość i uniesienie, zwracając się do Boskiego Majestatu z głębokim wzruszeniem i serdeczną wdzięcznością? (...) Łatwo jest bowiem rozpoznać rękę Boga w dziele Jego".

Szybko jednak przekonał się, że jego radość była przedwczesna. W niedługim czasie po objęciu władzy przez reżim ustaszowski w Chorwacji rozpętał się terror. Początkowo metropolita Zagrzebia sądził, że zbrodnie na Żydach i Serbach dokonują się bez wiedzy władz. 21 lipca 1941 roku pisał do wodza ustaszowskiego państwa Ante Pavelicia: "Przekonany jestem, że dzieje się tak poza Pańską wiedzą". Do wiosny 1942 roku protestował jedynie w listach kierowanych do ówczesnych władz. Od maja tegoż roku zaczął krytykować chorwackie państwo publicznie podczas kazań w zagrzebskiej katedrze. W kazaniu z 14 marca 1943 roku mówił: "Każdy człowiek, bez względu na to, do jakiej rasy czy narodu należy (...) nosi na sobie pieczęć Boga Stworzyciela i ma swoje niezbywalne prawa, których nie może mu samowolnie odebrać czy też ograniczyć żadna ludzka władza".

Niezależnie od podjętej krytyki, chorwacki hierarcha starał się w miarę swoich możliwości ratować prześladowanych bez względu na ich przekonania religijne. Z pomocą Watykanu uratował ponad pół tysiąca Serbów i Żydów z mieszanych małżeństw. Wystarał się o ułaskawienie wielu Chorwatów skazanych z powodów politycznych na karę śmierci. Ukrył w majątkach kościelnych 60 pensjonariuszy żydowskiego domu starców, którzy dzięki temu przeżyli wojnę. Z jego polecenia Caritas zapewniła schronienie ponad tysiącowi serbskich dzieci osieroconych w wyniku ustaszowskich "czystek". Stepinac zaangażował się także w ratowanie życia prześladowanych duchownych prawosławnych, żydowskiego rabina i grupy słoweńskich księży katolickich. Za ratowanie Żydów Instytut Pamięci Yad Vashem w Jerozolimie rozważał możliwość przyznania kardynałowi wyróżnienia "Sprawiedliwy wśród narodów świata".

By ratować zagrożonych, Stepinac zgadzał się na przyjmowanie przez prawosławnych Serbów chrztu katolickiego. Po wojnie postawę tę ostro krytykowali serbscy komuniści, traktując tzw. "przechrzczanie" za jeden z poważniejszych zarzutów pod jego adresem.

Swoim postępowaniem w czasie II wojny światowej arcybiskup Zagrzebia naraził się nie tylko faszystowskiej władzy. Jak pisał w "Le Figaro" w marcu 1946 roku Francois Mauriac, "część prasy katolickiej wypowiedziała mu posłuszeństwo, do tego stopnia, że niektóre instrukcje arcybiskupa musiały ukazywać się w podziemnych ulotkach".

Po wojnie, kiedy władzę zdobył reżim komunistyczny, abp Stepinac stanowczo sprzeciwił się prześladowaniom Kościoła katolickiego. Był inicjatorem listu pasterskiego biskupów katolickich Jugosławii z 22 września 1945 roku, w którym zdecydowanie skrytykowane zostały wszystkie posunięcia władz wobec Kościoła. Znalazła się w nim również polemika z zarzutami formułowanymi przez komunistów, a także osąd nowego systemu, który - zdaniem biskupów - uosabiał "bezbożnego ducha materializmu, skąd ludzkość nie może się spodziewać niczego dobrego". Bezkompromisowa postawa doprowadziła do aresztowania Stepinaca 18 września 1946 roku. W sfingowanym procesie komuniści zarzucili arcybiskupowi zbrodnie wojenne, współudział w eksterminacji Serbów, narzucanie siłą swych przekonań innym i konspirowanie przeciw nowej władzy. Stepinac nie ugiął się, inaczej niż wielu innych. Do końca zachował godność i niekwestionowany autorytet. W przemówieniu przed sądem (z 11 października 1946 r.) powiedział m.in.: "Oskarżony arcybiskup zagrzebski potrafi za swoje przekonania nie tylko cierpieć, ale i umrzeć".

Skazany został na 16 lat więzienia. Po odsiedzeniu 5 lat w ciężkim więzieniu w Lepoglavie (ok. 70 km od Zagrzebia), do śmierci pozostał w areszcie domowym w swej rodzinnej wiosce. Zmarł 10 lutego 1960 roku wskutek ciężkiej choroby, której nabawił się w więzieniu.

Wielkość i rolę zmarłego hierarchy docenił Jan XXIII, który 17 lutego 1960 r. osobiście odprawił w bazylice św. Piotra Mszę św. w jego intencji. Wygłosił wówczas kazanie, sławiące dokonania Stepinaca; kazanie to uznano powszechnie za nieoficjalne rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego.

Jan Paweł II, ogłaszając w narodowym sanktuarium Marija Bistrica w Chorwacji beatyfikację męczennika za wiarę, powiedział: "Błogosławiony Alojzije Stepinac pozostawił swemu narodowi rodzaj kompasu, pomagający mu w orientacji. Jego zasadniczymi punktami były: wiara w Boga, szacunek dla człowieka, miłość do wszystkich posunięta do przebaczenia, jedność z Kościołem pod wodzą następcy świętego Piotra. Wiedział on doskonale, że prawda nie może być przedmiotem targów, gdyż nie podlega ona negocjacjom. Dlatego stawił czoło cierpieniu, aby nie zdradzić własnego sumienia i nie sprzeniewierzyć się słowu danemu Chrystusowi i Kościołowi



Copyright © by Tygodnik Powszechny






 wyślij znajomym

Zobacz także:
Gualtierro Bassetti, Męczennik mafii
Fundacja "Opoka", Podróże apostolska Jana Pawła II do Polski: 1983
Fundacja "Opoka", Podróże apostolska Jana Pawła II do Polski: 1987
Jan Paweł II, Podróż Jana Pawła II: Lourdes, Francja
Jan Paweł II, Podróż Jana Pawła II: Słowacja
Jan Paweł II, Podróż Jana Pawła II: Bośnia i Hercegowina
Jan Paweł II, Podróż Jana Pawła II: Chorwacja
Jan Paweł II, Podróż Jana Pawła II: Hiszpania
Jan Paweł II, Podróż Jana Pawła II: Kanada (ŚDM), Ameryka Środk.
Jan Paweł II, Podróż Jana Pawła II: Azerbejdżan, Bułgaria
Komentarze internautów:

Że też nie WSTYD autorowi za te kłamstwa (Antek, 2011-04-29 06:00:37)
 Szkoda słów. TERAZ...  więcej   skomentuj tę wypowiedź

prawdziwe oblicze (sermak, 2004-12-28 00:48:19)
 Watykan...  więcej   skomentuj tę wypowiedź

Chorwacja, Faszyzm i Ustasze (Kaczor, 2002-12-17 21:25:30)
 Abp Stepinac to...  więcej   skomentuj tę wypowiedź

Benedykt XVI | Biblioteka audio i wideo | Czytelnia | Dane nt. Kościoła | Edukacja Ekonomiczna | Felietony, komentarze | Filozofia | Galeria zdjęć | Inne nauki |
Europa, Polska, Kościół | Internet i komputery | Jan Paweł II | Katalog adresów | Katechetom i duszpasterzom | Kultura | Księgarnia religijna | Liturgia - na dziś i na niedziele | Mapa serwisu | Msze św. - gdzie, kiedy? | Nauczanie | Noclegi w Polsce | Noclegi, hotele w Polsce | Nowości na naszych stronach | Papież Franciszek | Pielgrzymki piesze - ePielgrzymka | Rekolekcje | Rodzina | Sekty | Serwis informacyjny | Słownik | Sonda | Święci patroni | Szukaj | Tapety i dzwonki religijne | Teologia | Twój głos w dyskusji | Varia | Życie Kościoła