MEDYTACJE JEROZOLIMSKIE

„Ach, miejsce ziemi, miejsce ziemi świętej — jakimże miejscem jesteś we mnie! Dlatego właśnie nie mogę po tobie stąpać, muszę klęknąć. Przez to dzisiaj potwierdzam, że byłoś miejscem spotkania. Przyklękam — przez to wyciskam na Tobie pieczęć. Zostaniesz tutaj z moją pieczęcią — zostaniesz, zostaniesz — a ja zabiorę Ciebie i przeobrażę w sobie na miejsce nowego świadectwa. Odchodzę jako świadek, który świadczy poprzez tysiąclecia”.
(Karol Wojtyła)

O Ziemio Jezusa! Zazdrośnie strzeżesz Jego tajemnicy. Zachowujesz wiernie pamięć Jego słów i czynów. On wybrał Cię na swoją Oblubienicę. Uczynił swoim domem, mieszkaniem. Dotykał ciebie swoimi stopami. A ty karmiłaś go swymi owocami, poiłaś wodą z twych czystych źródeł. Jako Jego pokorna służebnica byłaś Mu uległa. Kiedy powiedział jedno słowo, twoje jezioro uciszyło się, a ryby zbiegły się, by znaleźć się w sieci zarzuconej na Jego rozkaz. Na życzenie twojego Oblubieńca twoja woda stała się winem, a chleb zrodzony z ciebie mnożył się, by nakarmić tysiące.

Widok na Górę Oliwną w Jerozolimie o wschodzie słońca.

On uczynił cię podnóżkiem stóp swoich. Ty dawałaś Mu schronienie w swoich grotach, tuliłaś Go do snu. A kiedy modlił się do swego Ojca, byłaś Jego klęcznikiem. Często też czuwałaś z Nim po nocach i byłaś świadkiem Jego rozmów z Ojcem.

A kiedy w Getsemani twój Oblubieniec pocił się krwawym potem, poczułaś smak Jego krwi, która w czasie Jego męki spływała obficie na ciebie. Gdy wbito w ciebie Jego krzyż, Ziemio Święta, z bólu ogarnęły cię ciemności, zatrzęsłaś się w swoich posadach, a twoje skały popękały. Umierał twój Oblubieniec. Ty jedna jedyna byłaś świadkiem Jego powstania z martwych. Żadne ludzkie oczy nie oglądały Jego Zmartwychwstania. Tylko ty.

Po swoim Zmartwychwstaniu przez czterdzieści dni stąpał po tobie „lekko” uwielbionym Ciałem, przenikał przez twoje skały i mury. Pożegnałaś Go z żalem na Górze Oliwnej, ale On dał ci niezłomną obietnicę, że powróci do ciebie. Doświadczywszy raz słodyczy Jego Boskiej obecności, nieustannie tęsknisz za Nim. O Ziemio Święta! Ziemio Jezusa! Stąpamy po tobie jak On. Pijemy wodę z twoich źródeł jak On. Sycimy się owocami Twojej ziemi jak On. I dla nas jesteś klęcznikiem jak dla Niego.

Bądź hojna wobec nas, twoich pielgrzymów, a Jego uczniów, jak On był hojny wobec ciebie. Objaw nam tajemnice Jego Boskiego Serca, podziel się z nami twoją miłością do Niego. Naucz nas przywoływać Go nieustannie, tęsknić za Nim i oczekiwać Jego powtórnego przyjścia.

„Ziemio spotkania! Ziemio jedyna! Ziemio, przez którą stała się ziemią cała ziemia tak, jak stało się to, co jest, wszystko — przez Tego, który Jest”
(Karol Wojtyła).

dalej >>

opr. aw/aw

wyślij znajomym

Zobacz także:

Józefa Menéndez, Tajemnice Męki Pańskiej. Wieczernik

Józefa Menéndez, Niekochana Miłość. Droga Krzyżowa i tajemnice Męki Pańskiej

Waldemar Turek, Niespokojne jest serce nasze

Waldemar Turek, Kruszyć pancerz

Waldemar Turek, Historia pewnego nawrócenia. Wielki Post ze Świętym Augustynem

Stanisław Biel SJ, Krzysztof Biel SJ, Nieposłuszeństwo Bogu

Stanisław Biel SJ, Krzysztof Biel SJ, Ewa - w raju

Stanisław Biel SJ, Krzysztof Biel SJ, Kobiety - między miłością a zdradą

Benedykt XVI, RV, Katecheza o modlitwie. Modlitwa w Ogrójcu

Carlo Maria Martini, Jezus - podmiot i osoba

Komentarze internautów:

Dodaj swój komentarz