REFLEKSJA NA IX NIEDZIELĘ ZWYKŁĄ C

W pierwszym czytaniu Salomon po poświęceniu świątyni odmawia modlitwę. Była to jedyna świątynia wśród Żydów. Tylko w jednym miejscu, właśnie w tej świątyni, mogli składać ofiary. Nie wydaje się być zatem dziwnym, że pielgrzymowali oni raz do roku do tej świątyni i traktowali ją z wielkim szacunkiem i czcią, jako symbol jedności narodu, który, mimo rozproszenia, czuł się jedną rodziną.

Chrześcijanie mają dużo lepiej niż Żydzi, ponieważ w każdym miejscu możemy składać Ofiarę Mszy świętej. Żydzi nawet już w tym jednym miejscu nie mogą, ponieważ od 135 roku świątynia jerozolimska nie istnieje. Pozostała tylko Ściana Płaczu.

Niektórzy często mają do kościołów katolickich brak szacunku. Świadczą o tym częste napisy o treści antyreligijnej na murach świątyń. Znane są przypadki włamań, kradzieży, profanacji Najświętszego Sakramentu. A przecież jest to miejsce święte, w którym sam Bóg zstępuje na ziemię pod postacią chleba i wina. Mając żywe Ciało, możemy Go spożywać i się nim karmić. A przecież tak wielu nie przyjmuje Komunii nawet raz do roku. W imię czego? W imię zwykłego lenistwa, ospałości na sprawy Boże.

Przywróćmy zatem naszym świątyniom blask. Nie tylko poprzez remonty czy inne zabiegi architektoniczne, ale poprzez zwiększenie liczby wiernych, które by do nich uczęszczały. Nieskończenie razy bardziej podoba się Bogu kościół niewyremontowany, ale z wieloma wiernymi, niż okazała bazylika świecąca pustkami.

Panie Jezu, przemyślę w tym tygodniu:

1. Czy jest w mojej rodzinie osoba, która nie chodzi w niedziele do kościoła? Co czynię, by ta osoba zaczęła praktykować?

2. Czy dbam o swój kościół jako budynek i o Kościół duchowy?

3. Czy szanuję kościoły? Czy odpowiednio się w nich zachowuję?

opr. aś/aś