słodki cukiereczek
Strona główna Opoki | Liturgia na dziś | Baza Mszy św. | Porozmawiajmy o wierze | Życie Kościoła | Jan Paweł II | Dołącz do grona darczyńców

Opoka jest przydatna? Wpłać darowiznę
Zapraszamy do czytelni Według autorów Według dziedzin Według tematów Wyszukaj Na zakupy!





Audiobooki w odcinkach




Wiadomości


 




Rozważania adwentowe

ks. Tomasz Jelonek

OSTATNIE DNI ADWENTU
17-24 grudnia
24 grudnia 2 Sm 7, 1-5.8b-12.14a.16; Łk 1, 67-79

RODZINA W ŻYCIU I MISJI KOŚCIOŁA

Dziś Wigilia Bożego Narodzenia, wraz z Zachariaszem śpiewamy hymn na cześć Bożego zbawienia. Jutro w szczególny sposób będziemy się radować, że to zbawienie przyszło na świat w Nowonarodzonym.

Zbawienie zostało przekazane Kościołowi, aby je głosił i sprawował. Dlatego nasze rozważania na temat rodziny zakończymy ukazaniem rodziny w życiu i misji Kościoła.

Ojciec Święty pisał:

Do zasadniczych zadań rodziny chrześcijańskiej należy również zadanie kościelne: jest ona powołana do budowania Królestwa Bożego w dziejach poprzez udział w życiu i posłannictwie Kościoła.

Głosząc Słowo Boże, Kościół objawia rodzinie chrześcijańskiej jej prawdziwą tożsamość, to, czym ona jest i czym powinna być według zamysłu Pana; sprawując sakramenty, Kościół wzbogaca i umacnia rodzinę chrześcijańską łaską Chrystusową.

Rodzina chrześcijańska buduje przede wszystkim Kościół poprzez miłość małżeńską i rodzinną, przez wspólnotę wiary, przez ducha apostolskiego i przez współpracę w dziele służenia.

Cały Kościół jest wspólnotą miłości, rodzina wypełniając swoje podstawowe zadanie rozwoju miłości pomiędzy małżonkami, rodzicami i dziećmi, oraz pomiędzy innymi członkami rodziny, realizuje tym samym zadania Kościoła, stając się kościołem domowym. W tym kościele dokonywać się powinno pogłębienie i przekaz wiary. Rodzice mają być pierwszymi katechetami swoich dzieci, a wzajemne apostołowanie się członków rodziny powinno być jedną z dziedzin świadczenia sobie miłości.

W kościele domowym winna trwać modlitwa. Bardzo ważną jest modlitwa wspólna prowadzona przez głowę rodziny lub któregoś z jej członków. Modlitwa ta jest świadectwem wiary, podporą w chwilach trudnych, wyrazem radości w powodzeniu. Zespala rodzinę mocnymi więzami, które przetrwają mimo rozlicznych burz i nawałnic.

Wspólne obchodzenie uroczystości sakramentalnych, jak chrzest, pierwsza Komunia święta, bierzmowanie, sakrament chorych, rocznic rodzinnych i imienin z udziałem wszystkich członków rodziny w sakramentach jest wyrazem żywej wiary i więzi kościoła domowego. W ten sposób umacnia się podstawowa świętość rodziny zbudowanej na sakramencie małżeństwa. Świętość ta i jej rozwój jest zadaniem rodziny. Życie małżeńskie i rodzinne z Bożego ustanowienia ma być drogą do świętości dla tych, którzy otrzymali powołanie do życia rodzinnego.

Jednym z podstawowych zadań rodziny jest również takie przygotowanie dzieci do życia, aby każde wypełniło całkowicie swe zadanie, zgodnie z otrzymanym od Boga powołaniem. Jest więc rodzina kuźnią powołań do życia rodzinnego, do kapłaństwa, do życia konsekrowanego w klasztorze lub w świecie, do przeróżnych powołań służby społecznej. To zadanie często jest zaniedbywane, a czasem rodzina wprost mu się sprzeciwia.

Z wiary, modlitwy i życia sakramentalnego wyrasta właściwy kształt rodzinnej miłości przejawiający się w wewnętrznym życiu rodziny i w jej oddziaływaniu na zewnątrz. Ojciec Święty napisał:

Rodzina chrześcijańska, ożywiona i podtrzymywana nowym przykazaniem miłości, żyje gościnnością, szacunkiem i służbą każdemu człowiekowi, w każdym zawsze dostrzega godność osoby i dziecka Bożego.

Fragment pochodzi z książki:

ks. Tomasz Jelonek
Rozważania adwentowe

ISBN: 978-83-7720-251-7
wyd.: Wydawnictwo PETRUS 2016

Wiemy dobrze, jak wiele brakuje naszym rodzinom do tego obrazu, może nawet uważamy go za mało realistyczny i usprawiedliwiamy się, że w naszych czasach, które uważamy za ciężkie, jest to ideał nieosiągalny, zbyt idealistyczny, a my chcemy być realistami. A jednak przykazanie Chrystusa nigdy nie traci swej ostrości i aktualności i nie ma okoliczności, które mogłyby od niego dyspensować. Trzeba więc ten ideał przyjąć i bez względu na okoliczności wcielać w życie.

Kościół jest wspólnotą powołanych do świętości, ale jest tu na ziemi wspólnotą grzeszników, którym może dać łaskę nawrócenia i odmiany życia. Życie rodzinne w praktyce łączy się z wieloma zjawiskami negatywnymi. Nie możemy na nie zamykać oczu. Ideał życia rodzinnego jest wspaniały i ukazuje świętość rodziny, trzeba go realizować, ale trzeba się też nachylić nad ropiejącymi ranami naszych rodzin. Nachyla się nad nimi Kościół z wielką troską i troskę tę przekazuje również rodzinom.

opr. ab/ab






 wyślij znajomym

Zobacz także:
Witold Dudziński, Rozrywają nasze rodziny
Andrzej Siwiecki, Z pamiętnika ojca i syna
Jarosław Kumor, Nie gasić dziecięcego ducha
Stefan Truszczyński, Maria Górska, Wiara czyni cuda
Paweł Siedlanowski, Kochaj i wymagaj
Agnieszka Czylok, Oto Matka twoja!
Papież Franciszek, Człowiek nie może żyć bez nadziei
Marek Chmielewski SDB, Istotny margines
Piotr Lorek SDB, Serce rozrabiaki
Papież Franciszek, Bliskość Boga wobec ludzkości
Komentarze internautów:

Benedykt XVI | Biblioteka audio i wideo | Czytelnia | Dane nt. Kościoła | Edukacja Ekonomiczna | Felietony, komentarze | Filozofia | Galeria zdjęć | Inne nauki |
Europa, Polska, Kościół | Internet i komputery | Jan Paweł II | Katalog adresów | Katechetom i duszpasterzom | Kultura | Księgarnia religijna | Liturgia - na dziś i na niedziele | Mapa serwisu | Msze św. - gdzie, kiedy? | Nauczanie | Noclegi w Polsce | Noclegi, hotele w Polsce | Nowości na naszych stronach | Papież Franciszek | Pielgrzymki piesze - ePielgrzymka | Rekolekcje | Rodzina | Sekty | Serwis informacyjny | Słownik | Sonda | Święci patroni | Szukaj | Tapety i dzwonki religijne | Teologia | Twój głos w dyskusji | Varia | Życie Kościoła