Gianfranco Ravasi

Moja księga przemyśleń

Prowokujące refleksje na każdy dzień

ISBN: 978-83-60703-61-8

wyd.: Wydawnictwo SALWATOR 2007

16 sierpnia

Chmura

Te wersy tak proste i prawdziwe napisał Cesare Zavattini (1902-89), pisarz, także autor scenariuszy filmowych, znany ze swej werwy, szczerości i ironii. Myśl, którą ten pisarz i reżyser przedstawia, jest praktycznie syntezą życia każdego z nas. Teraz jesteśmy zanurzeni w słońcu szczęścia, nasze serca biją jak oszalałe z radości, usta niemal spontanicznie zaczynają śpiewać. To święto życia, miłości, sukcesu.

Ale oto niespodziewanie pojawia się chmura zasłaniająca słońce. Natychmiast pojawiają się widma zwątpienia, cichnie radosny głos, spojrzenie pochmurnieje. To ważne, że Zavattini używa słowa "zdrada" dla określenia ciemności zasłaniającej perspektywę. Często uczucie nieszczęścia wiąże się z końcem miłości, z przemocą, z upokorzeniem. Przede wszystkim może to być miłość do jakiejś osoby, noszona w sercu, którą teraz musisz z siebie wyrwać i wydaje ci się to niemożliwe. Może to być rozczarowanie z powodu załamania ideału, marzenia, planów. Właśnie w takim dniu pełnym ciemności możemy ocenić naszą odwagę życia i wielkość jako osoby. Z drugiej strony do zrozumienia radości potrzebny jest smutek, ponieważ "cierpienie jest nicią, którą splatamy w tkaninę radości" (Henri M. de Lubac). Trzeba nam zatem postępować zdecydowanie naprzód: czy to pod pogodnym niebem dni dobrych, czy to pod ciemnym niebem zasnutym burzowymi chmurami grożącymi w czasie doświadczenia. Życie oscyluje bowiem jak wahadło między radością i bólem. Trzeba mieć oczy zdolne odkrywać zawsze jego odcień, nie zamykając ich, gdy coś jest nam niemiłe. Camillo Sbarbaro, poeta, w dziele napisanym prozą Fuochi fatui ("Błędne ognie") tak rozwija przywołany wyżej obraz de Lubaca: "Życie to tkanina, którą młodzi widzą ze strony właściwej, a starzy - z odwrotnej".

opr. aw/aw