Gianfranco Ravasi

Moja księga przemyśleń

Prowokujące refleksje na każdy dzień

ISBN: 978-83-60703-61-8

wyd.: Wydawnictwo SALWATOR 2007

11 kwietnia

Moczenie trzciny

Giovanni Vannucci (1913-84) był bratem w zakonie serwitów, sług Maryi, i pisarzem mistycznym. W swoich Ćwiczeniach duchowych przypomniał epizod z życia Arseniusza (IV-V w.), diakona Kościoła Rzymskiego, wychowawcy cesarzy konstantynopolskich, który szukał samotności na pustyni egipskiej. Komentarz ojca Vannucciego, mimo szacunku należnego doświadczeniu ascetycznemu i osobistym przekonaniom, nie jest jednak przychylny, i słusznie: "Jeśli wąchałem i kochałem miłe wonie w młodości, to nie trzeba, bym teraz męczył się dla umartwienia złą wonią. Przeszłość minęła, teraz szukam innych zapachów".

Mówiąc inaczej, prawdziwa asceza nie polega na masochistycznym wymierzaniu sobie kary. Zerwanie z przeszłością nie powinno prowadzić do udręki budzącej skłonności sadystyczne, zasmucenie, ciągłą nieufność w stosunku do wszelkiej ziemskiej rzeczywistości. Słowo "asceza" oznacza w języku greckim "ćwiczenie"; jest to zatem rodzaj zaangażowania pozytywnego, podobnego do wysiłku atlety, który męczy się, poci, dochodzi do stanu wyczerpania po to, by osiągnąć pewien poziom wyczynu, sukcesu, piękna i wigoru. Powróćmy zatem do rygoru, dyscypliny, samokontroli, lecz nie czyńmy z nich celu samego w sobie, powróćmy do nich dlatego, że czynią nas silniejszymi, bardziej wolnymi, pogodnymi. Twarz poszczącego - upominał Jezus - nie ma być skrzywiona i sroga, ale piękna i promienna (por. Mt 6, 16-18).

opr. aw/aw