Gianfranco Ravasi

Moja księga przemyśleń

Prowokujące refleksje na każdy dzień

ISBN: 978-83-60703-61-8

wyd.: Wydawnictwo SALWATOR 2007

4 kwietnia

Dwa oblicza śmierci

W ciszy Wielkiej Soboty (zwykle przypadającej o tej porze roku), kiedy nawet ciało Chrystusa spoczywa milczące w grobie Józefa z Arymatei, pozostawiam słowo wielkiemu poecie, Austriakowi Rainerowi Marii Rilkemu (1875-1926), którego związki z wiarą chrześcijańską były pełne niepokojów i zarazem zapału. W liście adresowanym "do pana Witolda von Hulewicza" ukazywał ukryte oblicze śmierci. Dostrzegamy jedynie jej profil, tragiczny i pełen ciemności, wskazujący na rozkład, kres, ciszę. Istnieje też inny wymiar "zwrócony ku nam stroną odwrotną", nasuwającą myśl o misterium, wieczności i nieskończoności.

Chrystus przyszedł po to, by przed naszymi oczami rozbłysło także to inne oblicze śmierci, jej profil rozświetlony światłem Paschy. Niewątpliwie nie znika jej ciemne oblicze samotności, udręki, naznaczone nawet krzykiem skierowanym ku Bogu dalekiemu i nieobecnemu. Mimo to gdy nadchodzi jutrzenka Paschy, zasłona się podnosi i przeczuwamy to, co jest poza życiem, inne oblicze śmierci zanurzone w Bożym świetle. Jak mówi Apokalipsa, jest tam "przybytek Boga z ludźmi (...) a śmierci już nie będzie. Ani żałoby, ni krzyku, ni trudu (...) bo pierwsze rzeczy przeminęły" (Ap 21, 3-4). Trzeba nam zatem umieć spojrzeć "z drugiej strony", jak sugerował rosyjski filozof Piotr Czaadajew (1794-1856): "Dlaczego pomiędzy sobą a niebem dostrzegacie jedynie łopatę grabarza? Dlaczego nie rozumiecie, że wieczność jest właśnie życiem człowieka sprawiedliwego?".

opr. aw/aw