Gianfranco Ravasi
Moja księga przemyśleń
Prowokujące refleksje na każdy dzień
ISBN: 978-83-60703-61-8
wyd.: Wydawnictwo SALWATOR 2007
18 marca
Nie starzeć się
Istnieje pewien typ rezygnacji, który sprawia, że twoje życie jakby gaśnie i stajesz się obojętny na wydarzenia. Nie należy pozwalać duszy na płacz, ale zachować ją młodą, świeżą, otwartą na życie i przyszłość. Wielkim przywilejem nas, ludzi, naszym wewnętrznym światłem jest to, że sami możemy decydować o tym, żeby się nie starzeć.
EMMANUEL MOUNIER
Tak 19 czerwca 1929 r. pisał do swej siostry francuski filozof Emmanuel Mounier. Przedstawiam jego słowa z dwóch powodów. Pierwszy dotyczy postawy rezygnacji i obojętności, tak dziś rozpowszechnionej. Życie "jakby gaśnie i stajesz się obojętny"; co jest dlatego straszne, że w pewnym sensie oznacza zwolnienie się od życia. Rezygnacja chrześcijańska polega na pełnym ufności poddaniu się działaniu Boga, jest zatem zawsze aktem nadziei. Natomiast zwykła rezygnacja jest rodzajem apatii likwidującej wszelkie zaangażowanie, ignorującej każdą pomoc, oznaczającej poddanie się, ustąpienie, kapitulację, co może stać się powodem nadużyć.
Inna wskazówka zasługująca na podkreślenie zawarta jest w słowach: "sami możemy decydować o tym, żeby się nie starzeć", i stanowi konsekwencję poprzedniego rozumowania. Powtarza się za Biblią, że "starość jest czcigodna nie przez długowieczność i liczbą lat się jej nie mierzy" (Mdr 4, 8), również dlatego że widzimy dziś wielu młodych ludzi będących starcami. W odróżnieniu od zwierząt człowiek, choć starzeje się tak jak one, może zmieniać rytm swego ducha (niekiedy w harmonii z rytmem ciała) i zachowywać wewnętrzną świeżość, młodzieńczość, smak życia, żywe poczucie oczekiwania i poszukiwania. Oto, czego powinniśmy sobie życzyć, biorąc za przykład tych ludzi w podeszłym wieku, którzy umieją przeżywać swój czas bez kompleksów, melancholii, żalu i rezygnacji.
opr. aw/aw
Copyright © by Wydawnictwo Salwator

wyślij znajomym