Kościół jest wspólnotą

Zapewne zdarzyło ci się wbiec z radością do domu po lekcjach, bo otrzymałeś dobrą ocenę z przedmiotu, do którego przygotowanie kosztowało cię wiele wysiłku i pracy. Czy pamiętasz, co wówczas myślałeś, odczuwałeś, może nawet mówiłeś?

Jezus Chrystus zaprasza wszystkich ludzi do rozważań nad możliwościami bycia szczęśliwym. W wyjaśnieniach dotyczących natury szczęścia, które Bóg obiecuje człowiekowi, posłużył się słowem „błogosławieni”. Sami posługujemy się tym słowem odmawiając np. „Pozdrowienie Anielskie - Zdrowaś Maryjo”. Mówimy wówczas: „Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus”. Słysząc je, najczęściej myślimy jednak o osobach, które Kościół beatyfikował, ogłosił błogosławionymi.

Słowo „błogosławiony” występuje w wielu różnych fragmentach Pisma Świętego Starego i Nowego Testamentu. Zawsze wskazuje na wartość etyczną i religijną przywołanej sytuacji albo postawy, przekazując pewien sposób patrzenia na człowieka. Ponadto zawiera w sobie i podaje definicję człowieka prawdziwie i autentycznie szczęśliwego. W takim znaczeniu słowem „błogosławieni” posługiwał się Jezus między innymi w przekazanym przez Ewangelię według św. Mateusza Kazaniu na Górze (Mt 5, 1-12). Chciał przez to w szczególny sposób podkreślić wartość niektórych ludzkich sytuacji: ubóstwa w duchu, zasmucenia, cichości, miłosierdzia, czystości serca, łaknienia i pragnienia sprawiedliwości. Najważniejsze jednak w całym Kazaniu na Górze jest ogłoszenie, proklamowanie przez Jezusa sposobu na to, jak być człowiekiem wierzącym, jak być Jego prawdziwym uczniem.

Bycie szczęśliwym - błogosławionym Jezus łączy z gotowością na bycie ogarniętym, objętym przez Boga. Rzeczywistość ta wyraża się w określeniu „królestwo niebieskie” albo „królestwo Boże”. „Królestwo niebieskie”, „królestwo Boże” oznacza potężne działanie Boga, który zbliża się do człowieka, przychodzi, żeby królować pośród ludzkości i nad nią, który pochyla się nad problemami i cierpieniami człowieka. Należy przy tym pamiętać, że Bóg przychodzi do ludzi ze swoim królowaniem w sposób nadzwyczaj hojny, przewyższający wszystkie ludzkie nadzieje i oczekiwania. Dlatego też, kiedy słyszymy wyrażenia „królestwo niebieskie”, „królestwo Boże”, powinniśmy mieć na myśli rzeczywistość, która przekracza ludzkie wyobrażenia oraz pragnienia dobra i radości. Wraz z jego nadejściem zostają potwierdzone i spełnione obietnice Jezusa o tym, że w Bogu wszystkie ludzkie pragnienia dobra i radości - czyli pragnienia i dążenia do szczęścia - rzeczywiście oraz w doskonały sposób się spełnią.

Zaproponowany przez Jezusa sposób myślenia o szczęściu domaga się odwagi od każdego człowieka, od każdego ucznia Jezusa. Ta odwaga jest konieczna przy podejmowaniu decyzji dążenia do własnego szczęścia w oparciu o wskazania Jezusa. Konieczny jest trud. W zaproszeniu Jezusa zawiera się jednak obietnica „wygrania” swojego życia. Wypełnienia go nieprzemijającym szczęściem. Czy potrafisz zaufać Jezusowi? Czy stać cię na to, aby swoje ważne decyzje życiowe opierać na propozycjach i obietnicach Jezusa? Czy widzisz możliwość wspólnej drogi z Jezusem na górę szczęścia?

Spraw, Panie, bym podjął trud gruntownego poznania i zrozumienia Twoich błogosławieństw. Spraw, bym wniknął w Twoje Serce, bym wpatrywał się w Ciebie, który wypowiadasz błogosławieństwa. Pragnę, żeby one mnie ogarnęły, stały się źródłem mojego i naszego zbawienia, obdarzyły mnie i innych ludzi pełnią Twojej łaski i Twojego daru. Proszę Cię o to, Jezu, przez przyczynę Maryi, Twojej i naszej Matki.
(por. C. M. Martini, Błogosławieństwa)